The Effect Of 12-Week Physical Activity Program On The Empathy Skill Level Of Secondary School Students

Abstract

The aim of the study is to examine the effect of secondary school students' participation in the 12-week physical activity program on empathy behaviors. The research was carried out by experimental method and sequential pattern. The 46 volunteer students who were the sample of the study were divided into two groups as experimental and control groups. The ‘Personal Information Form’ and ‘Empathic Tendency Scale’ were applied to the students in both groups as a preliminary test in the first week and as a final test after 12 weeks. Statistical Package for Social Sciences (SPSS) 17.0 package program was used for the analysis of the data. As a result of the normality tests (Skewness and Kurtosis/Kolmogorov-Smirnov), it was determined that the data showed a normal distribution, so the Independent Sample T-Test and Paired Samples T-Test were applied. The level of significance as p<0.05 was determined. According to the results of the study, there was a statistically significant difference in the levels of empathy of the experimental group after the preliminary test 65.47 ± 22 and the final test 76.13 ± 22, while there was no significant difference in the levels of self-esteem of the control group after the preliminary test 64.95 ± 22 and the final test 63.17 ± 22. As a result, this study reveals that participation in 12 weeks of regular exercise significantly increases the empathy levels of secondary school students.

Keywords

• Regular exercise
• physical activity
• empathy
• secondary school
• student

12 Haftalık Fiziksel Aktivite Programının Ortaokul Öğrencilerinin Empati Becerisi Düzeyine Etkisi

Öz

Araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin 12 haftalık fiziksel aktivite programına katılımının empati davranışları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma deneysel yöntem ve sırasal desenle yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemi olan 46 gönüllü öğrenci deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Her iki gruptaki öğrencilere ‘Kişisel Bilgi Formu’ ve ‘Empatik Eğilim Ölçeği’ ilk hafta ön ve 12 hafta sonra son test olarak uygulanmıştır. Verilerin analizi için Statistical Packadge for Social Sciences (SPSS) 17.0 paket programı kullanılmıştır. Yapılan normallik testleri (Skewness ve Kurtosis/Kolmogorov Smirnov) sonucunda verilerin normal dağılım gösterdiği belirlenmiş, dolayısıyla Independent Sample T-Testi ve Paired Samples T-Testi uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi ise p<0,05 olarak belirlenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, deney grubunun empati düzeylerinde ön test 65.47 ± 22 ve son test 76.13 ± 22 sonrasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark varken; kontrol grubunun ise benlik saygısı düzeylerinde ön test 64.95 ± 22 ve son test 63.17 ± 22 sonrasında anlamlı bir fark yoktur. Sonuç olarak, bu çalışma 12 haftalık düzenli egzersize katılımın ortaokul öğrencilerinin empati düzeylerini anlamlı şekilde artırdığını ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Düzenli egzersiz
• fiziksel aktivite
• empati
• ortaokul
• öğrenci

Kaynakça

1. Acet, M., Karademir, T. & Gökçiçek, S. (2017). Analysis of the Influence of Adolescence Period Sport Activities on Emphatic Tendency. Universal Journal of Educational Research; 5(2): 186-193. Doi: 10.13189/ujer.2017.050203.
2. Akvardar, Y., Ünal, B., Günay, T., vd. (2002). Empati öğrenilebilir mi? Tıp fakültesi dönem 1 öğrencilerinde iletişim becerileri kursunun empatik yanıt verme becerisi üzerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 3: 167-172. Available at: https://acikerisim.deu.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12397/3702/16-3-6.pdf?sequence=1&isAllowed=y.
3. Alisinanoğlu, F. & Köksal, A. (2000). Gençlerin ben durumları (ego state) ve empatik becerilerin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (18). Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/issue/7818/102703.
4. Almagro Valverde, S., Dueñas Guzmán, M., & Tercedor Sánchez, P. (2016). Actividad física y depresión: revisión sistemática/ Physical activity and depression: a systematic review. Revista Internacional De Medicina Y Ciencias De La Actividad Física Y Del Deporte, (54). Available at: https://revistas.uam.es/rimcafd/article/view/3912.
5. Amado-Alonso, D., León-del-Barco, B., Mendo-Lázaro, S., Sánchez-Miguel, P.A. & Iglesias Gallego, D. (2019). Emotional intelligence and the practice of organized physical-sport activity in children. Sustainability; 11, 1615. https://doi.org/10.3390/su11061615.
6. Arufe-Giráldez, V., Zurita-Ortega, F., Padial-Ruz, R., & Castro-Sánchez, M. (2019). Association between level of empathy, attitude towards physical education and victimization in adolescents: a multi-group structural equation analysis. International journal of environmental research and public health, 16(13), 2360. https://doi.org/10.3390/ijerph16132360).
7. Baysal, E., Sarı, D., Taşkıran, N., Acar, E. & Çevik Akyıl, R. (2019). Hemşirelik öğrencilerinin yaşlı bireylere yönelik tutumları ve empatik yaklaşım becerileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2019; 10(2): 80-87. Doi: https://doi.org/10.22312/sdusbed.490498.
8. Behm, D. G. & Carter, T. B. (2021). Empathetic factors and ınfluences on physical performance: a topical review. Front. Psychol. 12: 686262. doi: 10.3389/fpsyg.2021.686262.

9. Bella, M. & Sipsa, Z. (2021). Strengthening empathy in children with autism: A single-case study of a music and movement programme. International Journal of Music in Early Childhood, 16 (1), pp. 105-121(17). Doi: https://doi.org/10.1386/ijmec_00030_1.
10. Bernhardt, B. & Signer, T. (2012). The neural basis of empathy. Annu. Rev. Neurosci. 35, 1–23. Doi: 10.1146/annurev-neuro-062111-150536.
11. Burke, S. M., & Vanderloo, L. M., Gaston, A., Pearson, E. S. & Tucker, P. (2015). An examination of self-reported physical activity and physical activity self-efficacy among children with obesity: findings from the children’s health and activity modification program (C.H.A.M.P.) Pilot Study. RETOS. Nuevas Tendencias en Educación Física, Deporte y Recreación, (28),212-218. Disponible en: https://www.redalyc.org/articulo.oa?id=345741428038.
12. Çakıroğlu, T., Sökmen, T. & Arslanoğlu, E. (2013). Judo teknik antrenmanı ve oyunların 8–10 yaş grubu erkek çocukların fiziksel gelişim düzeyleri üzerine etkisi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11 (2), 73-79 . Doi: 10.1501/Sporm_0000000241.
13. Çankaya, G. & Ergin, H. (2015). Çocukların oyunlara göre empati ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 3rd National Congress of Child Development and Education (International Participations) (Congress Book). Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/husbfd/issue/7893/103892.
14. Dereli, E. & Aypay, A. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin empatik eğilimleri ve işbirliği yapma karakterlerinin insani değerlerini yordaması ve bu özelliklerinin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2 Suplementary), 1249 - 1270.
15. Di Bartolomeo, G. & Papa, S. (2019). The effects of physical activity on social interactions: The case of trust and trustworthiness. J. Sports Econ; 20:5 0–71. Doi: 10.1177/1527002517717299.
16. Doğan, B. & Metin, M. (2019). Okul öncesi öğretmenlerinin çocuk resimlerine yönelik yaklaşımları ve empati düzeyleri arasındaki ilişki. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4 (1), 1-17. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/egitim/issue/44976/529989.
17. Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanılarak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(1-2), 1988, s. 155-190.
18. Dökmen Ü. (1994). İletişim çatışmaları ve empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık, 119-150.
19. Dökmen, Ü. (2015). Sanatta ve günlük yaşamda iletişim çatışmaları ve empati. (53. basım). İstanbul: Remzi Yayınevi.
20. Edwards, A. M. & Polman, R. (2013). Pacing and awareness: brain regulation of physical activity. Sports Med. 43, 1–8. doi: 10.1007/s40279-013-0091-4.
21. Erdal, B. & Kindap Tepe, Y. (2021). Bireylerin duygu durum, içedönük-dışadönük kişilik özelliği ve müzik tercihleri arasındaki ilişkiler. Psikoloji Çalışmaları-Studies in Psychology, 41(2), 549–580. https://doi.org/10.26650/SP2021-852069.
22. Eryücel, M. E., Sülün, Ö. & Şahan, H. (2018). Hakemlerin empati ve öfke düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 1 (2), 90-98. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/asbid/issue/42531/511507.
23. Flanagan, L. M. (2011). The theory of self psychology. In Inside Out and Outside In Psychodynamic Clinical Theory and Psychopathology in Contemporary Multicultural Contexts, 3rd ed. (Eds J Berzoff, LM Flanagan, P Hertz):158-185. Plymouth, Rowman & Littlefield Publishers.
24. Garcia-Lopez, L. M., & Gutierrez, D. (2015). The effects of a sport education season on empathy and assertiveness. Physical Education and Sport Pedagogy, 20(1), 1–16. https://doi.org/10.1080/17408989.2013.780592.
25. Ghaheri, B., Tahmasebi Boroujeni, S., Shahbazi, M., Arshi, A. (2021). The relationship between motor coordination skills and cognitive and affective empathy ability in children. Sport Psychology Studies (ie, mutaleat ravanshenasi varzeshi), (), -. doi: 10.22089/spsyj.2021.9543.2055.
26. Gökalp, A. & İnel, Y. (2021). Empati ölçeği: geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 5(1), 32-45. Doi: https://doi.org/10.15659/ankad.v5i1.137.
27. Hançer, M. & Tanrısevdi, A. (2003). Sosyal zeka kavramının bir boyutu olarak empati ve performans üzerine bir inceleme. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 27(2), p. 211-225. Available to: http://eskidergi.cumhuriyet.edu.tr/makale/634.pdf.
28. Hawkins, T. (2021). Aggression and empathy in athletes. Celebrating Scholarship and Creativity Day. 145. https://digitalcommons.csbsju.edu/ur_cscday/145.
29. Howard, J., Huang, A., Li, Z., Tufekci, Z., Zdimal, V., van der Westhuizen, H. M., von Delft, A., Price, A., Fridman, L., Tang, L. H., Tang, V., Watson, G. L., Bax, C. E., Shaikh, R., Questier, F., Hernandez, D., Chu, L. F., Ramirez, C. M., & Rimoin, A. W. (2021). An evidence review of face masks against COVID-19. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 118(4), e2014564118. https://doi. org/10.1073/pnas.2014564118.
30. Kırımoğlu, H., Gezer, E., Deveci, A. & Gülle, M. (2016). Üniversite öğrencilerinin cinsiyet ve spor eğitimi alma durumlarına göre saldırganlık ve empatik eğilim düzeylerinin incelenmesi. Journal of Human Sciences, 13(3), 5623-3635. doi:10.14687/jhs.v13i3.3919.
31. Kwon, S. J. (2018). A relationship between personality and empathy in teenagers school sports club participation. J. Exerc. Rehabil; 14: 746–757. Doi: 10.12965/jer.1836320.160.
32. McNamee, J., Bruecker, S., Murray, T. & Speich, C. (2007). High-activity skills progression: a method for increasing MVPA. J Phys Educ Rec Dance; 78:17–21. Doi: 10.1080/07303084.2007.10598052.
33. Sadeghi Bahmani, D. et al. (2020). Physical activity interventions can improve emotion regulation and dimensions of empathy in persons with multiple sclerosis: an exploratory study. Mult. Scler. Relat. Disord. 37. https://doi.org/10.1016/j.msard.2019.101380.
34. Scheid, J. L., Lupien, S. P., Ford, G. S., & West, S. L. (2020). Commentary: physiological and psychological impact of face mask usage during the COVID-19 pandemic. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(18), 6655. https://doi.org/10.3390/ijerph17186655.
35. Shaffer, D., Kipp, K., Wood, E., & Willoughby, T. (2020). Developmental Psychology, 5th Edn. Toronto, ON: Nelson Publishers, 43–158.
36. Shima, T., Jesmin, S., Nakao, H., Tai, K., Shimofure, T., Arai, Y., Kiyama, K., & Onizawa, Y. (2021). Association between self-reported empathy and level of physical activity in healthy young adults. The Journal of Physical Fitness and Sports Medicine, 10(1), 45-49. Doi: https://doi.org/10.7600/jpfsm.10.45.
37. Shima, T., Tai, K., Nakao, H., Shimofure, T., Yoshihiro, Arai, Kiyama, K., & Onizawa, Y. (2021). Association between self-reported empathy and sport experience in young adults. Journal of Physical Education and Sport (JPES), 21 (1), Art 9, pp. 66 – 72. Doi: 10.7752/jpes.2021.01009.
38. Siedentop, D. (1994). Sport Education: Quality PE through positive sport experiences. Champaign, IL: Human Kinetics.
39. Siedentop, D. (1998). What is sport education and how does it work? Journal of Physical Education, Recreation and Dance, 69(4), 18- 20.
40. Smits, B., Pepping, G. J., and Hettinga, F. (2014). Pacing and decision making in sport and exercise: the roles of perception and action in the regulation of exercise intensity. Sports Med. 44, 763–775. doi: 10.1007/s40279-014-0163-0.
41. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston, Pearson.
42. Temiz, S. & Öztürk, M. (2019). Empatinin yaşlı ayrımcılığı üzerindeki etkisi: Gençler üzerine bir araştırma. Ekev Akademi Dergisi, 0(80), 483-498. Available at: http://www.ekevakademi.org/Makaleler/1956563452_25%20Sibel%20TEMIZ-Meral%20OZTURK.pdf.
43. Triandis, H. C. (1995). New directions in social psychology, ındividualism and collectivism. Boulder, CO: Westview Press, 27–99.
44. Uzunkol, E. & Yel, S. (2016). Hayat bilgisi dersinde uygulanan değer eğitimi programının özsaygı, sosyal problem çözme becerisi ve empati üzerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 41(183). Doi: http://dx.doi.org/10.15390/EB.2016.5550.
45. Wan, Y., Zhao, Y., & Song, H. (2021). Effects of physical exercise on prosocial behavior of junior high school students. Children (Basel, Switzerland), 8(12), 1199. https://doi.org/10.3390/children8121199.
46. Who. (2020). [homepage on the Internet] Geneva: Media centre; [Erişim Tarihi: Ocak 2, 2022]. Physical activity, Fact sheet. Available from: http://www.who.int/en/.
47. Xu, Z., Hu, M., Wang, Z., Li, J., Hou, X. & Xiang, Q. (2019). The positive effect of moderate-intensity exercise on the mirror neuron system: an fNIRS study. Front. Psychol. 10:986. doi: 10.3389/fpsyg.2019.00986.
48. Yigiter, K. (2013). Improving the empaty ability of university students by participating in recreational activities as group, American Journal of Scientific Research, 92, 45-50.
49. Yiğiter, K. & Kuru, M. (2014). A comparative study on empathy skills of kid swimmers and non-swimmers. Procedia-Social and Behavioral Sciences; 152; 476-479. Doi: https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.09.234.
50. Yiğiter, K. & Ustaoğlu, P. (2013). Effect of the sport training on empathy ability of the vocational school students in Turkey. Journal of Education and Practice; 4 (11); 210-213.
51. Yüksel, O., Ateş, M., Kızıldağ, S., Yüce, Z., Koç, B., Kandiş, S., Güvendi, G., Karakılıç, A., Gümüş, H., & Uysal, N. (2019). Regular aerobic voluntary exercise increased oxytocin in female mice: the cause of decreased anxiety and increased empathy-like behaviors. Balkan Medical Journal, 36(5), 257–262. https://doi.org/10.4274/balkanmedj.galenos.2019.2018.12.87.
52. Zahner, L., TW-Team. (2013). Bedeutung von Sport und Bewegung für die Entwicklung von Kindern und Jugendlichen. Institut für Sport und Sportwissenschaften, Universität Basel.
53. Zurita, F., Moreno, R., González, G., Viciana, V., Martínez A. & Muros, J. J. (2018). Revisión conceptual de la conexión entre inteligencia emocional y autoconcepto físico. SPORT TK-Revista EuroAmericana de Ciencias del Deporte; 7 :139–144. doi: 10.6018/322001.