Investigation of Personal Development, Job and Psychological Well-Being Performance of Sports Organizations

Abstract

The aim of the research is to examine the personal development, job performance and psychological well-being of the sport organization workers. As the research method, the general survey model from quantitative research methods was used. The study group of the research consists of a total of 302 individuals, 157 men and 145 men, working in the Provincial Directorates of Youth and Sports affiliated to the Ministry of Youth and Sports. In the study, the "Person Orientation Scale-II" adapted by Bilgi (2013) made by the researchers by himself, the "Job Performance Scale" applied by Çöl (2008) and the "Psychological Well-Being Scale" adapted by Telef (2013) were used as data collection tools. Independent Samples T-Test, One Way Anova, Correlation and Regression tests were run for the analysis of the data. A positive and significant relationship was found between personal development orientation and its sub- dimensions, job performance and psychological well-being. Personal development orientation and psychological well-being altogether explain 50 % of job performance. As a result, it has been revealed that personal development orientation and psychological well-being have an effect on job performance. In order to increase the work performance of the employees of sport organizations, it can be stated that working towards improving personal development orientation and psychological well-being plays an important role in terms of job performance.

Keywords

• Personal Development
• Personal Development Orientation
• Job Performance
• Psychological Well-Being
• Sports Management

Spor Örgütü Çalışanlarının Kişisel Gelişim, İş Performansı ve Psikolojik İyi Oluş Durumlarının İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı, spor örgütü çalışanlarının kişisel gelişim, iş performansı ve psikolojik iyi oluş durumlarının incelenmesidir. Araştırma yöntemi olarak nicel araştırma yöntemlerinden genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı Gençlik Spor İl Müdürlüklerinde görev yapan 157 erkek 145 kadın toplam 302 kişiden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Yalçın ve Malkoç (2013) tarafından uyarlanan “Kişisel Gelişim Yönelimi Ölçeği-II”, Çöl (2008) tarafından uyarlaması yapılan “İş Performans Ölçeği” ve Telef (2013) tarafından uyarlanan “Psikolojik İyi Oluş Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde Independent T Testi, One Way Anova, Korelasyon ve Regresyon testi uygulanmıştır. Kişisel gelişim yönelimi ve alt boyutları ile iş performansı ve psikolojik iyi oluş durumu arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Kişisel gelişim yönelimi ve psikolojik iyi oluş birlikte iş performansının %50’sini açıklamaktadır. Sonuç olarak, kişisel gelişim yönelimi ve psikolojik iyi oluş halinin iş performansına etkisi olduğu söylenebilir. Spor örgütü çalışanlarının iş performansını artırmak için kişisel gelişim yönelimi ve psikolojik iyi oluş halini geliştirmeye yönelik çalışmaların yapılmasının iş performansının iyileştirilmesi açısından önemli rol oynadığını söyleyebiliriz.

Anahtar Kelimeler

• Kişisel Gelişim
• Kişisel Gelişim Yönelimi
• İş Performansı
• Psikolojik İyi Oluş
• Spor Yönetimi

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1999). İnsan Kaynağının yönetimi geliştirilmesi (1.Basım). Ankara: Pegem Yayıncılık.
2. Akgül, A., ve Çevik, O. (2003). İstatistiksel analiz teknikleri SPSS’te işletme yönetimi uygulamaları (1.Basım). Ankara: Emek Ofset.
3. Arslan, A. (2021). Öğretmenlerin psikolojik iyi oluşlarının, algıladıkları sosyal desteğe, yaşamda anlam ve amaç bulmalarına, kişisel gelişim yönelimlerine ve bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kocaeli
4. Ayub, N., ve Iqbal, S. (2012). The relationship of personal growth initiative, psychological well-being, and Psychological distress among adolescents. Journal Of Teaching and Education, 1(6), 101-107.
5. Çakır, P., ve Sesli, F. A. (2013). Arsa vasıflı taşınmazların değerine etki eden faktörlerin ve bu faktörlerin önem sıralarının belirlenmesi. Harita Teknolojileri Elektronik Dergisi, 5(3), 1-16.
6. Cöl, G. (2008). Algılanan güçlendirmenin iş gören performansı üzerindeki etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 35-46.
7. Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D. W., Oishi, S., ve Biswas-Diener, R. (2010). New well-being measures: Short scales to assess flourishing and positive and negative feelings. Social İndicators Research, 97, 143–156. https://doi.org/10.1007/s11205-009-9493-y
8. Garcea, N. , Harrington, S. And Linley, P. A. (2010). Building positive organizations. In Linley, P. A. Harrington, S. ve Garcea, N. (Eds.), Oxford handbook of positive psychology and work. New York: Oxford University Press.

9. Haldız, K. (2018). Kişisel gelişim yönelimi ve kariyer uyum yetenekleri arasındaki ilişkinin kişisel gelişim eğitimleri açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi. İşletme Enstitüsü. İşletme, Sakarya. https://doi.org/10.29228/ASOS.58216
10. Kirkman, B. L., ve Rosen, B. (1999). Beyond self-management: Antecedents and consequences of team empowerment. Academy of Management journal, 42(1), 58-74. https://doi.org/10.5465/256874
11. Palinkas, L. A., Horwitz, S. M., Green, C. A., Wisdom, J. P., Duan, N., ve Hoagwood, K. (2015). Purposeful sampling for qualitative data collection and analysis in mixed method implementation research. Administration and policy in mental health and mental health services research, 42(5), 533-544. https://doi.org/10.1007/s10488-013-0528-y
12. Raich, A., ve Ho, R. (2017). Job performance and psychological well-being of Thai hotel workers: A multi-model path analytic study. Scholar: Human Sciences, 9(2), 147-147.
13. Recepoğlu, S. N. (2021). Örgütsel çatışma ve yönetiminin iş performansına etkisi: Ankara ili konaklama işletmeleri örneği. Yüksek Lisans Tezi. Bartın Üniversitesi. Lisansüstü Eğitim Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı. Bartın.
14. Robitschek, C. (2003). Validity of Personal Growth Initiative Scale scores with a Mexican American college student population. Journal of Counseling Psychology, 50(4), 496. https://doi.org/10.1037/0022-0167.50.4.496
15. Robitschek, C. (1998). Personal growth initiative: The construct and its measure. Measurement and evaluation in counseling and development, 30(4), 183-198. https://doi.org/10.1080/07481756.1998.12068941
16. Robitschek, C., Ashton, M. W., Spering, C. C., Geiger, N., Byers, D., Schotts, G. C., ve Thoen, M. A. (2012). Development and psychometric evaluation of the Personal Growth Initiative Scale–II. Journal of counseling psychology, 59(2), 274. https://doi.org/10.1037/a0027310
17. Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: a visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
18. Sigler, T. H., & Pearson, C. M. (2000). Creating an empowering culture: examining the relationship between organizational culture and perceptions of empowerment. Journal of quality management, 5(1), 27-52.
19. Telef, B. B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28-3), 374-384.
20. Ünsar, S., & Dinçer, D. (2014). Duygusal zekânın işten ayrılma eğilimine etkisi: Bir alan araştırması. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 4(7). https://doi.org/10.17828/yasbed.94765
21. Wadhawan, K. (2016). Psychological well-being as a predictor to job performance and job satisfaction. International journal of academic research and development, 1(3), 1-3.
22. Wright, T. A., & Cropanzano, R. (2000). Psychological well-being and job satisfaction as predictors of job performance. Journal of occupational health psychology, 5(1), 84. https://doi.org/10.1037/1076-8998.5.1.84
23. Yalcin, I., & Malkoç, A. (2013). Adaptation of Personal Growth Initiative Scale-II to Turkish and investigation of psychometric properties. Dusunen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 26(3), 258. https://doi.org/10.5350/DAJPN2013260304