Spor Bilimlerinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Pandemi Sürecinde Uzaktan Eğitim Ortamlarının Kullanımına İlişkin Tutumları ile Akademik Öz Yeterlikleri Arasındaki İlişki

Öz

Bu çalışmanın amacı, spor bilimlerinde öğrenim gören öğrencilerin pandemi sürecinde uzaktan eğitim ortamlarının kullanımına ilişkin tutumları ile akademik öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu spor bilimleri alanında öğrenim gören 131 erkek 70 kadın olmak üzere toplam 201 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcıların demografik bilgilerini belirlemek amacıyla, “Kişisel Bilgi Formu”, “Pandemi Sürecinde Uzaktan Eğitim Ortamlarının Kullanımına İlişkin Tutum Ölçeği” ve “Akademik Öz Yeterlik Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçekler katılımcılara “Google Formlar” aracılığı ile oluşturulan linkler üzerinden doldurtulmuştur. Araştırma da cinsiyete göre PSUEOKİT ve Akademik Öz Yeterlik ortalamaları arasında anlamlı fark olmadığı, uzaktan eğitim döneminde derslerin verimli geçtiğini, yeterli altyapıya sahip olduğunu ve aktif spor yaptığını belirtenlerin PSUEOKİT ve Akademik Öz Yeterlik ortalamalarının değer katılımcılardan istatistiksel olarak yüksek olduğu belirlenmiştir. Bölüme göre karşılaştırıldığında PSUEOKİT memnuniyet alt boyutunda öğretmenlik bölümündekilerin ortalamalarının antrenörlük bölümündekilerden yüksek olduğu belirlenmiştir. Sınıfa göre karşılaştırmada ise 4. Sınıf öğrencilerinin akademik öz yeterliklerinin 1. Sınıf ve 2.sınıf öğrencilerinden yüksek olduğu tespit edilmiştir. PSUEOKİT alt boyutları ile akademik öz yeterlik arasından anlamlı ilişki olduğu ve PSUEOKİT alt boyutlarının akademik öz yeterliliği yordadığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin PSUEOKİT ve Akademik Öz Yeterlikleri cinsiyete göre farklılaşmadığı, derslerin verimli olduğunu, alt yapı olarak yeterli seviyede olduğunu düşünenler ve aktif spor yapanların PSUEOKİT ve Akademik Öz Yeterlik olarak daha iyi durumda oldukları, öğretmenlik bölümündekilerin ortalamalarının antrenörlüktekilerden yüksek olduğu, 4. Sınıf öğrencilerinin PSUEOKİT ve Akademik Öz Yeterliklerinin yüksek olduğu ve PSUEOKİT’ in akademik öz yeterliğin önemli bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Öz yeterlik
• Pandemi
• Spor Bilimleri Öğrencileri
• Uzaktan Eğitim

The Relatıonshıp Between The Attıtudes of Students ın Sports Scıence To The Use of Dıstance Educatıon Settıngs ın The Pandemıc Process and Theır Academıc Self-Effıcıencıes

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between the students attitudes towards the use of distance education environments during the pandemic process and their academic self-efficacy.Relational scanning model was used in the research. The study group consists of a total of 100 university students, 50 of whom are woman and 50 men, studying in the field of sports sciences. In order to determine the demographic information of the participants, “Personal Information Form”, “Attitude Scale Regarding the Use of Distance Education Environments in the Pandemic Process” and “Academic Self-Efficacy Scale” were used. The scales were filled in by the participants over the links created by “Google Forms”. In the analysis of the data, the distribution characteristics were determined and the suitability of the parametric tests was reviewed, and the independent sample t test was used in the comporions of two independent groups, Pearson correlation analysis and simple linear regression analysis were used to determine the relationship between the variables.In the study, it was determined that there was no significant difference between the PSUEOKIT and Academic Self-Efficacy averages according to gender, and the PSUEOKIT and Academic Self-Efficacy averages of those who stated that the courses were efficient during the distance education period, had sufficient infrastructure and were doing active sports were statistically higher than the participants. When compared according to the department, it was determined that the average of those in the teaching department in the PSUEOKIT satisfaction sub-dimension was higher than those in the coaching department. In the comparison according to the class, it was determined that the academic self-efficacy of the 4th grade students was higher than the 1st and 2nd year students. It was determined that there was a significant relationship between PSUEOKIT sub-dimensions and academic self-efficacy, and PSUEOKIT sub-dimensions predicted academic self-efficacy. As a result of the research, PSUEOKIT and Academic Self-Efficacy of the students do not differ according to gender, those who think that the lessons are efficient, the infrastructure is at a sufficient level and those who do active sports are in a better position in terms of PSUEOKIT and Academic Self-Efficacy, the average of those in the teaching department is higher than those in coaching. and Academic Self-Efficacy is high and PSUEOKIT is an important predictor of academic self-efficacy.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Self-Efficacy
• Pandemic
• Sports Science Students
• Distance Learning

Kaynakça

1. Akçay, S. (2014). Eş zamanlı sanal sınıf ortamının grafik tasarım dersinde kullanımına yönelik bir uygulama ve öğrenci algıları (Gazi Üniversitesi Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
2. Aldemir, C., ve Avşar, N. M. (2020). Dıgıtal cıtızenshıp applıcatıons ın the pandemıc era. Eurasian Journal of Social and Economic Research (EJSER), 7(5), 148-169.
3. Almaghaslah, D., ve Alsayari, A. (2020). The effects of the 2019 Novel Coronavirus Disease (COVID-19) outbreak on academic staff members: A case study of a pharmacy school in Saudi Arabia. Risk Management and Healthcare Policy, 13, 795.
4. Al Salman, S., Alkathiri, M., ve Bawaneh, A. K. (2021) School off, learning on: Identification of preference and challenges among school students towards distance learning during COVID19 outbreak. International Journal of Lifelong Education, 40(1), 53-71, Doi: 10.1080/02601370.2021.1874554
5. Andoh, R. P. K., Appiah, R., ve Agyei, P. M. (2020). Postgraduate distance education in University of Cape Coast, Ghana: Students’ perspectives. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 21(2), 118-135.
6. Atar, E. (2019). Spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin akademik öz yeterlik ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Uşak.
7. Ateş, A., ve Altun, E. (2008). Bilgisayar öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 28(3).
8. Balanlı, O. F. (2017). Spora katılımın ortaöğretim öğrencilerinin akademik başarılarına ve öz-yeterliklerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.

9. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
10. Bandura, A. (1994). Self-Efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of Human Behavior (Vol. 4), New York: Academic Press.
11. Bayraktar, S., ve Baş, M. (2022). Spor eğitimi alan ve almayan üniversite öğrencilerinin akademik öz-yeterlikleri ile benlik saygılarının incelenmesi. Efe Akademi Yayınları.
12. Bennett, R., Uink, B., ve Cross, S. (2020). Beyond the Social: Cumulative İmplications of COVID-19 for First Nations University Students in Australia, Social Sciences & Humanities Open, 2(1). doi: https://doi.org/10.1016/j.ssaho.2020.100083
13. Bhati, K., Baral, R., ve Meher, V. (2022). Academic self-efficacy and academic performance among undergraduate students in relation to gender and streams of education. Indonesian Journal of Contemporary Education, 4(2), 80-88.
14. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2019). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi.
15. Carrillo, C., ve Flores, M. A. (2020). COVID-19 and teacher education: A literature review of online teaching and learning practices. European Journal of Teacher Education, 43(4), 466-487. doi: 10.1080/02619768.2020.1821184
16. Chan, T. W., ve Goldthorpe, J. H. (2007). Class and status: The conceptual distinction and its empirical relevance. American Sociological Review, 72(4), 512-532.
17. Christensen, L. B., Johnson, R. B., ve Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz (Çev. Edt: Ahmet Aypay). Ankara: Anı Yayıncılık.
18. Chun Chu, A. H., ve Choi, J. N. (2005). Rethinking procrastination: Positive effects of" active" procrastination behavior on attitudes and performance. The Journal of Social Psychology, 145(3), 245-264.
19. Çiftçi, S., Güneş, E., ve Üstündağ, M. T. (2010). Attitudes of distance education students towards web based learning–a case study. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 2393-2396.
20. Daniel, S. J. (2020). La educación y la pandemia COVID-19. Perspectivas, 49, 91-96.
21. Demir, Ö. (2015). Öğrencilerin ve öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluk düzeylerinin incelenmesi: Hacettepe üniversitesi eğitim fakültesi örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
22. DeNeui, D. L., ve Dodge, T. L. (2006). Asynchronous Learning networks and student outcomes: The utility of online learning components in hybrid courses. Journal of Instructional Psychology, 33(4).
23. Durmuş, A., ve Bağcı, H. (2013). Öğretmen adaylarının web tabanlı öğretime yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 219-224.
24. Eroğlu, O., Yıldırım, Y., ve Şahan, H. (2017). Spor bilimleri fakültesindeki öğrencilerin akademik öz-yeterlik ve akademik güdülenme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Akdeniz Üniversitesi Örneği . Türkiye Spor Bilimleri Dergisi,1 (1) , 38-47 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tusbid/issue/33463/368438
25. Esentürk, O. K., Seçer, E., ve İlhan, E. L. (2021). Dıstance educatıon experıences of physıcal educatıon and sports teachers: Covıd-19 pandemıc. Anatolia Sport Research, 2(2):11-25.
26. Fiş Erümit, S. (2021). The distance education process in K–12 schools during the pandemic period: evaluation of implementations in Turkey from the student perspective. Technology, Pedagogy and Education, 30(1), 75-94.
27. Horspool, A., ve Lange, C. (2012). Applying The scholarship of teaching and learning: student perceptions, behaviours and success online and face-to-face. Assessment & Evaluation in Higher Education, 37(1), 73-88.
28. Karasar, N. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Yayıncılık.
29. Kılıç, M. Y. (2022). Öğretmen adaylarının akademik öz yeterlik düzeyleri ve mesleki benlik saygıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 495-508.
30. Işıklı, E. (2017). Buharkent Meslek Yüksekokulu’nda örgün öğretim programındaki öğrencilerin “5i” uzaktan öğretim derslerine karşı tutumları. Electronic Journal of Vocational Colleges, 7(2), 94-101.
31. Maddux, J. E. ve Gosselin J. T. (2003). Self-efficacy. M. R. Leary ve J. P. Tangley (Ed.), Handbook of self and identy içinde (ss. 218-239). New York: Guildford Press.
32. Mallı, A., Ekinci, H., Seçer, E., Demirel, N., ve Şam, C. (2021). Investigation Of readiness and expectations of students of sports science faculties regarding the e-learning process and their selfefficacy perceptions. Pakıstan Journal Of Medıcal And Health Scıences, 15(10).
33. Morgan, H. (2020). Best Practices for ımplementing remote learning during a pandemic, the clearing house. A Journal of Educational Strategies, Issues And Ideas, 93(3), 135-141. doi: 10.1080/00098655.2020.1751480
34. Otacıoğlu, S. G. (2008). Müzik öğretmenlerinde tükenmişlik sendromu ve etkileyen faktörler. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 103-116.
35. Persico, D., Manca, S., ve Pozzi, F. (2014). Adapting the technology acceptance model to evaluate the innovative potential of e-learning systems. Computers in Human Behavior, 30, 614- 622.
36. Schwarzer, W. W. (1981). Communicating with juries: Problems and remedies. Calif. L. Rev., 69, 731.
37. Shen, X., Zou, X., Zhong, X., Yan, J., ve Li, L. (2020). Psychological stress of ICU nurses in the time of COVID-19. Critical Care, 24(1), 1-3.
38. Syauqi, K., Munadi, S., ve Triyono, M. B. (2020). Students’ perceptions toward vocational education on online learning during the COVID-19 pandemic. International Journal of Evaluation and Research in Education, 9(4), 881-886. https://doi.org/10.11591/ijere.v9i4.20766
39. Tabaschnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th Edit.). Boston: Pearson.
40. Telli, S. G., ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve Çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
41. Toktaş, S., Çifçi, F., ve Demir, A. (2022). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin özyeterlikleri ve stresle başa çıkma davranışlarının incelenmesi. Rol Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 115-125.
42. Tozoğlu, E., ve Dursun, M. (2020). Spor Bilimlerinde Bilimsel Araştırma Süreci, Editör; Gökmen, Ö. Spor & Bilim, Efe Akademi Yayınevi. İstanbul. S.7-23. Tuna, F. (2016). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
43. Tuncalı, N. (2022). Öğretmen adaylarında bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve akademik öz yeterlik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
44. Ünlü, H., Aktaş, Ö., ve Büyüktaş, B. (2021). spor bilimleri öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutum ve görüşlerinin incelenmesi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(2), 294-306.
45. Yağan, S. A. (2021). Üniversite öğrencilerinin covıd-19 salgını sürecinde yürütülen uzaktan eğitime yönelik tutum ve görüşleri. Akademik Platform Eğitim ve Değişim Dergisi, 4(1), 147-174.
46. Yakar, L., ve Yıldırım Yakar, Z. (2021). Eğitim fakültesi öğrencilerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının ve e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 1-21.
47. Yıldız, E. P. Y., Yıldız, M. Ç., ve Alkan, A. (2021). Pandemi Sürecinde Uzaktan Eğitim Ortamlarının Kullanımına İlişkin Tutum Ölçeği. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(33), 132-153.
48. Yıldız, S. (2016). Pedogojik formasyon eğitimi alan öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 301-329.
49. Yılmaz, E., Güner, B., Mutlu, H., Doğanay, G., ve Yılmaz, D. (2020). Veli algısına göre pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinin niteliği. Konya: Palet Yayınları.
50. Yılmaz, M., Gürçay, D., ve Ekici, G. (2007). Akademik Öz yeterlik ölçeğinin türkçeye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259.
51. Yolcu, H. H. (2020). Sınıf öğretmeni adaylarının uzaktan eğitim deneyimleri. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 237-250.
52. Zajacove, A., Lynch, S. M., ve Espenshade, T. J. (2005). Self-efficacy, stress, and academic success in college. Research in Higher Education, 46(6), 677-706. http://dx.doi.org/10.1007/s11162-004-4139-z
53. Zimmerman, B. J. (1995). Self-efficacy and Educational Development. (A Bandura, Der.). Selfefficacy in Changing Societies. New York: Cambridge University Press.