Investigation of The Relationshıp Between Sprint Performance and Upper Extremity Anaerobic Power and Arm Length in Wheelchair Basketball

Abstract

Abstract The purpose of there search was to investigate the relationship between sprint performance with upper limb anaerobic power and arm length in wheelchair basketball players. and Methods: A total of 16 male players from the Malatya Metropolitan Municipality Wheelchair Basketball team participated in the study. In the study, age, height, body weights and arm lengths of participans were measured. 30 m sprint test for sprint performance and medicine ball throwing test for upper extremity anaerobic power performance were applied in this study. It was determined that the mean arm length of players was 75.28±5.125 cm, their mean of upper extremity anaerobic power was 3,87±1,044 m and the mean of 30 meters sprint test was 10,96±1,062 second. As a result of this research, there is a moderate negative relationship between sprint performance and armlength (r = -0,591; P = 0,016) also a high negative relationship between sprint performance and upper extremity anaerobic power (r = -0,841; P = 0,000 ) has been identified. As a result of these determinations, we can say that the increase in arm lengt hand anaerobic power of the upper limb increases the sprint of the athlete (the 30m speed test ends in a shorter time).

Keywords

• Wheelchair Basketball
• Sprint
• Anareobic Power
• Arm Length.

Tekerlekli Sandalye Basketbolunda Sürat Performansı ile Üst Ekstremite Anaerobik Güç ve Kol Uzunluğu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma, tekerlekli sandalye basketbolunda sürat performansı ile üst ekstremite anaerobik güç ve kol uzunluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya Malatya Büyükşehir Belediyesi Tekerlekli Sandalye Basketbol takımının 16 erkek sporcusu katıldı. Araştırmada sporcuların yaş, boy uzunluğu, vücut ağırlıkları ve kol uzunlukları ölçüldü, 30m sprint ve üst ekstremite anaerobik güç performansı için sağlık topu atma testleri uygulandı. Araştırmada, sporcuların kol uzunluk ortalamaları 75,28±5,125 cm, üst ekstremite anaerobik güç performans ortalamaları 3,87±1,044 m ve 30 metre sürat testi ortalamaları 10,96±1,062 olarak tespit edilmiştir. İstatistiksel analiz sonuçlarına göre sporcuların sürat performansı ile kol uzunluğu arasında orta düzeyde (r=-0,591; P=0,016) ve üst ekstremite anaerobik güçle de yüksek düzeyde negatif yönlü anlamlı korelasyonlar olduğu (r= -0,841; P=0,000) tespit edilmiştir. Bu bulgular sonucunda, uzun kollu sporcuların tekerlekli sandalye basketbolunda sprint performansı açısından daha avantajlı oldukları ve tekerlekli sandalye basketbolcularında üst ekstremite anaerobik gücün sporcuların sprint performansında etkili bir parametre olduğunu söyleyebiliriz.

Anahtar Kelimeler

• Tekerlekli Sandalye Basketbol
• Sürat
• Anareobik Güç
• Kol Uzunluğu.
• Wheelchair Basketball
• Sprint
• Anareobic Power
• Arm Length.

Kaynakça

1. Apostolidis, N., ve Zacharakis, E. (2015). The influence of the anthropometric characteristic sand hand grip strength on the technical skills of young basketball players. J Phys Ed and Sport., 15(2), 330-37. DOI:10.7752/jpes.2015.02050.
2. Benzidane, H., Mokrani, D., ve Zerf, M. (2017). The impact of weighted basketball balls in improving certain physical performances via wheelchair basketball players. Turk J Kinesiology., 3(2), 17-21.
3. Bradley, P. S. (2017). The quantification of game-induced muscle fatigue in amputee soccer players. J Sports Med Phy Fitness, 57(6), 766-72. http://dx.doi.org/10.23736/S0022-4707.16.06299-X.
4. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (23. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara. Cavedon, V., Zancanaro, C., ve Milanese, C. (2015). Physique and performance of young wheelchair basketball players in relation with classification. PloS One, 10(11), 1-20.
5. Çağlar, A., Yakut, Ö., ve Karadağ, E. (2005). İlköğretim okulu müdürlerinin öğretmenler tarafından algılanan kişilik özellikleri ve liderlik davranışları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Ege Eğt Derg., 6(1), 61-80.
6. Çağlar, D. (2002). Ortopedik özürlü çocuklar ve eğitimi (1. Baskı). Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları. Ankara.
7. Enç, M., Çağlar, D., ve Özsoy, Y. (1981). Özel eğitime giriş (1.Baskı). Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları. Ankara.
8. Fraenkel, J. R., ve Wallen, N. (2000). How to design and evaluate research in education (4. Baskı). NY.McGraw-Hill.

9. Gil, S. M., Yanci, J., Otero, M., Olasagasti, J., Badiola, A., Bidaurrazaga-Letona, I., et al. (2015). The functional classification and field test performance in wheelchair basketball players. J Hum Kinet., 46(1), 219-30. Doi: 10.1515/hukin-2015-0050.
10. Granados, C., Yanci, J., Badiola, A., Iturricastillo, A., Otero, M., Olasagasti, J., et al. (2015). Anthropometry and performance in wheelchair basketball. J Str Cond Res., 29(7), 1812-20. Doi: 10.1519/JSC.0000000000000817.
11. Gravetter, J. F., ve Forzano, L. B. (2012). Research methods for the behavioral sciences (4. Baskı). Linda SchreiberGanster. USA.
12. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., ve Tatham, R. L. (2013). Multivariate Data Analysis (1.Baskı). Cengage India.
13. Jeličić, M., Sekulić, D., ve Marinović, M. (2002). Anthropometric characteristics of high level European junior basketball players. Coll. Antropol, 26(Suppl), 69-76.
14. Kjaer, M. (2000). Why exercise in paraplegia? Br J Sports Med, 34(5), 321-325.
15. Koley, S., Singh, J., ve Kaur, S. (2011). A Study of arm anthropometerıc profıle ın ındıan ınter-unıversıty basketball players. Serbian J Sports Sci., 5(1), 25.
16. Malone, L., Gervais, P., ve Steadward, R. (2002). Shooting mechanics related to player classification and free throw success in wheelchair basketball. J of Rehabil Res Dev., 39(6), 701-10.
17. Molik, B., Kosmol, A., Laskin J. J, Morgulec-Adamowicz, N., Skucas, K., Dabrowska, A., ve Ergun, N. (2010). Wheelchair basketball skill tests: differences between athletes’ functional classification level and disability type. Fiz Rehabil, 21(1), 11-9.
18. Nyland, J., Robinson, K., Knapp, E., ve Borsky, T. (1977). Shoulder rota tortorque and wheelchair dependence differences of national wheelchair basketball association players. Arch Phys Med Rehabil., 78(4), 358-63. https://doi.org/10.1016/S0003-9993(97)90226-4.
19. Özsoy, Y., Özyürek, M., ve Eripek, S. (1998). Özel eğitime muhtaç çocuklar özel eğitime giriş (11. Baskı). Kartepe Yayınları. Ankara.
20. Pizzigalli, L., Micheletti, C. M., La Antonio, T., Rainoldi, A., ve Roberto, B. (2016). Hand grip strength and anthropometric characteristics in Italian female national basketball teams, Journal of Sports Medicine and Physical Fitness, 57(5),521-8. DOI:10.23736/S0022-4707.16.06272-1.
21. Rastogi, P., Nagesh, K. R., ve Yoganarasimha, K. (2008). Estimation of stature from hand dimensions of nort hand South Indians. Legal Med., 10(4), 185-9. https://doi.org/10.1016/j.legalmed.2008.01.001.
22. Ravenek, K. E., Ravenek, M. J., Hitzig, S. L., ve Wolfe, D. L. (2012). Assessing quality of life in relation to physical activity participation in persons with spinal cord injury: a systematic review. Disabil Health J, 5(4), 213-23. https://doi.org/10.1016/j.dhjo.2012.05.005.
23. Saç, A., ve Çolak, H. (2019). Adolesan basketbolcularda biyolojik olgunlaşma düzeyi ve antropometrik, fizyolojik özelliklerde yaşa bağlı farklılıklar. Spor ve Perf Araş Derg., 10(3), 208-22.
24. Silva Da, S., Petroski, E. L., ve Gaya, A. C. A. (2013). Anthropometric and physical fitness differences among brazilian adolescents who practise different team court sports. J Hum Kinet., 36(1),77-86. Doi: 10.2478/hukin-2013-0008.
25. Soylu, Ç., Yıldırım, N. Ü., Akalan, C., Akınoğlu, B., ve Kocahan, T. (2020). The relationship between athletic performance and physiological characteristics in wheelchair basketball athletes. Res Quarterly Exerc Sport, 92(4), 639-650.
26. Tamer, K. (2000). Sporla fiziksel fizyolojik performansın ölçülmesi ve değerlendirilmesi (1. Baskı). Bağırgan Yayınevi. Ankara.
27. TC. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (OZİDA). (2010). Özürlüler kanunu ve ilgili mevzuat (4. Baskı). ÖZİDA Yayınları. Ankara.
28. Uzun, A., ve Pulur, A. (2019). Basketbolda bölgesel şut antrenmanlarının şut performansı üzerine etkisi. Sportive, 2(1), 35-49.
29. Uzun, A., ve Pulur, A. (2018). The effect of shooting training on the development of the shot hit rate for basketball players. J Hum Sci, 15(4), 2426-32.
30. Zacharakis, E. (2020). The effect of upper limb characteristics on palm strength, anaerobic power, and technical skills of wheelchair basketball players of varying classification. J Phys Ed and Sport., 20(2), 584-91.
31. Wang, Y. T., Chen, S., Limroongreungrat, W., ve Change, L. S. (2005). Contributions of selected fundamental factors to wheelchair basketball performance. Medicine & Science in Sports & Exercise, 37(1), 130-7.