Investigation of Leisure Motivation Levels of Athletes in Combat Sports

Abstract

The aim of this study is to investigate the leisure time motivation levels of athletes in combat sports. People of motivation are useful in the applications they will do, and doing the things to be done willingly. General motivation in sports and special sports motivation model outfit. Leisure motivation questionnaire was applied to a total of 293 athletes. Statistical analysis was performed by SPSS 25.00 by using student t-test, ANOVA and LSD test.Statisticaly significant differences were observed in terms of Knowledge, Demotivation, Achievement, Stimulus-duration, Identification and Exogenous regulation in leisure motivation subscales between female and malecombact athletes (p<0.05). All scores of male athletes were higher than compared to female athletes, except motivation. According to the branches, there was a significant difference between amotivation, knowing and achievement, stimulus living, identification and extrinsic regulation in leisure motivation subscales in the combat athletes (p <0.05). In this study, when comparing leisure motivation scale scores by life location, there was a statistically significant difference in the achievement sub-dimension (p <0.05), there was no significant difference in the non-motivation, stimulus life, identification and external regulation sub-dimensions (p> 0.05). It has been determined that there is a difference between the leisure time motivation status of the combat athletes in different branches. Again, while the difference in leisure motivation differed according to gender and type of sport, it did not change according to the place of residence. Leisure motivation status of athletes who do combat sports in different branches should be monitored at different intervals. In particular, amotivation scores should be reduced and they should be supported in external regulation motivation situations.

Keywords

• wrestling
• judo
• taekwondo
• motivatıon
• leisure time

Mücadele Sporlarında Sporcuların Boş Zaman Motivasyon Düzeylerinin Araştırılması

Öz

Bu çalışmanın amacı mücadele sporlarında sporcların boş zaman motivasyon düzeylerinin araştırılmasıdır. Motivasyonun insanların yapıcakları faaliyetler kapsamında başarılı olabilmeleri adına yapılacakları işleri içten ve istekli olarak gerçekleştirmesidir. Sporda motivasyonu genel ve özel spor motivasyonu şeklinde ikiye ayrılır. Toplam 293 mücadele sporcusuna boş zaman motivasyon anketi uygulanmıştır. İstatistiksel işlemlerde t-testi, tek yönlü varyans analizi ve LSD testleri yapılmıştır. Cinsiyete göre mücadele sporcularında boş zaman motivasyon alt ölçeklerinde motivasyonsuzluk, bilme ve başarma, uyaran yaşama, özdeşim ve dışşsal düzenleme arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Erkelerin puanları motivasyonsuzluk hariç kadınlardan daha yüksektir. Branşlara göre mücadele sporcularında boş zaman motivasyon alt ölçeklerinde motivasyonsuzluk, bilme ve başarma, uyaran yaşama, özdeşim ve dışşsal düzenleme arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Bu çalışmada yaşanılan yere göre boş zaman motivasyon ölçek puanları karşılaştırılmasında Bilme başarma alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık varken (p<0,05), motivasyonsuzluk, uyaran yaşama, özdeşim ve dışsal düzenleme alt boyutlarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Değişik branşlardaki mücadele sporcularının boş zaman motivasyon durumları arasında farklılık olduğu tespit edilmiştir. Yine boş zaman motivasyon farklılığı cinsiyete ve mücadele edilen spor türüne göre değişrken yaşanılan yere göre değişmemiştir. Değişik branşlarda mücadele sporu yapan sporcuların boş zaman motivasyon durumları değişik aralıklarla izlenmelidir. Özellikle motivasyonsuzluk puanları düşürülmeli ve dışsal düzenleme motivasyon durumları konusunda desteklenmelidirler.

Anahtar Kelimeler

• güreş
• judo
• tekvando
• rekreasyon
• motivasyon

Kaynakça

1. Abakay, U. (2010). Futbolcu-antrenör iletişiminin farklı statülerdeki futbolcuların başarı motivasyonuyla ilişkisi. Yayımlanmamış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Ankara.
2. Acar, G. (2011). Okul yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının beden eğitimi öğretmenlerinin örgütsel adalet ve motivasyon düzeyleriyle ilişkisi. Yayımlanmamış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Ankara.
3. Ağduman, F. (2014). Üniversite öğrencilerinin boş zaman motivasyon ve tatminlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Erzurum.
4. Aktaş, N. (2016). Lise öğrencilerinin motivasyon kaynakları ve karar verme stratejileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Aydın.
5. Aktop, A., ve Erman, K. A. (2006). Relationship between achievement motivation, trait anxiety and self-esteem. Biology of Sport, 23(2), 127-141.
6. Alsancak Sırakaya, D. (2015). Tersyüz sınıf modelinin akademik başarı, öz-yönetimli öğrenme hazır bulunuşluğu ve motivasyon üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Ana Bilim Dalı, Ankara.
7. Aras L., İmamoğlu, O., ve Aksoy, Y. (2022). Investigation of leather time motivations of playing and combact athletes. The Journal of Academic Social Science, 10(130), 331-344. http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.62901
8. Aslan, A., ve Kuru, E. (2002). Profesyonel ve amatör futbolcuların başarı motivasyonu farklılıkları ve sportif tecrübe ile ilişkisi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(2), 23-30.

9. Aslan, H., ve İmamoğlu, O. (2020). Investigation of leisure strategies of sports educated students. Asian Journal of Education and Training, 6(3), 468-473. https://doi.org/10.20448/journal.522.2020.63.468.473
10. Aydın, İ., ve Yaşartürk, F. (2017). The state of the fitness participants’ levels of motivation towards recreational activities according to various demographic features. International Journal of Cultural and Social Studies, 3(Special Issue), 142-152.
11. Aydoğdu, C., Şahan, A., ve Erman, K. A. (2018). Genç tenisçilerde spora özgü başarı motivasyon düzeylerinin müsabaka performansı üzerine etkisinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 655-666.
12. Azeez, A. O. (2016). 14-16 yaş grubu Iraklı ve Türk erkek çocukların spora özgü başarı motivasyon düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Gaziantep.
13. Bağcıoğlu, Z. (2017). Çalışanlarda motivasyon ve örgütsel bağlılık. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Ana Bilim Dalı, İstanbul.
14. Baser, E. (1998). Uygulamalı spor psikolojisi. Bağırgan Yayınevi.
15. Binbaşıoğlu, H., ve Tuna, H. (2014). College students' attitudes towards leisure: A study of vocational school students in Eastern Anatolia Region. Journal of Academic Approaches, 5(2), 74-93.
16. Birinci, M. C., ve Güçer, E. (2019). Boş zaman motivasyonu ve davranışsal niyet ilişkisinde boş zaman tatminin aracılık etkisi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(3), 1626-1639. https://doi.org/10.21325/jotags.2019.439
17. Bora, M. V. (2013). Beden eğitimi öğretmeni ve sporcu öğrenciler arasındaki iletişimin sportif başarı motivasyonuyla ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Harran Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Şanlıurfa.
18. Coleman, R., ve Barries, G. (2000). Yöneticinin kılavuzu. çev. Mehmet Harmancı. Remzi Kitabevi.
19. Deci, E. L., ve Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Plenum Press.
20. Demir, M. K., ve Budak, H. (2017). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin öz düzenleme, motivasyon, biliş üstü becerileri ile matematik dersi başarılarının arasındaki ilişki. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 30-41.
21. Dirmen, A. (2014). Farklı liglerde oynayan kadın futbol takımı oyuncularının başarı motivasyon düzeylerinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, İstanbul.
22. Engür, M. (2002). Elit sporcularda başarı motivasyonunun, durumluk kaygı düzeyleri üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sporda Psiko-Sosyal Alanlar Ana Bilim Dalı, İzmir.
23. Güney, S. (2000). Davranış bilimleri. Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Hosseinalipour, F. (2015). Üniversiteli sporcu öğrencilerin sporda, motivasyon düzeyleri ve stresle başa çıkma yöntemlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Ana Bilim Dalı, Ankara.
25. İkizler, C., ve Karagözoğlu, C. (1997). Sporda başarının psikolojisi. Alfa Yayınları.
26. İslamoğlu, İ., Çebi, M., Eliöz, M., İmamoğlu, O., ve Yamak, B. (2019). Farklı kategorideki milli takım güreşçilerinin motivasyon düzeyleri. C. Buyar, M. Türkmen, N. Useev (Eds.), Türk Halklarının Geleneksel Spor Oyunları VIII içinde (s. 521-528).
27. Konter, E. (1995). Sporda motivasyon. Saray Tıp Kitapevi.
28. Konter, E. (1998). Sporda psikolojik güç ve performans. 5. Spor Bilimleri Kongresi. Ankara, Türkiye.
29. Koruç, Z. (2002). Sporda self determinasyon kuramı. 7. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi. Antalya, Türkiye.
30. Mutlu, İ. (2008). Egzersiz yapan kişilerin boş zamanlarına yönelik tutumları üzerine bir araştırma (Kayseri ili örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Niğde Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Niğde.
31. Rogers, T. (2010). Principles of adherence and motivation. Eds. C. X. Bryant, and D. J. Green (Eds.), Ace personal trainer manual, (1st ed., pp. 25-35). San Diego, American Council on Exercise.
32. Selçuk, Z. (2003). Gelişim ve öğrenme (9. Baskı). Nobel Yayınları.
33. Seker, S. E. (2015). Motivasyon teorisi (Motivation theory). Yönetim Bilişim Sistemleri Ansiklopedisi, 2(1), 22-26.
34. Soyer, F., Can, Y., Güven, H., Hergüner, G., Bayansalduz, M., ve Tetik, B. (2010). Sporculardaki başarı motivasyonu ile takım birlikteliği arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 7(1), 226-239.
35. Şad, S. N., ve Gürbüztürk, O. (2009). İngilizce hazırlık öğrencilerinin özbelirleyicilik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (İnönü Üniversitesi örneği). Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(59), 421-450.
36. Şahan, T. (2010). Takım ve bireysel sporlarda motivasyonu etkileyen faktörler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Bölümü, Kayseri.
37. Tazegül, Ü. (2013). Boksörlerin motivasyon yönelimleri ve narsisizm düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal of Social Science, 6(5), 679-691.
38. Uzun, M., ve İmamoğlu, O. (2020). The diversity of free time obstacles: The example of Woman University students. Turkish Studies-Education, 15(4), 3001-3012. https://dx.doi.org/10.47423/TurkishStudies.42869
39. Ünsal, H. (2012). Harmanlanmış öğrenmenin başarı ve motivasyona etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 1-27.
40. Ünsal, T. (2015). Comparison on motivation levels of sports people who rank among top three in Championships of Turkey in personal branches. International Journal of Physical Education, Sports and Health, 2(2), 78-82.
41. Yaman, A. (2017). Toplam kalite yönetimi uygulamaları ile iş gören motivasyonunun iş tatmini üzerine etkilerinin incelenmesi: Bir devlet hastanesinde araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, İstanbul.
42. Yalçın, İ. (2015). İşitme engelli futsal sporcularının başarı motivasyon düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Elazığ.
43. Yamaner, F., ve İmamoğlu, O. (2019). Okçuların motivasyonlarına etki eden faktörlerin belirlenmesi. V. Uluslararası İnsan Toplum ve Spor Bilimleri Sempozyumu, (ss. 1669-1676). Antalya, Türkiye.