Çalışan Kadınların Serbest Zaman Tutumları İle Serbest Zaman Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Çalışan kadınların serbest zaman tutumları ile serbest zaman doyumları arasındaki ilişki, modern toplumda önemli bir araştırma konusu haline gelmiştir. Bu çalışma, kadınların iş sonrası serbest zamanlarını nasıl değerlendirdiklerini ve bu tutumların serbest zaman doyumları üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, çeşitli yaş gruplarından, mesleklerden ve farklı iş deneyimlerine sahip kadınların serbest zaman aktivitelerini, tutumlarını ve bu aktivitelerin kendilerine sağladığı doyum üzerindeki etkilerini analiz etmiştir. Araştırmanın örneklemini Kastamonu ilinde yaşayan 200 kadın çalışan oluşturmaktadır. Bulgular, evli ve bekâr bireyler arasında genel olarak değerlerde belirgin bir fark olmadığı görülmektedir, Serbest Zaman Doyum Ölçeği alt boyutlarından rahatlama düzeylerinin 18-29 yaş grubunda 40+ yaş grubuna kıyasla daha yüksek çıktığı ve 1-9 yıl mesleki kıdeme sahip grupta 20 yıl ve üzeri mesleki kıdeme sahip gruba kıyasla daha yüksek çıktığı tespit edilmiştir. Bu çalışma, çalışan kadınların serbest zamanlarını daha verimli ve tatmin edici bir şekilde kullanmaları için rehberlik sağlamak amacıyla bu ilişkileri anlamaya yönelik önemli bulgular sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çalışan Kadınlar
• Serbest Zaman Tutumu
• Serbest Zaman Doyumu

Investigation Of The Relationship Between Working Women's Leisure Time Attitudes And Leisure Time Satisfaction

Abstract

The relationship between working women's leisure attitudes and leisure satisfaction has become an important research topic in modern society. This study aims to examine how women evaluate their leisure time after work and the impact of these attitudes on their leisure time satisfaction. The research analyzed the leisure activities of women from various age groups, professions and with different work experiences, their attitudes and the effects of these activities on their satisfaction. The sample of the research consists of 200 female employees living in Kastamonu. The findings show that there is generally no significant difference in values between married and single individuals. It has been determined that relaxation levels, one of the sub-dimensions of the Leisure Time Satisfaction Scale, are higher in the 18-29 age group compared to the 40+ age group and are higher in the group with 1-9 years of professional experience compared to the group with 20 years or more of professional seniority. This study provides important findings to understand these relationships in order to provide guidance for working women to use their free time more efficiently and satisfactorily.

Keywords

• Working Women
• Leisure Time Attitude
• Leisure Time Satisfaction

Kaynakça

1. Akgül, B. M., & Gürbüz, B. (2011). Boş Zaman Tutumu Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. XVI(1), 37-43.
2. Akgül, B. M. (2011). Farklı kültürlerdeki bireylerin boş zaman aktivitelerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi: Ankara-Londra örneği. Yayınlanmamış Doktora tezi, Ankara Gazi Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara
3. Ardahan, F., & Lapa, T.Y. (2010). Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Tatmin Düzeylerinin Cinsiyete ve Gelire Göre İncelenmesi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 21(4): 129-136.
4. Boud, B. M., & Lawson, F. (2002). Tourismand recreation: Handbook of planning and design. Architectural Press.
5. Broadhurst, R. (2001). Managing environments for leisure and recreation. GBR. London: Routledge.
6. Burnkrant, R. E., & Sawyer, A. G. (1983). Effects of involvement and message content on information-processing intensity. Information Processing Research in Advertising, 12(2), 46-64.
7. Büyüköztürk, Ş. (2011). Deneysel desenler: Öntest-sontest, kontrol grubu, desen ve veri analizi. Ankara: Pegem Akademi.
8. Cengiz, R., Öztürk, E., & Güngörmüş, H. A. (2018). bireylerin serbest zaman tutum ve psikolojik i̇yi oluş i̇lişkisi. I. Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi, Bildiri Özetleri Kitabı, 10-13 Mayıs, Bodrum/Muğla, Türkiye, 399-400.

9. Chen, Y. C., Li, R. H., & Chen, S. H. (2013). Relationship Samongadolescents’ Leisure Motivation, Leisure İnvolvement, and Leisure Satisfaction: A Structura Lequation Model. Social Indicatiors Research, 110(3), 1187-1199. https://doi.org/10.1007/s11205-011-9979-2
10. Çelik, G. (2011). Kamu kuruluşlarında çalışan engelli bireylerin serbest zaman engellerinin ve tatmin düzeylerinin incelenmesi (Antalya Merkez Örneği), Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Antalya
11. Erdemli, E. (2019). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin mesleğe yönelik tutumu ile serbest zaman doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Master's Thesis, Bartın Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
12. Freire, T., & Teixeira, A. (2018). The influence of leisure attitudes and leisure satisfaction on adolescents’ positive functioning: the role of emotion regulation. Frontiers in Psycholgy, 9(1349): 1-12.
13. Gökyürek, B. (2016). An analysis of leisure attitudes of the individuals participating in dance activities and the relationship between leisure attitude and life satisfaction. International Journal of Environmental & Science Education, 11(10), 3285-3296.
14. Gül, T. (2019). Yaşam doyumunun yordayıcısı olarak boş zaman tatmini. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi. 22(2), 914-930.
15. Güngörmüş, H. A., & Gürbüz, B. (2012). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman aktivitelerine yönelik tutumlarının karşılaştırılması, 2nd International Social Sciences in Physical Education and Sport Congress, Ankara, Turkey, 115.
16. Havitz, M. E., & Dimanche, F. (1999). Leisure involvemen trevisited: drive properties and paradoxes. Journal of Leisure Research,31(2), 122-149. https://doi.org/10.1080/00222216.1999.11949854
17. Hsieh, C. M. (1998). Leisure attitudes, motivation, participation and satisfaction: Test on a model of leisure behavior. Doctoral Dissertation. University of Indiana.
18. Henderson, K. (2010). Leisure Studies in the 21St Century: The Sky is Falling. Leisure Sciences: An Interdisciplinary Journal, 32(4), 391-400.
19. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (Vol. 5, p. 359). Ankara, Turkey: Asil Yayın Dağıtım.
20. Karlı, Ü., Polat, E., Yılmaz, B., & Koçak, S. (2008). Serbest Zaman Tatmin Ölçeği’ nin (SZTÖ-Uzun Versiyon) Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 19(2), 80-91.
21. Kara, F. M., Sarol, H., & Güngörmüş, H.A. (2019). Attitudes are contagious: Leisure attitude and passion of university students. International Education Studies, 12(7), 42-48.
22. Karadeniz, F. (2019). Ünı̇versı̇te öğrencı̇lerı̇nı̇n serbest zaman aktı̇vı̇telerı̇ne yönelı̇k tutum ve engellerı̇nı̇n incelenmesı̇ (Muğla Sıtkı Koçman Ünı̇versı̇tesı̇ örneğı̇). (Yüksek Lisans Tezi). Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Ünı̇versı̇tesı̇ Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Kaya, S., & Gürbüz, B. (2015). An examination of university students’ attitudes towards leisure activities. Pamukkale Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 46-60.
24. Kocaer, G. (2018). beden eğitimi ve spor öğretmenleri ve adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutum, serbest zaman ilgilenim ve rekreasyon faaliyetlerine yönelik fayda düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Bartın İli Örneği). Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Bartın.
25. Küçüktopuzlu, F., Gözek, K., & Uğurlu, A. (2003). Boş zaman rekreasyon ilişkisi ve üniversite öğrencilerinin boş zaman faaliyetlerini değerlendirmeye yönelik bir araştırma. I.Gençlik Boş Zaman ve Doğa Sporları Sempozyumu Bildiriler Kitabı, (21-22 Mayıs 2003), 33-45, Ankara.
26. Lysyk, M., Brown, T. G., Rodriguez, E., Mcnally, J., & Loo, K. (2002). Translation of the leisure satisfaction scale into french: A validation study. Occupational Therapy International, Whurr Publishers Ltd. 9(1), 76–89.
27. Mannell, R. C., & Kleiber, D. A. (1997). A social psychology of leisure. state college, PA: Venture Publishing Inc.
28. Munusturlar, S. (2017). The effect of recreational services offered by municipalities on leisure education levels of women. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(2), 170-180
29. Muzindutsi, P. F., & Masango, Z. (2015). Determinants of leisure satisfaction among undergraduate students at a south african university. International Journal of Business and Managements Studies, 7(2), 1-15.
30. Önal, L., Yılmaz, H. H., Kaldırımcı, M., & Ağduman, F. (2017). Atatürk üniversitesi öğrencilerinin spora karşı tutumları ile yaşam kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 26-34.
31. Öztaş, İ. (2018). Farklı kurumlarda çalışan memurların serbest zaman doyum ve mutluluk düzeylerinin belirlenmesi (Kırıkkale Örneği). Yüksek Lisans Tezi. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Ağrı.
32. Sevil, T., Şimşek, Y. K., Katırcı, H., Çelik, O. V., & Çeliksoy, A. M. (2012). Boş zaman ve rekreasyon yönetimi. (Editör: Kocaekşi, S.), T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını, No: 2497
33. Tabachnik, B. G., & Fidell, S. L. (2013). Multicollinearity and singularity. Using multivariate statistics. Boston: Pearson Education Inc, 2(13), 88-91.
34. Teixeira, A., & Freire, T. (2013). The leisure attitude scale: psychometrics properties of a short version for adolescents and young adults. Leisure/Loisir, 37(1), 57-67.
35. Yaşartürk, F. (2016). Elit düzeydeki sporcuların rekreatif etkinlik tercihlerinde tutum, sıkılma algısı ile yaşam doyumlarının incelenmesi. Doktora Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
36. Yaşartürk, F. (2019). Analysis of the relationship between the academic selfefficacy and leisure satisfaction levels of university students. Journal of Education and Training Studies, 7(3), 106-115.