Childhood Maltreatment in Sport Scale (CMSS): A Validity and Reliability Study

Öz

The aim of this study was to develop a valid and reliable instrument for retrospectively assessing individuals’ maltreatment experiences during childhood participation in sport and to examine the psychometric properties of the developed Childhood Maltreatment in Sport Scale (CMSS). The study followed a methodological scale-development design. Using non-probability convenience sampling, 400 young adults who had participated in sport before age 18 and were enrolled in sport sciences programmes were recruited. The dataset was randomly divided into two independent groups of 200 for exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA). A 56-item pool generated through a literature review was reduced to 52 items following expert review and pilot testing. EFA indicated a unidimensional structure for each of the Emotional Abuse, Sexual Abuse, Physical Abuse, Neglect, and Peer Bullying subscales, yielding a 45-item final form. Factor loadings ranged from .658 to .905, explained variance ranged from 52.371% to 72.183%, and Cronbach’s alpha coefficients ranged from .884 to .938. CFA conducted in the independent sample supported the five-subscale structure and a higher-order maltreatment construct (χ²/df=.65; RMSEA=.005; NFI=.96; CFI=.99; GFI=.98). The findings indicate that the CMSS is a valid and reliable behaviour-based self-report instrument for the retrospective and multidimensional assessment of individuals’ maltreatment experiences during childhood participation in sport.

Anahtar Kelimeler

• Maltreatment in sport
• Validity and reliability
• Child Protection in Sport

Sporda Çocukluk Dönemi Kötü Muamele Ölçeği (ÇDSKMÖ): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, bireylerin çocukluk dönemindeki spor yaşantılarında deneyimledikleri kötü muamele davranışlarını retrospektif olarak değerlendirmeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmek ve geliştirilen Çocukluk Dönemi Sporda Kötü Muamele Ölçeği’nin (ÇDSKMÖ) psikometrik özelliklerini incelemektir. Araştırma metodolojik ölçek geliştirme deseninde yürütülmüştür. Olasılıklı olmayan uygun örnekleme yoluyla, 18 yaşından önce spora katılmış ve spor bilimleri alanında öğrenim gören 400 genç yetişkine ulaşılmıştır. Veri seti açımlayıcı faktör analizi (AFA) ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) için 200’er kişilik iki bağımsız gruba rastgele ayrılmıştır. Alan yazın taramasıyla oluşturulan 56 maddelik havuz, uzman değerlendirmeleri ve ön deneme sonrasında 52 maddeye indirilmiştir. AFA sonucunda duygusal istismar, cinsel istismar, fiziksel istismar, ihmal ve akran zorbalığı alt ölçeklerinin her birinin tek boyutlu yapı gösterdiği ve nihai formun 45 maddeden oluştuğu belirlenmiştir. Faktör yükleri 0,658–0,905, açıklanan varyans oranları %52,371–%72,183 ve Cronbach alfa katsayıları 0,884–0,938 arasında değişmiştir. Bağımsız örneklemde yürütülen DFA, beş alt ölçekli yapıyı ve alt ölçeklerin ortak bir üst yapı altında değerlendirilmesini desteklemiştir (χ²/sd=0,65; RMSEA=0,005; NFI=0,96; CFI=0,99; GFI=0,98). Sonuçlar, ÇDSKMÖ’nün bireylerin çocukluk dönemindeki spor yaşantılarında deneyimledikleri kötü muamele davranışlarını davranış temelli ve çok boyutlu biçimde retrospektif olarak değerlendirmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir öz-bildirim aracı olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sporda Çocuk Koruma
• Sporda Kötü Muamele
• Geçerlik ve Güvenirlik .

Etik Beyan

Etik Kurul İzin Bilgileri Etik değerlendirme kurulu: Gazi Üniversitesi Etik Komisyonu Etik değerlendirme belgesinin tarihi:23.03.2023 Etik değerlendirme belgesinin sayı numarası:619388

Kaynakça

1. Alexander, K., Stafford, A. ve Lewis, R. (2011). The experiences of children participating in organised sport in the UK. NSPCC.
2. Bedir, F., Turan, M., Önal, L., ve Şıktar, E. (2023). Sporda Cinsel İstismar Algı Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanması: Metodolojik çalışma. Türkiye Klinikleri Spor Bilimleri Dergisi, 15(2), 289–296. https://doi.org/10.5336/sportsci.2022-94230
3. Berkmen, B., ve Okray, Z. (2015). Çocuk İstismarı Ölçeği’nin Türkçeye çevirisi, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Uluslararası Katılımlı 3. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Kongre Kitabı.
4. Boateng, G. O., Neilands, T. B., Frongillo, E. A., Melgar-Quiñonez, H. R., & Young, S. L. (2018). Best practices for developing and validating scales for health, social, and behavioral research: A primer. Frontiers in Public Health, 6, 149. https://doi.org/10.3389/fpubh.2018.00149
5. Brackenridge, C. H. (2001). Spoilsports: Understanding and preventing sexual exploitation in sport. Routledge.
6. Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research (2. baskı). Guilford Press.
7. Cattell, R. B. (1966). The scree test for the number of factors. Multivariate Behavioral Research, 1(2), 245–276. https://doi.org/10.1207/s15327906mbr0102_10
8. Çetin, E. (2022). Antrenör-Sporcu İlişkisi Duygusal Kötü Muamele Ölçeği’nin (ASİDKMÖ) Türkçeye uyarlanması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(4), 142–156. https://doi.org/10.33689/spormetre.1133456

9. Çetin, E., ve Hacısoftaoğlu, İ. (2023). Türkiye’de çocuk cinsel istismarının spor kurumundaki boyutu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(1), 71–87. https://doi.org/10.33417/tsh.1086828
10. Etikan, I., Musa, S. A. ve Alkassim, R. S. (2016). Comparison of convenience sampling and purposive sampling. American Journal of Theoretical and Applied Statistics, 5(1), 1–4. https://doi.org/10.11648/j.ajtas.20160501.11
11. Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (4. baskı). SAGE.
12. Gervis, M., & Dunn, N. (2004). The emotional abuse of elite child athletes by their coaches. Child Abuse Review, 13(3), 215–223. https://doi.org/10.1002/car.843
13. Güler, D., ve Tuncel, S. (2024). Sporda Çocuk İstismarı Farkındalık Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(4), 194–207. https://doi.org/10.33689/spormetre.1531450
14. Hardt, J., & Rutter, M. (2004). Validity of adult retrospective reports of adverse childhood experiences: Review of the evidence. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45(2), 260–273. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2004.00218.x
15. Kaiser, H. F. (1960). The application of electronic computers to factor analysis. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 141–151. https://doi.org/10.1177/001316446002000116
16. MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Zhang, S., & Hong, S. (1999). Sample size in factor analysis. Psychological Methods, 4(1), 84–99. https://doi.org/10.1037/1082-989X.4.1.84
17. Mountjoy, M., Brackenridge, C., Arrington, M., Blauwet, C., Carska-Sheppard, A., Fasting, K., Kirby, S., Leahy, T., Marks, S., Martin, K., Starr, K., Tiivas, A., & Budgett, R. (2016). International Olympic Committee consensus statement: Harassment and abuse (non-accidental violence) in sport. British Journal of Sports Medicine, 50(17), 1019–1029. https://doi.org/10.1136/bjsports-2016-096121
18. Mundfrom, D. J., Shaw, D. G., & Ke, T. L. (2005). Minimum sample size recommendations for conducting factor analyses. International Journal of Testing, 5(2), 159–168. https://doi.org/10.1207/s15327574ijt0502_4
19. Parasız, Ö., Şahin, M. Y., ve Çelik, A. (2015). Sporda çocuk koruma programı uygulamaları: İngiltere örneği. International Journal of Science Culture and Sport, 3(Special Issue 3), 641–653. https://doi.org/10.14486/IJSCS329
20. Parent, S., Fortier, K., Vaillancourt-Morel, M.-P., Lessard, G., Goulet, C., Demers, G., Paradis, H., & Hartill, M. (2019). Development and initial factor validation of the Violence Toward Athletes Questionnaire (VTAQ) in a sample of young athletes. Loisir et Société / Society and Leisure, 42(3), 471–486. https://doi.org/10.1080/07053436.2019.1682262
21. Stirling, A. E. (2009). Definition and constituents of maltreatment in sport: Establishing a conceptual framework for research practitioners. British Journal of Sports Medicine, 43(14), 1091–1099. https://doi.org/10.1136/bjsm.2008.051433
22. Stirling, A. E. (2013). Understanding the use of emotionally abusive coaching practices. International Journal of Sports Science & Coaching, 8(4), 625–639. https://doi.org/10.1260/1747-9541.8.4.625
23. Şahin, M. Y., Halıcı, A., ve Uğurlu, A. (2020). Sporda koruma 1. İçinde C. Koca (Ed.), Sporda psikososyal alanlar I (ss. 131–146). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6. baskı). Pearson.
25. Tuakli-Wosornu, Y. A., Burrows, K., Fasting, K., Hartill, M., Hodge, K., Kaufman, K., Kavanagh, E., Kirby, S. L., MacLeod, J. G., Mountjoy, M., Parent, S., Tak, M., Vertommen, T., & Rhind, D. J. A. (2024). IOC consensus statement: Interpersonal violence and safeguarding in sport. British Journal of Sports Medicine, 58(22), 1322–1344. https://doi.org/10.1136/bjsports-2024-108766
26. Turhal, S. N. (2024). Türkiye’deki spor federasyonlarının sporda çocuk koruma uygulamalarının uluslararası uygulamalar çerçevesinde değerlendirilmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
27. Uğurlu, A. (2021). Sporda çocuk istismarı boyutlarının sporcu perspektifinden analizi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
28. Yılmaz, S. H., ve Şahin, M. Y. (2023). Sporda çocuk koruma politikaları kapsamında olumsuz iletişim dili. İçinde M. Sarıkaya ve A. H. Başkan (Ed.), Spor paradigmaları-III (ss. 43–58). Özgür Yayınları. https://doi.org/10.58830/ozgur.pub243.c1036