Pope John XXII. and the Italian Crusades

Öz

PAPA XXII. IOANNES VE İTALYAN HAÇLI SEFERLERİ

Öz

1316 yılında papa olarak seçilen XXII. Ioannes, papalığı boyunca Katolik Kilisesi’ni Avignon’dan yönetmiştir. Roma ve İtalyan yarımadasının içinde bulunduğu durumdan ötürü aksiyon almak zorunda kalan Ioannes, bunu savaş üzerine inşa etmiştir. Bu bağlamda, onun papalık dönemi Roma Kilisesi’nin İtalya politikalarında önemli bir eşiğe işaret etmektedir. Papa Ioannes, saltanatının neredeyse tamamında İtalya’ya askeri operasyonlar düzenleyerek bölgeyi pasifleştirmeyi denemiştir. Guelf müttefikleri ile İtalya’da sürdüğü uzun ve maliyetli savaşlar rasyonel bir temele dayansa da, Roma Kilisesi adına kayda değer bir getirisi olmamıştır. Özellikle Ghibellin bloğunun güçlü liderlerinden Matteo Visconti ve ortaklarıyla sürdürülen savaşlar büyük oranda hezimetle sonuçlanmıştır. Sonuç olarak papanın İtalyan siyasetine aykırı askeri hamleleri bölgede hiziplerin iyice keskinleşmesine sebep olmuştur. Papanın savaşı sürdürme konusundaki ısrarı, curiada savaş karşıtı kardinallerin muhalefetini beraberinde getirmiştir. Ancak papa inat derecesinde bir tutum içerisinde savaşı sürdürmeye devam etmiştir. Papa Ioannes, yerel İtalyan liderlerine karşı savaşları organize ederken sıklıkla Haçlı Seferi söylemini kullanmıştır. Roma Kilisesi’nin ve başı olarak papanın kullandığı bu dil sahada Papalık lehine fayda sağlamazken, İtalyan toplumunun kilise idaresinden ve dini fanatizmden uzaklaşmasını beraberinde getirmiştir. Papanın bilgeliği sorgulanırken, Roma Kilisesi’nin üstünlüğü ciddi bir zarar görmüştür. İtalya’nın pasifleştirilmesi adına papa XXII. Ioannes’in üstlendiği askeri operasyonları konu alan bu çalışma bölgedeki askeri operasyonların bir taslağını çıkartmayı ve buradan hareketle Papalığın askeri eylemlerini analiz etmeyi hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• XXII. Ioannes
• İtalya
• Haçlı Seferi

Kaynakça

1. ABULAFIA, D. (2000). The Italian South. Michael Jones (Ed.), The New Cambridge Medieval History c. 1300-1415 (ss. 488-514 ). UK: Cambridge University Press.
2. BARRACLOUGH, G. (1968). The Medieval Papacy. England: Harcourt, Brace& World.
3. BEATTIE, B. (2007). Angelus Pacis: The Legation of Cardinal Giovanni Gaetano Orsini, 1326-1344. London: Brill Press.
4. BORGHI, B. (2014). Bologno et la cardinal legat Bertrand du Pouget le refus d’un grand projet, Journal of Mediae Aetatis Sodalicium, XV: 120-143.
5. COCQUELINES, C. (Ed.). (1741). Bullarum Privilegiorum Ac Diplomatum Romanorum Pontificum. C. III, Rome: y.y.
6. DAMERON, G. (2004). Guelfs. C. Kleinhenz (Ed.), Medieval Italy: An Encyclopedia (ss. 2167-2179). New York: Routledge.
7. DANOU, P. C. F. (2016). The Rise of the Papal States. New York: Jouian Press.
8. GASNAULT, P. (1957). La perception dans le royaume de France du subside sollicite par Jean XXII < contra haeretics et rebelles italiae>, Mélanges d’école française de Rome, 69: 273-319.

9. GAZZANIGA, J. L. (1991) La création de la province ecclésiastique de Toulouse par Jean XXII, Cahiers de Fanjeaux, 26: 143-156.
10. GIOVANNI VILLANI (1986). Chronicle Fiorentine of Giovanni Villani. (Trans. Rose E. Selfe), Westminster: Archibald Constable & Company.
11. HALLER, J. (1903). Papsttum und Kirchenreform. C. I, Berlin: Weidmannsche Buchhandlung.
12. HOUSLEY, N. (1982). The Italian Crusades: The Papal-Angevin Alliance and the Crusades againist Christian Lay Powers 1254-1343. Oxford: Clarendon Press.
13. HYDE, J. K. (1973). Society and Politics in Medieval Italy: The Evolution of the Civil Life, 1000-1300. London: MaCmilan Education.
14. JUGIE, P. (1991). Un Quercynois a la cour pontificale d’Avignon: le cardinal Bertrand du Pouget (v. 1280-1352), Cahiers de Fanjeaux, 26: 69-95.
15. KELLY, S. (2003). The New Solomon: Robert of Naples (1309-1343) and the Fourteenth Century Kingship. Boston: Brill Press.
16. KNIGHT, C. (1868). Biography or Third Division of ‘The English Encyclopedia, C. VI, London: Bradbury, Evans, & CO.
17. KOSTER, J. R. (2015). Avignon and Its Papacy, 1309-1417: Popes, Institutions and Society. London: Rowman & Littlefield.
18. LOMAX, J. (2004). Ghibellines. C. Kleinhenz (Ed.). Medieval Italy: An Encyclopedia (ss. 1915-1925). New York: Routledge.
19. MARINA, A. (2013). The Langobard Revival of Matteo il Magno Visconti, Lord of Milan, I Tatti Studies in the Italian Renaissance,16: 377-414.
20. McCABE, J. (1916). Crises in the History of the Papacy. New York: G. P. Putnam’s Sons.
21. MICHEL, R. A. (1909). Le procés de Matteo et de Galeazzo Visconti: L’accusation de sorcellerie et d’hérésie, Dante et l’affaire de I’envoûtement (1320), Mélanges de I’école française de Rome, 29: 269-327.
22. MILANI, G. (2018). From one Conflict to Another (13th -14th). S. R. Blanshei) (Ed.), A Companion to the Medieval and Renaissance Bologna (ss. 239-259). Leiden: Brill Press.
23. MOLLAT, G. (1963). The Popes at Avignon 1305-1378. (Trans. Janet Love), New York: Thomas Nelson and Sons Ltd.
24. MOLLAT, G. (1968). Bertrand de Déalux, Juriscolsulte et Pacificateur des Etats de L’eglise au XIV. siécle, Archivum Historiae Pontificiae, VI: 393-397.
25. ODERICUS RAYNALDUS. (y.y.). Annales Ecclesiastici Ab Anno 1198 ubi desinit cardinalis Baronius, C. V, y.e.
26. PARENT, S. (2018). Benedict XII and Italy: Restoring Ortodoxy and Consolidating Papal Sovereignty after John XXII. I. Bueno (Ed.), Pope Benedict XII (1334-1342): The Guardion of Ortodoxy (ss. 167-186). Ansterdam: Ansterdam University Press.
27. PARTNER, P. (1972). The Lands of St. Peter: The Papal States in the Middle Ages and the Early Renaissance. Los Angeles: University of California Press.
28. PETRARCH, F. (1954). Rerum Memorandarum libri guattuor. G. Billanovich (Ed.), Firenze: Sansoni.
29. RENOUARD, Y. (1970). The Avignon Papacy: 1305-1403. Michigan: Michigan University Press.
30. SAMARAN, C. and MOLLAT, G. (1905). La Fiscalité Pontificale en France au XIVe Sieégle (Periode D’Avignon et Grand Schisme D’Occident, Paris: Albert Fontemoing Edietur.
31. SCHWALM, J. (Ed.). (1909). Constitituones et Acta Publica İmperatorum et Regum. C. V, Hannoverae: Impensis Bibliopolii Hanniani.
32. TAMBA, G. (2018). Civic Institutions ( 12th- early 15th Centuries). S. R. Blanshei (Ed.), A Companion to Medieval and Renaissance Bologno (ss. 211-238). Leiden: Brill Press.
33. THE CHRONICLE OF LANERCOST. (1913). (Trans. Herbert Maxwell), Glasgow: James Machelose and Sons.
34. THOMPSON, J. W. (1959). Economic and Social History of the Middle Ages (400-1300). C. I, New York: Frederick Ungar Publishing CO.
35. ZEIGLER, S. (Ed.). (1891). Vatikanische Akten zur Deutsechn Geschichte in der Zeit Kaiser Ludwig des Bayern. Innsbruck: Verlag der Wagnenscheb Universitats-Buchhandlung.