KIRSAL BÖLGELERDE YAŞAYAN ENGELLİ KADINLARIN EKONOMİK AÇIDAN İNCELENMESİ; KÜTAHYA İLİ ÖRNEĞİ

Engellilik; doğuştan yada sonradan hastalık veya kaza sonucunda fiziksel , ruhsal bozukluğu olan bireyleri tarif etmek için kullanılan bir kavramdır. Ülkelerin gelişmişlik düzeyinin belirlenmesinde önemli ölçütlerden biri de ülkedeki engelli bireylerin toplumsal hayatta yer almalarıdır. Engelli bireyler sosyal hayatta farklı olumsuzluklarla karşılaşabilmektedirler. Fiziksel ve psikolojik bu eksiklikler ekonomik ve sosyal hayatta kişilerin zorluklar yaşamasına sebep olmaktadır. Engellilerin hayat standartlarının yükseltilmesi, sosyal hayata katılmalarının sağlanması ve üretken bireyler olarak kendilerini gerçekleştirebilmeleri amaçlanmaktadır. Bu bireylerin sosyal yardımlar ile temel ihtiyaçlarını karşılaması, diğer bireyler gibi bağımsız yaşamalarının sağlanması gerekmektedir. Bu durumun gerçekleşmesi, bu bireylerin her alanlarda daha yeterli hale getirilmesi ile mümkün olacaktır. Engelli kadınlar da, toplumsal cinsiyet rolleri ve beklentiler sebebiyle çifte ayrımcılığa maruz kalmaktadır. Kırsal alanda yaşamlarını sürdüren kadınlar bölgelerin ekonomik ve sosyal yetersizlikleri nedeniyle benzerlerine göre daha zor şartlarda yaşamaktadırlar. Kırsal alandaki engelli kadınların sosyal, ekonomik ve kültürel alanlardaki rollerinin ve konumlarının kendilerini gerçekleştirebilecekleri bir ortama oluşturma amacı güdülmelidir. Bölgesel kalkınma farklılıkları ile farklı şartlarda yaşayan engelli kadınların benzer imkanlara sahip olması devlet ve Sivil Toplum Kuruluşlarının çabalarıyla giderilmeye çalışılmalıdır. Ülkenin genelinde bir sorun olan kadın yoksulluğu engelli kadınların üzerinde kendini daha fazla hissettirmektedir Çalışmada, Kütahya ili Emet ilçesi kırsal. kesimde hayatını sürdüren kadınlarla görüşmeler yapılmıştır. Bireysel ve toplumsal yaşamlarını etkileyen sosyal ve ekonomik konumları açısından değerlendirilmeye çalışılmıştır