HADİSLERDE UMRENİN YERİ VE ÖNEMİ
Öz
Bu çalışmada,“el-Haccü’l-asğar” olarak ifade edilen umre ibadetiyle ilgili temel hadis kitaplarındaki rivayetler derlenerek umrenin sünnetteki yeri ve önemi tespit edilmeye çalışılmıştır. Müslümanların namaz kılmak için dünyanın her tarafından yöneldikleri Kâbe’ye senenin bütün günlerinde ibadet maksadıyla sık sık ziyaretler düzenlenmesi, hatta bazı Müslümanların bu ibadetin vacip olduğunu savunmaları ibadetin sağlıklı bir şekilde ortaya konmasını gerekli kılmaktadır. Dolayısıyla umre ziyaretiyle ilgili temel hadis kaynaklarında yer alan rivayetleri derlemek ve ilgili ibadetin doğru şeklini ortaya koymak önem arz etmektedir.
Hadis kaynaklarında Hz. Peygamber’in umrelerinin sayısı, mîkâtları, zamanı, uygulanışı ve fazileti gibi hususlarda muhtelif lafızlarla rivayetler mevcuttur. Dolayısıyla Hz. Peygamber’in umreleri hususundaki rivayetleri temel hadis kaynakları taranarak, Hz. Peygamber’in (s.a.s.) umreleri ile ilgili rivayetler tahrîc edilecektir. Aynı konudaki rivayetler bütüncül bir değerlendirmeye tabi tutulacaktır. Konu ile ilgili âlimlerin görüşleri tespit edilmeye çalışılacaktır.
Umrenin hükmü ve temel nüsüklerinde (kurallarında) farklı yaklaşımlar ortaya çıkmış, hüccet olmaya elverişli olmayan rivayetlerin kullanılması sebebiyle umreyle ilgili bazı hususlarda ihtilaflar söz konusu olmuştur. En bariz ihtilafın umrenin hükmü hakkında meydana geldiğini söylemek mümkündür. Söz konusu ibadetin hükmü bazı mezhepler tarafından vacip bazıları tarafından da sünnet olarak değerlendirilmiştir. Ancak umre için ihrama girme zaman ve mekânları hakkında önemli bir ihtilaf tespit edilmemiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdülmun’ım, Mahmud Abdurrahman. Mu’cemü’l-mustalahât ve’l-elfâz el-fıkhiyye. 3 Cilt. Kahire: Dârü’l-fazîle, t.y.
- Aynî, Bedruddin Ebû Muhammed Mahmud b. Ahmed. Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî. Tashih: Abdullah Mahmud Muhammed Ömer. 25 Cilt. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1421/2001.
- Azîmâbâdî, Ebu’t-Tayyib Muhammed Şemsülhak. Avnü’l-Ma’bûd şerhu Süneni Ebî Dâvûd. thk. Abdurrahmân Muhammed Osman. 13 Cilt. Medine: el-Mektebetü’s-selefiyye, 1388/1968.
- Bâşenfer, Saîd b. Abdülkadir. el-Muğnî fî fıkhi’l-hac ve’l-umre. Beyrut: Dâr İbn Hazm, 1423/2003.
- Berrû, Tevfik. Tarihu’l-Arab el-kadîm. Dımaşk: Dârü’l-fikr, 1417/1996.
- Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail. Sahîhu’l-Buhârî, Kahire: Dârü’l-hadîs, 1432/2011.
- Cevâd, Ali. el-Mufassal fî tarihi’l-Arab kable’l-İslâm. 10 Cilt. Neşr. Bağdat Üniversitesi, 1413/1993.
- Ebû Dâvûd, Süleyman b. el-Eş’as el-Ezdî es-Sicistânî. Sünenü Ebû Dâvûd. thk. Şuayb el-Arnaût-Muhammed Kâmil Karabellî. 7 Cilt. Beyrut: Darü’r-risâle el-âlemiyye, 1430/2009.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2022
Gönderilme Tarihi
1 Mart 2022
Kabul Tarihi
12 Nisan 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 9 Sayı: 2