Abstract

Discourse is not only a tool of power, but also a tool of candidates for power. Power and subject are related to each other and are reflections of social practices. Discourses are tools that are strengthened by repetition and are just as difficult to correct with other discourses after they gain ground. Therefore, discourses attract the attention of governments or candidates for power and become an indispensable source of policy makers. While the other is created by the power, the discourses express the outgroup with negative images and constitute the negative construction of the "other" groups in the society. In this context, the effects of the hard power-based securityist foreign policy discourses produced by the New Conservatives after the Cold War on the Iraq War and the effects of marginalizing and disproportionate publications about Muslims in the media after the September 11 terrorist attacks on Islamophobia are examined.

Keywords

• Discourse
• other
• Neo Conservatives
• Iraq war
• Islamophobia

POLİTİK SÖYLEMLERİN ÖTEKİ OLUŞTURMA SÜRECİ: YENİ MUHAFAZAKÂRLAR, IRAK SAVAŞI VE İSLAMOFOBİ

Öz

Söylem yalnızca iktidarın/gücün değil, aynı zamanda iktidara aday erklerin de bir aracıdır. İktidar ile özne birbirleriyle ilişkili ve sosyal pratiklerin yansımasıdır. Söylemler tekrarlanarak güçlenen ve yer edindikten sonra başka söylemlerle düzeltilmesi de bir o kadar zor olan araçlardır. Dolayısıyla söylemler iktidarların veya iktidar adaylarının dikkatini çekmekte, politika üreticilerinin vazgeçilmez kaynağı olmaktadır. İktidar tarafından öteki oluşturulurken söylemler dış grubu olumsuz imajlarla ifade etmekte ve “öteki” grupların toplumda olumsuz inşasını oluşturmaktadır. Bu bağlamda bu çalışmada, Soğuk Savaş’tan sonra Yeni Muhafazakârlar tarafından üretilen sert güce dayalı güvenlikçi dış politika söylemlerin Irak savaşına etkileri ve 11 Eylül terör saldırılarından sonra medyada Müslümanlar hakkında gösterime sunulan ötekileştirici orantısız yayınların İslamofobi’ye olan etkileri incelenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Söylem
• Öteki
• Yeni Muhafazakârlar
• Irak Savaşı
• islamofobi

Kaynakça

1. Arar, B.Y. ve Bilgin, N. (2010). Gazetelerde ötekileştirme pratikleri: Türk Basını üzerine bir inceleme. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 30, s.1-18.
2. CAIR. (2002). Stereotypes and Civil Liberties. Retrieved April 13, 2022, https://www.cair.com/wp-content/uploads/2018/08/CAIR-2002-Civil-Rights-Report-Online.pdf
3. CAIR. (2004). Unpatriotic Acts. Retrieved April 21, 2022, from https://www.cair.com/wp-content/uploads/2017/09/CAIR-2004-Civil-Rights-Report.pdf
4. CAIR. (2005). Unequal Protection. Retrieved April 21, 2022, https://www.cair.com/wpcontent/uploads/2017/09/CAIR-2005-Civil-Rights-Report.pdf
5. CAIR. (2006). The Struggle for Equality. Retrieved April 21, 2022, https://www.cair.com/wp-content/uploads/2020/08/CAIR-2006-Civil-Rights-Report.pdf
6. CAIR. (2007). Presumption of Guilty. Retrieved April 21, 2022, from https://www.cair.com/wp-content/uploads/2017/09/CAIR-2007-Civil-Rights-Report.pdf
7. CAIR. (2008). Without Fear and Discirimination. Retrieved April 21, 2022, from https://www.cair.com/wp-content/uploads/2017/09/CAIR-2008-Civil-Rights-Report.pdf
8. CAIR. (2009). Seeking Full Inclusion. Retrieved April 21, 2022, from https://www.cair.com/wp-content/uploads/2017/09/CAIR-2009-Civil-Rights-Report.pdf

9. Chilcot, J. (2016). The report of the Iraq Inquiry: Executive Summary: Report of a Committee of Privy Counsellors. Londra: Dandy Booksellers.
10. Constitution of the United States (n.d). U.S. Senate: Constitution of the United States. Retrieved April 21, 2022, from https://www.senate.gov/civics/constitution_item/constitution.htm#a1_sec1
11. Erin M. Kearns, Allison E. Betus & Anthony F. Lemieux (2019) Why Do Some Terrorist Attacks Receive More Media Attention Than Others?, Justice Quarterly, 36:6, s.985-1022.
12. Foucault, M. (2021). Özne ve İktidar, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
13. Frum, D. Ve Perle, R. (2003). An End to Evil: How to Win the War on Terror. New York: New York Random House.
14. Fukuyama, F. (1992). The End of History And the Last Man. New York: The Free Press.
15. Fukuyama, F. (2006). Neo-Conların Sonu: Yol Ayrımındaki Amerika. İstanbul: Profil Yayıncılık.
16. Huntington, S.P. (2011). The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order. New York: Simon & Schuster Paperbacks.
17. Huntington, S.P. (2017). Medeniyetler Çatışması ve Dünya Düzeninin Yeniden Kurulması. İstanbul: Okuyan us yayınları.
18. Gül, S.S. ve Nizam, Ö.K. (2020). Sosyal Bı̇lı̇mlerde İçerı̇k ve Söylem Analı̇zı̇, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 42/1, 189-206.
19. Güler, Muhammed Çağrı. “Yeni muhafazakarlar, Irak savaşı ve İslamofobi.” Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Başkent Üniversitesi / Avrupa Birliği Uluslararası İlişkiler Enstitüsü , 2019.
20. Güneş, C.D., (2013). Michel Foucault’da Söylem ve İktidar, Kaygı Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 21, s.56-69.
21. Gölcü, A. ve Aydın, B. (2018). Yükselen Bir Trend Olarak İslamofobi Endüstrisi: Amerikan Medyasına Yönelik Araştırmaların Bir Panoraması. Mediad. 1(1), s.73-88.
22. İrem, N. ve Özen, Ç. (2006). Yeni Muhafazakâr Amerika’nın Dış Politikasının Straussçu temelleri. Yeni Muhafazakârlar Amerikan Dış Politikası ve Türkiye (13-46) Ankara: Odak Yayınevi.
23. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi. İnsan Hakları Derneği. (1999). Retrieved April 21, 2022, from https://www.ihd.org.tr/insan-haklari-evrensel-beyannames/
24. Johnson, A. (2007) “The Neoconservative Persuasion and Foreign Policy: An Interview with Joshua Muravchik” Democratiya, 11(1) s.260-287.
25. Krauthammer, C. (2004). In Defense of Democratic Realism. The National Interest, 77: 1525, 15-25.
26. Kristol, W. ve Kagan, R. (1996). “Towards a Neo-Reaganite Foreign Policy” Foreign Affairs, 75/4 s.18-32.
27. Lewis, B. (2017). İnanç ve Iktidar: Orta Doğuda Din ve Siyaset. Ankara: Akılçelen Yayınevi.
28. Mutman, F.E. (1996). Oryantalizm, Hegemonya ve Kültürel Fark. Farklılığa Direnmek: Uluslararası İlişkiler Kuramında “Öteki” Sorunu. İstanbul: İletişim Yayınları.
29. The National Security Strategy of the United States of America. (2002). Retrieved April 21, 2022, from https://2009-2017.state.gov/documents/organization/63562.pdf
30. Strauss, L. (2011). Doğal Hak ve Tarih. İstanbul: Say Yayınları.
31. Yılmaz, T. (2006). Yeni Muhafazakârlar Amerikan Dış Politikası ve Türkiye. Yeni Muhafazakârlar Amerikan Dış Politikası ve Türkiye (169-200). İstanbul: Odak Yayınevi.
32. Norton, A. (2004). Leo Strauss and the Politics of American Empire. New Haven: Yale University Press.
33. Özdemir, M. (2020). Foucault Sosyolojı̇sı̇nde İktı̇darın Serüvenı̇: Pastoral İktı̇dar, Dı̇sı̇plı̇ncı̇ İktı̇dar, Bı̇yo-İktı̇dar, Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 4/1, s.109-133.
34. Örmeci. O. (2009). Solda Teoriler ve Tarihsel Tartışmalar, İstanbul: Ozan Yayıncılık.
35. Pipes, D. (1995). There Are No Moderates: Dealing with Fundamentalist Islam. The National Interest, No. 41 1995, s.48-57.
36. PNAC. (1998). Project fort the New American Century. Retrieved April 21, 2022, from https://www.noi.org/wp-content/uploads/2016/01/iraqclintonletter1998-01-26-Copy.pdf
37. Said, W.E. (2003). Orientalism. Londra: Penguin Books.
38. Said W.E. (2017). Medyada İslam: Gazeteciler ve Uzmanlar Dünyaya Bakışımızı Nasıl Belirliyor?. İstanbul: Metis Yayınları.
39. Şahin, Y. (2017). Michel Foucault’da Söylem Analizi, Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi 3/6, 119-135.
40. Wallerstein, I. (2004). Amerikan gücünün gerileyişi: Kaotik Bir dünyada ABD. İstanbul: Metis Yayınları.