UZAY VE GÜNEŞ FARKINDALIĞININ BEDEN MÜZİĞİ-SES SİNYALİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Çocukların anne karnındaki dönemden itibaren aşina olduğu bilinen ve gelişim alanlarına olumlu katkı sağladığı düşünülen ritim çalışmaları, eğitim öğretim programlarında, farklı öğrenci gruplarına yönelik olarak uygulanabilmektedir. Ritim çalışmaları, okul öncesi kurumlardan başlayarak, ilkokul düzeyinde Milli Eğitim Bakanlığının uygun gördüğü programlarda önemli yer tutmaktadır. Bu çalışmalar, “değerler eğitimi” kapsamında ve çocuklara kazandırılmasının uygun olduğu düşünülen kavramların öğretilmesi amacıyla aktif olarak kullanılmaktadır. Böylece, farklı etkinlik türleriyle birleştirilerek eğitim öğretim yöntemlerinin verimi artırılmaktadır. Uygulama aşamasında, el çırpmak, parmakları şaklatmak, elleri göğüs kafesine, bacak üstlerine ve ayakları yere vurmak gibi farklı ses çıkartma şekilleri kullanılmaktadır. Yapılan bu beden müziği, ritim çalışması, ifade becerisinin gelişimi bakımından önem taşımaktadır. Değerler Eğitimi ve UNESCO 2030 hedefleri doğrultusunda bireylerin doğanın, uzay havasının korunması ve bu konularda farkındalık kazanabilmesi amacı ile şarkı öğretimi ve beden müziği olanaklarından yararlanılmaktadır. Bu yöntemle eğlenme ve öğrenme süreçleri birlikte yürütülmektedir. Araştırmamızda sosyal ve bilimsel açıdan çocuklara katkı sağlanması hedeflenmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında, yerküre-uzay-güneş sistemiyle ilgili ilköğretim programındaki öğrencilerin bilgi düzeylerinin geliştirilmesine yönelik olarak proje amacını açıklayan kısa bir bilgi verilmiştir. Öğrencilerin bu alandaki bilgi ve deneyimlerini beden müziği ile yansıtmaları beklenmiştir. Şarkının müziğine beden hareketleri ve sesleriyle eşlik eden çocukların, kendilerini doğaçlama yoluyla ifade etmeleri istenmiş, ses ve görüntüler kayıt altına alınmıştır. Ses ve görüntü kayıtları, uygulama alanında tamamlanmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında öğrencilere yerküre-uzay-güneş sistemi konusunda kısa bir sunum yapılmıştır. Birinci aşamada gerçekleştirilen uygulamayı ikinci defa tekrarlamaları, öğrendikleri, şarkı sözlerini düşünmeleri ve beden müziğinde ses olarak yansıtmaları istenmiştir. Kaydedilen görüntü ve ses verileri stüdyoda incelenmiş, analog değerlerden sayısal değerlere dönüştürülmüştür. Deneye katılan 10 kız, 10 erkek öğrencinin her iki uygulamada oluşturdukları ses frekansları iki boyutlu (x,y) bileşenlerine ayrılmış, frekans (Hertz) değerlerinin istatistiksel analizi yapılmıştır. Sesin şiddetinin, genlik ve periyot bileşenleri irdelenmiş, değişim miktarları ve oranları hesaplanmıştır. Uygulamanın birinci ve ikinci aşamalarında kaydedilen ses frekanslarının istatistiksel değerleri (minimum, maksimum, medyan, mod, ortalama, değişinti ve standart sapma) arasındaki farklar yorumlanmıştır. Uygulamanın birinci aşamasındaki ses frekansları ve istatistiksel büyüklüklerin, ikinci aşamada, %5 oranında artış gösterdiği saptanmıştır. Yapılan çalışma için öğrenci velilerinden gerekli izinler alınmıştır.