ÖRGÜT KÜLTÜRÜ, PERSONEL GÜÇLENDİRME VE ÖRGÜTSEL YENİLİK ARASINDAKİ İLİŞKİ: TELEKOMÜNİKASYON SEKTÖRÜNDE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışmanın amacı; örgüt kültürü, örgütsel yenilik ve personel güçlendirme değişkenleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmanın ana sorgusu; değişkenler arasındaki ilişki ve etki analizlerine dayanmaktadır. Araştırma verileri, Türkiye’de telekomünikasyon sektöründe Konya, Ankara, Kayseri ve Bursa illerinde faaliyet gösteren bir işletmenin 432 çalışanına yapılan çevrimiçi anket sonucunda elde edilmiştir. Veri analizinde kademeli olarak SPSS 22 ve AMOS istatistik analiz programlarından yararlanılmıştır. SPSS programında sırasıyla betimleyici istatistikler ve faktör analizi çalışmaları yerine getirilmiştir. AMOS programında ise SPSS programından elden edilen çıktılar üzerinden doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Son olarak AMOS programında gerçekleştirilen yol analiziyle araştırma hipotezleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırma bulgularına göre; örgüt kültürü, örgütsel yenilik ve personel güçlendirme değişkenleri arasında, gerek ilişki gerekse de etki analizi boyutlarında anlamlı sonuçlar belde edilmiştir. Araştırma sonuçları üzerinden, sektör yöneticilerine ve gelecekte yapılacak çalışmalara önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Örgüt Kültürü
• Örgütsel Yenilik
• Personel Güçlendirme

THE RELATIONSHIP BETWEEN ORGANIZATIONAL CULTURE, EMPLOYEE EMPOWERMENT AND ORGANIZATIONAL INNOVATION: A STUDY IN THE TELECOMUNICATION SECTOR

Abstract

Kaynakça

1. ATKINSON, R. D. (2013). “Competitiveness, Innovation and Productivity”. The Information Technology and Innovation Foundation, 2-7.
2. BULUT, Ç., Fiş, A. M., Aktan, B., Yılmaz, S. (2008). “Kurumsal Girişimcilik: Kavramsal Yapı Üzerine Bir Tartışma”. Journal of Yasar University, 3 (10): 1389-1416.
3. CONGER, J. A., Kanugo, R. N. (1988). “The Empowerment Process: Integrating Theory and Practice”. Academy of Management Review, 13 (3), 471–482.
4. COŞKUN, R. (2002). Stratejik Boyutuyla Modern Yönetim Yaklaşımları. İstanbul: Beta Yayınevi.
5. ÇAKAR, N., Ertürk, A. (2010). “Comparing Innovation Capability of Small and Medium-Sized Enterprises: Examining the Effects of Organizational Culture and Empowerment”. Journal of Small Business Management, 48(3).
6. ÇAVUŞ, M. F., Akgemci, T. (2008). “İşletmelerde personel güçlendirmenin örgütsel yaratıcılık ve yenilikçiliğe etkisi: imalat sanayiinde bir araştırma”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20: 299-231.
7. DRUCKER, P. F. (1985). Innovation And Entrepreneurship, NY: Harper&Row Pub.
8. ELNAGA, A. A. ve Imran, A. (2014). “The impact of employee empowerment on job satisfaction: theoretical study”. American Journal Of Research Communication, 2 (1): 13-26.

9. FIOL, C. M. (1991). “Managing culture as a competitive resource: An identity-based view of sustainable competitive advantage”. Journal of Management, 17 (1): 191-211.
10. JHA, S. S. ve Nair, S. K. (2008). “Influence of Locus of Control, Job Characteristics and Superior–Subordinate Relationship on Psychological Empowerment. A Study in Five Star Hotels”. Journal of Management Research, 8 (3): 147–161.
11. JACKSON, D. L., Gillaspy Jr, J. A. & Purc-Stephenson, R. (2009). “Reporting Practices in Confirmatory Factor Analysis: An Overview and Some Recommendations”. Psychological Methods, 14 (1): 6-23.
12. JOGARATNAM, G. (2017). “How organizational culture influences market orientation and business performance in the restaurant industry”. Journal of Hospitality and Tourism Management, 31: 211-219.
13. KIRIM, A. (2007). Süreç innovasyonu: maliyetleri sistem dışına çıkarmak. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
14. MADSEN, A. S., Ulhøi, J. P. (2005). “Technology Innovation, Human Resources and Dysfunctional Integration”. Int J Manpow, 26c(6): 488–501.
15. MARTINS, E. C. ve Terblance, F. (2003). “Building Organizational Culture that Stimulates Creativity and Innovation”. European Journal of Innovation Management, 6 (1): 64-74.
16. MOHAMMED, F. A. ve Bardai, B. (2012). “The Role of Organizational Culture in Organizational Innovation in Higher Education Institutions – A Study of Libyan Public Universities”. Australian Journal of Basic and Applied Sciences, 6 (5): 175-184.
17. PANUWATWANICH K., Stewart, R. A., Mohamed, S. (2008). “The Role of Climate for Innovation in Enhancing Business Performance: The Case of Design Firms”. Engineering, Construction and Architectural Management, 15(5).
18. PORTER, M. (1990). The competitive advantage of nations. London: Macmillan.
19. PRESSCOTT, M. B. ve Slyke, C. V. (1997). “Understanding the internet as an innovation”. Industrial Management Data Systems, 97 (3): 119-124.
20. ODEN, W. H. (1997). “Managing Corporate Culture, Innovation and Intrapreneurship”. Library of Logress Cataloging in Publication Data, 1-2.
21. ÖĞÜT, A., Aygen, S. ve Demirsel, M. T. (2007). “Personel Güçlendirme İnovasyonu Hızlandırır mı? Antalya İli Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerine Yönelik Görgül Bir Araştırma”. Selçuk Üniversitesi Karaman İİBF Dergisi, 166-172.
22. SAREMI, H. (2015). “Empowerment as a new approach in the management, proceedings of the ınternational conference on global business”. Economics, Finance and Social Sciences (GB15_Thai Conference) ISBN: 978-1-941505-22-9.
23. SCHEIN, E. H. (2001). Guia de sobrevivência da cultura corporativa. Rio de Janeiro: José Olympio.
24. SCHUMACKER, R. E. ve Lomax, R. G. (2015). A beginner’s guide to structural equation modeling, 4th Edition. United Kingdom: Taylor and Francis.
25. SMIRCICH, L. (1983). “Concepts of culture and organizational analysis”. Administrative Science Quarterly, 28 (3), 339-358.
26. WAN, W. D., Chin, H., Weng, S. F. (2000) “The Impact of Firm Characteristics on Firm Innovation”. Management of Innovation and Technology, 1, 180.
27. WILKINSON, A. (1998). “Empowerment: Theory and Practice”. Personnel Review, 27 (1): 40-56.
28. YILDIRIM, C. (2013). “Örgüt kültürü ve insan kaynakları yönetimi arasındaki ilişki: kamu ve özel sektör bankacılığında bir uygulama”. Atatürk Üniversitesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzurum.
29. YÜCEL, İ. ve Koçak, D. (2016). “Örgüt kültürü ile personel güçlendirme arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma”. KAÜİİBFD, 7 (12), 1-24.