KUR’ÂN'A GÖRE ÜSTÜNLÜK VE ORTAK YÖNLER BAĞLAMINDA ÜLÜ’L-AZM PEYGAMBERLER

Yüce Allah insana yaratılış gayesini hatırlatmak için peygamberler göndermiştir. Hz. Peygamber’in dünyaya gelip yaşadığı toplumda peygamber oluncaya kadar ahlâk ve erdemiyle; emaneti, adaleti, doğruluğu ve dürüstlüğü ile tanınıyor olduğu tarihi bir gerçektir. Bu sebeple inkarcılar, elçilerin hayatlarına yönelik içtimaî, ahlaki veya amelî bir itirazda bulunamamışlardır. Topluma rol model olan bu peygamberlerin ortak yönleri olduğu kadar farklı nebevi tecrübeleri ve yaşadıkları çeşitli zorlukları Kur’ân kıssalarında sıkça geçmektedir. Bu çerçevedeki âyetlerin tefsirlerinde, peygamberlerin ortak tarafları anlatıldığı gibi farklılıkları da üstünlük meselesi üzerinden değerlendirilmiştir. Bu çalışmamızda konumuzun alanına giren kelimelerin kavramsal çerçevesini Arapça sözlüklerden belirlemeye çalıştık. Daha sonra ülü’l-azm peygamberlerin kimler olduğu hakkında müfessirlerin yaklaşımlarını aktarmaya gayret gösterdik. Nihâyetinde ana konumuzu oluşturan ve ulemaca ülü’l-azm peygamberleri olarak kabul görmüş Hz. Nûh, Hz. İbrâhim, Hz. Mûsâ, Hz. Îsâ ve Hz. Muhammed’in Kur’ân âyetleri bağlamında ortak yönleri ve fazilet dereceleri meselesine çeşitli tefsirlerden bir inceleme yapmayı hedefledik.