Abstract

In today’s increasingly uncertain and dynamic business environment, organizations face a wide range of crises, from economic fluctuations and natural disasters to technological transformations and global pandemics. These crises not only threaten organizational sustainability but also compel businesses to reconsider their management approaches. During times of crisis, it becomes essential not only to respond to immediate challenges but also to prepare for potential uncertainties in the future. At this point, leadership and organizational resilience strategies emerge as two of the most critical factors determining an organization’s capacity to manage crises. Leadership plays a fundamental role in shaping organizational direction during turbulent times, as well as in motivating and aligning employees. Organizational resilience strategies, on the other hand, encompass risk management policies, emergency response plans, and continuous improvement processes, enabling organizations to remain prepared for crises and to respond swiftly, flexibly, and effectively to unexpected events. Organizational resilience is not limited to the ability to cope with current crises; it also involves proactive preparation for future uncertainties. In this regard, considering leadership and resilience strategies together is of great significance for building a crisis-resilient business management system. This review study aims to examine the impact of leadership and organizational resilience strategies on crisis-resilient business management. Furthermore, by drawing on existing literature, it seeks to provide a different perspective on the relationship between leadership and resilience within the context of crisis management and to offer a more holistic understanding of the subject.

LİDERLİK VE KURUMSAL DAYANIKLILIK STRATEJİLERİ İLE KRİZE DAYANIKLI İŞLETME YÖNETİMİ

Öz

Özet Günümüzün giderek belirsizleşen ve dinamikleşen iş dünyasında işletmeler, ekonomik dalgalanmalardan doğal afetlere, teknolojik dönüşümlerden küresel salgınlara kadar birçok krizle karşı karşıya kalmaktadır. Bu krizler, işletmelerin sürdürülebilirliğini tehdit ederken, aynı zamanda yönetim anlayışlarını da yeniden gözden geçirmelerini zorunlu kılmaktadır. Kriz anlarında yalnızca mevcut sorunlara müdahale etmek değil, aynı zamanda gelecekte ortaya çıkabilecek belirsizliklere karşı da hazırlıklı olmak işletmeler için kritik bir gereklilik haline gelmiştir. Bu noktada liderlik ve kurumsal dayanıklılık stratejileri, işletmelerin krizleri yönetme kapasitesini belirleyen en önemli faktörler arasında yer almaktadır. Liderlik, kriz dönemlerinde örgütsel yönelimi şekillendiren, çalışanların motivasyonunu ve uyumunu sağlayan temel bir unsur olarak öne çıkmaktadır. Kurumsal dayanıklılık stratejileri ise işletmelerin risk yönetimi politikalarını, acil durum planlarını ve sürekli iyileştirme süreçlerini kapsayarak krizlere karşı hazırlıklı olmalarını ve beklenmedik gelişmelere hızlı, esnek ve etkili bir biçimde yanıt verebilmelerini sağlamaktadır. Kurumsal dayanıklılık, yalnızca mevcut krizlerle başa çıkma kapasitesiyle sınırlı kalmayıp, gelecekteki belirsizliklere yönelik proaktif bir hazırlığı da içermektedir. Bu bağlamda, krize dayanıklı bir işletme yönetiminin inşasında liderlik ve kurumsal dayanıklılık stratejilerinin birlikte ele alınması büyük önem taşımaktadır. Bu derleme çalışması, liderlik ve kurumsal dayanıklılık stratejilerinin krize dayanıklı işletme yönetimi üzerindeki etkisini irdelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, literatürde yer alan mevcut çalışmalar ışığında konuyu farklı bir perspektiften ele alarak, kurumsal dayanıklılık ve liderlik ilişkisinin kriz yönetimi bağlamında nasıl şekillendiğine dair bütüncül bir bakış açısı sunmayı hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• işletme yönetimi
• kurumsal dayanıklılık
• krize dayanıklılık
• liderlik

Kaynakça

1. Aksu, A. (2009). Kriz yönetimi ve vizyoner liderlik. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 4(15), 2435- 2450.
2. Akyüz, M. (2018). Stratejik liderlik. Stratejik Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 45-66.
3. Asunakutlu, T., & Safran, B. (2004). Stratejik Yönetim Açısından Kriz Kaynaklarına İlişkin Bir Değerlendirme. Öneri Dergisi, 6(21), 51-58.
4. Aslantas, M. (2024). The Effect of Talent Management Strategies on Work Engagement in the Finance Sector: A Study on Bank Employees. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(2), 290-317
5. Aslantas, M. (2024). Analysis of The Effect of Talent Management On Employees’ Intent To Leave. European Journal of Educational and Social Sciences, 9(1), 1-30.
6. Bhattacharya, A., Zutshi, A., & Bavik, A. (2021). Building resilience for food service businesses in times of crisis: a Four-F action plan. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 33(10), 3400-3441.
7. Bodolica, V., Spraggon, M., & Shahid, A. (2018). Strategic adaptation to environmental jolts: an analysis of corporate resilience in the property development sector in Dubai. Middle East Journal of Management, 5(1), 1-20.
8. Calabrò, A., Frank, H., Minichilli, A., & Suess-Reyes, J. (2021). Business families in times of crises: The backbone of family firm resilience and continuity. Journal of Family Business Strategy, 12(2), 100442.

9. Dahles, H. (2017). The sustainability of small business resilience: The local tourism industry of Yogyakarta, Indonesia a decade after the crisis. InTourism, Resilience and Sustainability (pp. 149-163). Routledge.
10. Florez-Jimenez, M. P., Lleo, A., Ruiz-Palomino, P., & Muñoz-Villamizar, A. F. (2024). Corporate sustainability, organizational resilience, and corporate purpose: a review of the academic traditions connecting them. Review of Managerial Science, 1-38.
11. Ghaderi, Z., Aslani, E., Beal, L., Dehghan Pour Farashah, M., & Ghasemi, M. (2022). Crisis- resilience of small-scale tourism businesses in the pandemic era: the case of Yazd World Heritage Site, Iran. Tourism Recreation Research, 1-7.
12. Giancotti, M., & Mauro, M. (2020). Building and improving the resilience of enterprises in a time of crisis: from a systematic scoping review to a new conceptual framework. Economia Aziendale Online-, 11(3), 307-339.
13. Hamann, R., Makaula, L., Ziervogel, G., Shearing, C., & Zhang, A. (2020). Strategic responses to grand challenges: Why and how corporations build community resilience. Journal of Business Ethics, 161(4), 835-853.
14. Heredia, J., Rubiños, C., Vega, W., Heredia, W., & Flores, A. (2022). New strategies to explain organizational resilience on the firms: A cross-countries configurations Approach. Sustainability, 14(3), 1612.
15. Hidayat, M., Latief, F., Widiawati, A., Asbara, N. W., & Zaeni, N. (2021). Factors supporting business and its distrubution to business resilience in new normal era. Journal of Distribution Science, 19(11), 5-15.
16. James, E. H., & Wooten, L. P. (2011). Crisis leadership and why it matters. The European Financial Review, 61, 60-64. Kantur, D., & İşeri-Say, A. (2012). Organizational resilience: A conceptual integrative framework. Journal of management & organization, 18(6), 762-773.
17. Kaya, S. (2009). Kriz yönetimi ve ekonomik krizlerin işletmeler üzerindeki etkileri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi.
18. Kennedy, S., Fuchs, M., van Ingen, W., & Schoenmaker, D. (2023). A resilience approach to corporate biodiversity impact measurement. Business Strategy and the Environment, 32(5), 2567-2582.
19. Koçel, T. (1993). İşletmelerde Kriz Durumlarında Yönetim Uygulamaları, Zaman Yönetimi ve Kriz Yönetimi Semineri. Koronis, E., & Ponis, S. (2018). Better than before: the resilient organization in crisis mode. Journal of Business Strategy, 39(1), 32-42.
20. Kuruç, Ö. (2023).Inovatı̇f Orgüt Kültürü ve Kurumsal Dayanıklılık/rezı̇lyans Ilı̇şkı̇sı̇nı̇n Olçülmesı̇ nde Cevresel Türbülansın Onemı̇ ne Yönelı̇ k Bı̇ r Araştırma (Master's thesis, Marmara Universitesi (Turkey)).
21. Kuzgun, Ş., & Gözükara, E. (2023). Örgütsel Dayanıklılık Kapasitesi, Yeşil Yenilik, Algılanan Yeşil Örgütsel Davranış ve Sürdürülebilirlik Performansı Arasındaki İlişkiler: İSO 500 Uygulaması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 21(49), 399-432.
22. Linnenluecke, M. K. (2017). Resilience in business and management research: A review of influential publications and a research agenda. International journal of management reviews, 19(1), 4-30.
23. Mafimisebi, O. P., Obembe, D., & Ogunsade, A. I. (2023). Planned, improvised or resilience: Small business owner-managers’ perception and response to crises in crisis-prone environments. Journal of General Management, 03063070231159568.
24. Maklachkova, V. V., Shvedov, A. V., & Alyev, S. (2022, March). Analysis of Resilience Indicators in Corporate Networks and Possible Ways to Improve It. In 2022 Systems of Signals Generating and Processing in the Field of on Board Communications (pp. 1-5). IEEE.
25. Markman, G. M., & Venzin, M. (2014). Resilience: Lessons from banks that have braved the economic crisis—And from those that have not. International Business Review, 23(6), 1096-1107.
26. Marwa, S. (2012). The criticality of quality management in building corporate resilience. Quality Management and Practices, 31. McGrath, R., & Euchner, J. (2020). Seeing around corners: An interview with Rita McGrath. Research-Technology Management, 63(1), 12-17.
27. Meiste, R., & Jakstiene, S. (2015). Crisis Diagnosis in Anti-Crisis Management Process in a Company. Oeconomia Copernicana, 6(4), 49-58. Murat, G., & Mısırlı, K. (2005). Küçük ve orta ölçekli işletmelerde kriz yönetimi: Çaycuma örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 1(1), 1-19
28. Nizamidou, C., & Vouzas, F. (2021). HR professionals cultivating resilience and crisis awareness toward a business excellence environment.EuroMed Journal of Business, 16(4), 399-415.
29. Okumuş, F. (2003). İşletmelerde Kriz Yönetimi ve Krizlerin İşletmeler Üzerine Olası Etkileri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 17(1-2).
30. Özdemir, M. (2022). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Aile Hekimliği Literatürü ve Akademik Süreç Yönetimi. 1. Baskı, 27-30.
31. Parsons, W. (1996). Crisis management. Career development international, 1(5), 26-28.
32. Pearson, C. M., & Mitroff, I. I. (2019). From crisis prone to crisis prepared: A framework for crisis management. In Risk management (pp. 185-196). Routledge.
33. Pedersen, C. L., Ritter, T., & Di Benedetto, C. A. (2020). Managing through a crisis: Managerial implications for business-to-business firms. Industrial Marketing Management, 88, 314-322.
34. Pokromovica, I., Lace, N., & Oganisjana, K. (2022). Business Resilience to Crisis: The Latvian Case. In Proceedings of the World Multi-Conference on Systemics, Cybernetics and Informatics (WMSCI 2022) (Vol. 1, pp. 121-126).
35. Rampling, P. N. (2020). Corporate Resilience–A Literature Review. Download unter.
36. Riggio, R. E., & Newstead, T. (2023). Crisis leadership. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10(1), 201-224.
37. Schulze, M., & Bövers, J. (2022). Family Business Resilience: The Importance of Owner- Manager's Relational Resilience in Crisis Response Strategies. European Journal of Family Business, 12(2), 100-123.
38. Teo, W. L., Lee, M., & Lim, W. S. (2017). The relational activation of resilience model: How leadership activates resilience in an organizational crisis. Journal of Contingencies and Crisis Management, 25(3), 136-147.
39. Välikangas, L. (2020). Leadership that generates resilience: an introduction to second resilience forum. Management and Organization Review, 16(4), 737-739.
40. Williams, N., & Vorley, T. (2017). The resilience of entrepreneurs and small businesses in the depths of a recessionary crisis. In Creating Resilient Economies (pp. 28-40). Edward Elgar Publishing.