MESLEK LİSESİ ÖĞRENCİLERİNİN İLETİŞİM BECERİLERİNİN GÜÇLENDİRİLMESİNDE ÇÖZÜM ODAKLI GRUP ÇALIŞMASININ ETKİSİ

Öz

Bu araştırma, İzmit Atatürk Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde iletişim temelli problemler yaşayan öğrencilerin iletişim becerilerinin geliştirilmesi amacıyla çözüm odaklı grup çalışması yapılarak etkisi belirlenmek istenmiştir. Yüksek lisans okul sosyal hizmeti stajı uygulamasında yapılan bu grup çalışması okul psikolojik danışmanı ve sosyal hizmet uzmanı işbirliği ile yürütülmüştür. Grup üyelerine İletişim Becerileri Ölçeği grup öncesinde ve grup sonrasında uygulanmıştır. Araştırma verileri SPSS 23 programında analiz edilmiştir. Ön test ve son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Özellikle akademik başarı ,düşük veli katılı düzeyi ve sosyo-ekonomik sorunların diğer liselere göre daha yoğun yaşandığı endüstri meslek liselerinde çözüm odaklı grup çalışmasının iletişim becerilerinin artırmada kullanılabileceği önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Okul Sosyal Hizmeti Çözüm,Odaklı Grup Çalışması,İletişim Becerilerinin Geliştirilmesi

Kaynakça

1. Cüceloğlu, D. (1995). Yeniden İnsan İnsana. (22. Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
2. Çam, S. ve Tümkaya, S. (2007). Kişilerarası Problem Çözme Envanterinin (KPÇE) Geliştirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3, 95-111.
3. Deniz İ. (2003) İletişim Becerileri Eğitiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeylerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
4. Duman, N. (2000). Ankara Liselerinde Çeteye Katılma Potansiyeli Olan Öğrenci Grupları ve Okul Sosyal Hizmeti, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
5. Duyan, V. (2007). Grup Çalışmasının Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Benlik Saygısı ve Yalnızlık Düzeyine Etkisi
6. Dökmen, Ü. (1997). İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
7. Dökmen, Ü. (2010). Sanatta Ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati.
8. Erözkan, A. (2009). Lise Öğrencilerinde Kişilerarası İlişki Tarzlarının Yordayıcıları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 543-551.

9. Franklin, C., Corcoran, J., Nowicki, J. Ve Streeter, C. (1997). Using Client Self-Anchored Scales To Measure Outcomes İn Solution-Focused Therapy. Journal Of Systemic Therapies, 16, 246-265
10. Gingerich, W. J. Ve Eisengart, S. (2000). Solution Focused Brief Therapy: A Review Of The Outcome Research. Family Process, 39, 477-498.
11. Gürgen, H. (1997). Örgütlerde İletişim Kalitesi. İstanbul: Der Yayınları.
12. Jacob, F. (2001). Solution Focused Recovery From Eating Distress. London: BT Press Kirst-Ashman, K.K. ve Hull, 2002 G.H. Understanding Generalist Practice. USA: Brooks/Cole.
13. Koç, B., Terzi, Y. ve Gül, A. (2015). Üniversite Öğrencilerinin İletişim Becerileri İle Kişilerarası Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişki. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi. 4(1), 369-390.
14. Korkut, F. ( 1996). İletişim Becerileri Eğitiminin Lise Öğrencilerinin İletişim Becerilerini Değerlendirmelerine Etkisi. 3P Dergisi. 4 (3), 191-198.
15. Kuzgun, Y. (1995). Rehberlik ve Psikolojik Danışma. Ankara: ÖSYM Yayınları.
16. Lee, D. ve Gavine, D. (2003). Goal-Setting And Self-Assesment in Year 7 Students. Educational Research, 45 (1), 49-59.
17. National Association of Social Workers (NASW) 1994 “NASW Standarts For School Social Work Services” Washington.
18. Newsome, W. S. (2005). The Impact Of Solution-Focused Brief Therapy With At-Risk Junior High School Students. National Association of Social Workers, 27 (2), 83- (43. Basım), İstanbul: Remzi Kitabevi.
19. Mac Donald, A. J. (1994). Brief Theraphy in Adult Psychiatry. Journal of Family Therapy, 19, 213-222.
20. Ünüvar, A. (2003). Çok Yönlü Algılanan Sosyal Desteğin 15-18 Yaş Arası Lise Öğrencilerinin Problem Çözme Becerisine ve Benlik Saygısına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
21. Özgüven, İ. E. (2001). Çağdaş Eğitimde Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Ankara: PDREM Yayınları.
22. Öğülmüş, S. (2006). Kişilerarası Sorun Çözme Becerileri ve Eğitimi. Ankara: Nobel Yayınları.
23. Sharry, J. M. (2016). Çözüm Odaklı Grupla Psikolojik Danışma. (D.M. Siyez, Çev.) Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Tuna, D. ve Siyez , D. (2014). Lise Öğrencilerinin Öfke Kontrolü Ve İletişim Becerilerinde Çözüm Odaklı Psiko-Eğitim Programının Etkisi. Türk Psikolojik Danışma Ve Rehberlik Dergisi. 5 (41), 11-22
25. Şimşek, Y. (2003). 21. Yüzyıl Eğitim Örgütlerinin Yönetim Anlayışı. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 189-196.
26. Yılmaz, N, (2001). Okul Öncesi Öğretmenlerinin İletişim Becerileri, Problem Çözme Becerileri Ve Empatik Eğilim Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
27. Yüksel A. H. (2010). İletişimin Tanımı ve Temel Bileşenleri. (Ed. Uğur Demiray). Etkili İletişim. (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
28. Yüksel, Ç. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Kişilerarası İlişkilerinde Yaşadıkları Problemleri Çözme Becerilerinin Belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
29. Yüksel-Şahin, F. (1997). Grupla İletişim Becerileri Eğitiminin Üniversite Öğrencilerinin İletişim Beceri Düzeylerine Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. Zastrow, C. (1993). Social Work With Groups. Chicago: Nelson-Hall Publishers.