YOĞUN BAKIM VE AMELİYATHANE BİRİMLERİNDE ÇALIŞAN PERSONELİN İŞYERİ MANEVİYATI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

İşyeri maneviyatı kavramı, çalışanların fiziki, zihni ve içsel motivasyonlarını ortaya çıkarmak amacıyla çalışanların manevi ihtiyaçlarını, değer yargılarını, dünya görüşünü içerir. Çalışanların işyeri maneviyatı geliştirmesi, işle ilgili güçlü ilişkiler geliştirmesi, kendi inanç ve değerlerini çalıştığı kurumun değerleriyle uyumlaştırması, çalışanların birbirleri ile yürekten ilişki kurmalarının hem kendilerine hem de kurumlarına fayda sağlayacağı aşikârdır. Bu çalışma, yoğun bakım ve ameliyathane birimlerinde çalışan personelin işyeri maneviyatını araştırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, çalışma katılımcıların işyeri maneviyatının demografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini tespit etmeye yöneliktir. Çalışmada veri toplama aracı olarak işyeri maneviyatını ölçmek için Kinjerski ve Skrypnek (2006) tarafından geliştirilen ölçek kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda, yoğun bakım ve ameliyathane birimlerinde çalışan sağlık personelinin işyeri maneviyatının orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, katılımcıların işyeri maneviyat düzeyi ile demografik değişkenler arasında anlamlı bir ilişki elde edilmiştir (p<0.05).

Anahtar Kelimeler

• İşyeri Maneviyatı,Sağlık Personeli,Yoğun Bakım,Ameliyathane.

Kaynakça

1. BERZAH, M., Çakır, M., (2015), “İş Hayatında Maneviyat Yaklaşımı Ne Vaat ediyor?”, Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 13, Sayı: 26: 135-149.
2. BOZTİLKİ M., Ardıç, E.,(2017), “Maneviyat ve Sağlık”, G.O.P. Taksim E.A.H. JAREN S;3 (Ek sayı):39-45.
3. ÇAKIROĞLU, D., (2017), Algılanan Örgütsel Maneviyatın Psikolojik Sözleşmeye Etkisi: Sağlık Çalışanları Üzerine Bir Araştırma, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. ÇAKIROĞLU, D., Aydoğan, E., Altınöz, M., Işıkhan, S., (2018), “Kamu ve Özel Kesim Çalışanlarının Örgütsel Maneviyat Algıları: Bir Alan Araştırması”, Atlas Internatıonal Refereed, Vol 4, Issue:13: 1065-1073.
5. FRESHMAN, B.. (1999). An Exploratory Analysis of Definitions and Applications of Spirituality in The Workplace. Journal of Organizational Change Management, 12 (4): 318-327.
6. GÖKTÜRK, İ. ve Günalan, M.. (2006). Modern ve Geleneksel Değerler Arasında Yabancılaşan İnsan, Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F. Dergisi, 11: 127-142.
7. HİÇDURMAZ D, Öz, F. (2013), “Stresle Baş Etmenin Bir Boyutu Olarak Spiritüalite”, Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 16(1): 50-6.
8. HODGE DR.(2005), “Spiritual Ecograms: A New Assessment Instrument for Identify Ingclients Spiritual Strengths in Spaceandacross Time”, Families in Society. 2005; 86(2): 287-96

9. HOWARD, S.. (2002). A Spiritual Perspective on Learning in The Workplace. Journal of Managerial Psychology, 17 (3): 230-242.
10. KAÇMAZ, N. (1999). Konsultasyon-Liyezon Psikiyatrisi Hemşireliği ve Biyopsikososoyal Bakım. Konsultasyon-Liyezon Psikiyatrisi 1998-1999 Kitabı. İstanbul: 198-208.
11. KINJERSKI, Val M., Skrypnek, Berna (2006). Measuring the Intangible: Development of the Spirit at Work Scale. The Sixty-Fifth Annual Meeting of the Academy of Management, Atlanta: The Academy of Management, s. 1-16.
12. MITROFF, Ian I., Denton, Elizabeth A. (1999), “A Study of Spirituality in the Workplace”, Sloan Management Review, 40(4).
13. MOORE, Tom W., Casper, W. J. (2006), “An Examination of Proxy Measures of Workplace Spirituality: A Profile Model of Multidimensional Constructs”, Journal of Leadership and Organizational Studies, 12(4).
14. NEAL, J., Biberman, J., (2003), “Introduction: The Leading Edge in Research on Spirituality and Organizations”, Journal of Organizational Change Management, 16(4).
15. NECK, C. P., Milliman, J. F., (1994). Thought Self-Leadership: Finding Spiritual Fulfillment in Organizational Life, Journal of Managerial Psychology, 9 (6): 9-16.
16. ÖRGEV, M., Günalan, M., (2011). “İşyeri Maneviyatı Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme”, Sütçü İmam Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt 1, Sayı 2: 51 – 64.
17. SADYKOVA, G., Tutar, H., (2014), “İşyeri Maneviyatı ve Örgütsel Güven Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma”, Sayıştay Dergı̇sı̇, Sayı: 93: 43-65.
18. SEYYAR, A., Evkaya, C., (2015), “Batıda İşyeri Maneviyatı Üzerine Yapılan Bilimsel Çalışmaların Türk Bilim Camiasına Etkileri”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 16. Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Kongresi Özel Sayısı, s:143-171.
19. SPRUNG, S.,e Jex, Sliter ve Jex, J., Sliter, M., Jex, S. (2012). “Spirituality as a Moderator of The Relationship Between Workplace Aggression and Employee Outcomes”, Personality and Individual Differences, (53) 930-934.