ERGEN BİREYLER İÇİN YAŞAM BECERİLERİ
Öz
Büyüme ve
gelişimin hayati bir aşaması olan ergenlik, çocukluktan yetişkinliğe bir geçiş
dönemidir. Bu dönemde hızlı fizyolojik değişiklikler ve psikososyal olgunlaşma
görülür. Yaşam becerileri Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından “bireylerin
günlük yaşamın talepleri ve zorlukları ile etkin bir şekilde başa çıkmalarını
sağlayan uyarlanabilir ve olumlu davranış yetenekleri” olarak tanımlanmaktadır.
“Uyarlanabilir”, bir kişinin yaklaşımlarında esnek olduğu ve farklı durumlara
uyum sağlayabileceği anlamına gelir. “Olumlu davranış”, bir kişinin
ileriye baktığını ve zor durumlarda bile, çözüm bulma umudu ve fırsatları
bulabileceğini ifade eder. Yaşam becerileri; insanların bilinçli kararlar
almalarına, problem çözmelerine, eleştirel ve yaratıcı düşünmelerine, etkili
iletişim kurmalarına, sağlıklı ilişkiler kurmalarına, başkalarıyla empati
kurmalarına ve hayatlarını sağlıklı ve üretken bir şekilde yönetmelerine
yardımcı olan psikososyal yeterlilikleri ve kişilerarası becerileri içerir. Bu
araştırma ergenlerin yaşam becerileri neden ve nasıl öğrenmeleri gerektiği
üzerine odaklanmıştır. Çalışma ile ergenlik döneminde en önemli yaşam
becerileri olan; öz farkındalık, öz düzenleme,
empati, affetme, eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, problem çözme, kişilerarası
ilişki becerileri, stresle başa çıkma, duygu düzenleme ve hedef
koyma-kariyer planlama becerileri irdelenmiş, araştırmacı, eğitimci ve ailelere
çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aluede O., Imonikhe J. S. (2002). Secondary school students’ and teachers’ perceptions of the role of the school counsellor. Guidance & Counselling, 17(2), 46–50.
- Ataman Temizel, E., Dağ, İ. (2014). Stres Veren Yaşam Olayları, Bilişsel Duygu Düzenleme Stratejileri, Depresif Belirtiler ve Kaygı Düzeyi Arasındaki İlişkiler. Klinik Psikiyatri Dergisi, 17(1), 7-17
- Baumeister, R.F., Vohs, K.D., Tice, D.M. (2007). The strength model of self-control. Current directions in psychological science, 16(6), 351-355.
- Betz, N.E. (2001). Career self-efficacy. In F. Leong, A. Barak (Eds.), Contemporary models in vocational psychology (pp. 55-78). New York, NY: Rutledge.
- Blustein, D. L., Walbridge, M. M., Friedlander, M. L., & Palladino, D. E. (1991). Contributions of psychological separation and parental attachment to the career development process. Journal of counseling psychology, 38(1), 39.
- Braithwaite, S. R., Selby, E. A., Fincham, F. D. (2011). Forgiveness and relationship satisfaction: Mediating mechanisms. Journal of Family Psychology, 25(4), 551-559.
- Bozkulak, P.B. (2010). Okul yöneticilerinin problem çözme becerileri ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
- Brody, G. H., Ge, X. (2001). Linking parenting processes and self-regulation to psychological functioning and alcohol use during early adolescence. Journal of Family Psychology, 15(1), 82-98.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Leyla Ulus
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
1 Aralık 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 5 Sayı: 12