THE IMPORTANCE AND VALUES OF UMRAH JOURNEY

Abstract

In this study, it is aimed to determine the achievements of those who are going to umrah journey. Umrah is performing tawaf and sa’y in ihram and then shave and exit ihram. It is necessary to go to umrah once in a lifetime for those who can afford it. There is no specigic time for umrah. We can perform umrah on any day of the year. The rewards and virtues of performing umrah are many, the Prophet peace and blessings be upon him mentioned is a hadith, “Between one umrah and another is an expiation of sins.” The person who came to Umre’s journey; He lives in Makkah and Medina, the blessed areas and makes intention to perform umrah in the Mikat location and enter into ihram. Circumambulating the Kaaba seven times is called tawaf. Tawaf is the occasion to wipe out the mistakes and win the rewards. The Umar passenger has the opportunity to pray in the Masjid al-Haram and the Masjid al-Nabawi, which earns much more rewards than the prayers performed in other mosques and he has the honor of visiting the tomb of the Prophet, who was sent as a mercy to the worlds. All these gains clearly demonstrate the importance of umrah worship

Keywords

• Umrah, Ihram, Kaaba, Sa’y, Tawaf

UMRE YOLCULUĞUNUN ÖNEMİ VE SAĞLAYACAĞI KAZANIMLAR

Öz

Bu çalışmada umre yolculuğuna çıkanların elde edecekleri kazanımların tespit edilmesi hedeflenmiştir. Umre, ihramlı olarak tavaf ve sa’y yapmak daha sonra tıraş olup ihramdan çıkmaktır. Yeterli imkânı olanların ömürlerinde bir defa umre ibadetini yapmaları gerekir. Umre için özel bir zaman dilimi yoktur. Yılın her hangi bir günü umre yapılabilir. Umre ibadetinin kazanımları ve fazileti çoktur. Hz. Peygamber s.a.v bir hadisinde edâ edilen bir umrenin diğer umreye kadar yapılan günahlara keffâret olacağını haber vermiştir. Umre yolculuğuna çıkan kişi; kutlu beldeler olan Mekke ve Medine’de ikâmet etme bahtiyarlığına ermekte, mikat yerinde umre yapmaya niyet edip ihrama girmektedir. Kâbe’nin etrafında yedi defa dönülmesine tavaf denilmektedir. Tavaf, hataların silinip sevapların kazanılmasına vesiledir. Umre yolcusu, diğer mescitlerde kılınan namazdan çok daha fazla sevap kazandıran Mescid-i Haram ve Mescid-i Nebevî’de namaz kılma imkânına kavuşmakta, âlemlere rahmet olarak gönderilen Hz. Peygamber’in kabrini ziyaret etme şerefine ulaşmaktadır. Bütün bu kazanımlar umre ibadetinin önemini açık bir şekilde göstermektedir

Anahtar Kelimeler

• Umre, Ġhram, Kâbe, Sa’y, Tavaf

Kaynakça

1. AHMED, Ebû Abdillah İbn Hanbel (v. 241), Müsned, Müessesetü Kurtuba, Kâhire, t.y.
2. AKYÜZ, Vecdi, Mukayeseli İbadetler İlmihali, İz Yayıncılık, İstanbul, 1995.
3. BUHÂRÎ, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil (v. 256), Sahîhu’l-Buhârî (thk. Mustafa Dib el-Buğâ), I-VI, Dâru İbn Kesir, Beyrut, 1987.
4. EBÛ DÂVÛD, Süleyman b. el-Eş’as (v. 275), Sünen, Dâru’l-Kitâbi’l-Arabî, Beyrut, t.y.
5. EBÛ İSHAK BURHANEDDİN, İbrâhim b. Muhammed, el-Mübdi’ fî şerhi’l-Mukni’, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 1997.
6. ERDEM, Mustafa, “Umre Ziyareti Üzerine Bazı Düşünceler”, Dini Araştırmalar, 2007, c. X, sayı:29, s. 7-12.
7. ERTÜRK, Mustafa, “Havz-ı Kevser”, DİA, XVI, 546-547, İstanbul, 1997.
8. HASKEFİ, Alaeddin Muhammed b. Ali, ed-Dürrü’l-muhtar fî şerhi Tenviri’l-ebsâr, Dâru’l-Fikr, Beyrut, t.y.

9. İBN HİŞAM, Ebû Muhammed Abdülmelik (v. 218), Sîret (trc. Arif Erkan), Huzur Yayınevi, İstanbul 1995.
10. İBN KUDÂME, Ebû Muhammed Muvaffakuddin Abdullah (v. 620), el-Muğnî, Dâru’l- Fikr, Beyrut, 1405.
11. İBN MÂCE, Muhammed b. Yezid el-Kazvinî (v. 273), Sünen (thk. M.F. Abdülbâki), Dâru’l-Fikr, Beyrut, t.y.
12. İBN MANZÛR, Ebü’l-Fazl Cemâlüddin Muhammed (v. 711), Lisânü’l-Arab, Beyrut t.y.
13. KÂSÂNÎ, Alâüddin Ebû Bekr b. Mes’ud(v. 587/1191), Bedâ’i’u’s-sanâi’ fi tertîbi’ş- şerâ’i’, y.y.
14. KELEŞ, Ekrem, Umre Rehberi, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara 2013.
15. KISA, Mahmut, Kısa Tefsirli Kur’ân-ı Kerim Meâli, Armağan Kitaplar, Konya, 2007.
16. MÂLİK B. ENES (v. 179), Muvatta’, Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, Mısır, t.y.
17. MÂVERDÎ, Ebü’l-Hasan Ali b. Muhammed (v. 450), en-Nüket ve’l-uyûn, y.y. ________, el-Hâvi’l-kebir, Dâru’l-Fikr, Beyrut, t.y.
18. MEVSILÎ, Ebü’l-Fazl Mecdüddin Abdullah b. Mahmûd (v. 683), el-İhtiyar li-ta’lîli’l- muhtar, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1987.
19. MÜSLİM, Ebü’l-Hüseyin Müslim b. Haccac el-Kuşeyrî (v. 261), el-Câmiu’s-Sahih, Dârü’l-Cîl, Beyrut, t.y.
20. NESÂÎ, Ebû Abdirrahman Ahmed b. Şuayb (v. 303), Sünen, Matbaâtü’l-İslâmiyye, Haleb, 1986.
21. ÖĞÜT, Salim, “Telbiye”, DİA, XL, 396-397, İstanbul, 2011.
22. RUAYNİ Hattab Ebû Abdullah Şemseddin, Mevâhibü’l-celil li-şerhi Muhtasarı Halil, Dâru’l-Fikr, Beyrut 1992.
23. SAHNÛN, Abdüsselâm b. Saîd et-Tenûhî (v. 240/854), el- Müdevvenetü’l-kübrâ, y.y. SALMAN, Faruk-Yılmaz, Nazif- Özdirek, Recep, My Beautiful Religion I, Erkam Yayınları, İstanbul, 2007.
24. ŞÎRÂZÎ, Ebû İshak İbrahim b. Ali (v. 476), el-Mühezzeb fi fıkhi’l-İmam eş-Şâfiî, y.y.
25. TİRMİZÎ, Ebû İsa Muhammed b. İsa (v. 279), Sünen, Dâru İhyâi’t-Turâsil-Arabiyye, Beyrut.
26. TÜRK, Nurdoğan, “Kur’an-ı Kerim’de Hac ve Umre İbadetlerine Dair Yanlış İnanç ve Davranışları İfade Eden Ayetlerin Tefsiri”, Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. 3, sayı:5, s. 13-35, 2014.