The Media-Addicted Individuals and Negatıve Socio-Economic Influences of Their Loss of Time on Media

Abstract

The most important function of the media is to announce the agenda items. Primarily newspaper after than radio, television, internet and finally social media has entered into people’s lives. Media started to determine the agenda after it has been included the daily routine of the individuals. The fact of social media was appeared with Facebook in February 2004. Twitter was founded in March 2006. Lastly İnstagram has established and then social media usage has reached the highest level ever. To use social media has changed the social lives of individuals completely. Individuals who cannot adapt to the society because of sociological or psychological reasons are adapted to the society social media. Notably social media, all media tools have been indispensable. Accordingly the fact of personal life is about to disappear. In this study, the negative effects of media on media-addicted individuals are studied. First part is introduction. Secondly, media tools are explored with their effects on social life. Thirdly, the connection between spare time and social life is explained and this connection associated with media. Finally, the suggestions for the most productive mediaindividual relation was mapped out. Methodologies of this study are literature survey and construction

Keywords

• Media-Addicted Individuals, Socio-Economic Influences, Free Time

Medya Bağımlısı Bireyin, Medyada Harcadığı Fazla Zamanın Bireye Sosyo-Ekonomik Zararları

Öz

Medyanın en önemli işlevi gündem takibidir. İlk olarak gazeteler, sonrasında radyo, televizyon, internet ve mevcut durumda sosyal medya bireylerin yaşamlarına etki etmiştir. Medya kısa süre içinde bireylerin günlük rutinlerinden biri olmuştur ve gündem takibinin yapıldığı bir mecra olmasına ek olarak gündemi belirleme işlevi de kazanmıştır. Şubat 2004’de Facebook ile başlayan, Mart 2006’da Twitter ile devam eden ve sonrasında Instagram ile ilginin doruğa ulaştığı sosyal medya kullanımı, bireylerin sosyal yaşamlarında köklü bir değişime neden olmuştur. Sosyolojik ya da psikolojik sebeplerle topluma entegre olamayan bireyler, sosyal medya ile birlikte sanal bir toplumun aktif fertleri olma şansı yakalamışlardır. Başta sosyal medya olmak üzere, medya kullanımı sosyal yaşamın vazgeçilmez bir unsuru haline gelmiştir. Aktif medya kullanımının özel hayat olgusunu yok ettiği görülmektedir. Bu sebeple bu çalışmada medya bağımlısı bireyin, iş ve aile hayatı dahil olmak üzere tüm yaşamında medyanın olumsuz rolü tartışılmaktadır. İlk kısım giriş için ayrılmıştır ve genel bir incelemedir. İkinci kısımda medya araçlarının bireylerin sosyal yaşamlarına dahil oldukları tarihlerde sosyal yaşama etkileri tartışılmaktadır. Üçüncü olarak, boş zaman ve sosyal yaşam olguları açıklanmış, medyanın bu olgular üzerindeki olumsuz yanları saptanmıştır. Son olarak, en sağlıklı birey-medya ilişkisinin ne şekilde ve hangi koşullarda sağlanacağına yönelik önerme ve öngörüler paylaşılmıştır. Çalışmada metodoloji olarak; literatür taraması, örnek olay incelemesi ve kurgulama yöntemlerinden yararlanılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Medya Bağımlılığı, Sosyo-Ekonomik Etki, Zaman

Kaynakça

1. Applebaum, H. (1997). İş ve Boş Zaman. (12). (N. Cogito, Çev.)
2. AYTAÇ, Ö. (2002). BOŞ ZAMAN ÜZERİNE KURAMSAL YAKLAŞIMLAR. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 12(1), 231-260.
3. BALDINI, M. (2000). İletişim Tarihi. (G. BATUŞ, Çev.) İstanbul: Avcıol Yayınları.
4. Ball-Rokeach, S. J. (1998). A Theory of Media Power and a Theory of Media Use: Different Stories, Questions, and Ways of Thinking. Mass Communication&Society, 1(1/2), 5-36.
5. CAREY, J. W. (1983, Ekim). Technology and Ideology: The Case of the Telegraph. Cambridge University Press, 303-325.
6. DeFleur, M., & Ball-Rokeach, S. J. (1989). Theories of Mass Communication. Longman, New York.
7. Dizik, A. (2017, 4 18). DERGİ - 'Sosyal medya bağımlılığı alkol ve uyuşturucudan kötü'. 4 22, 2018 tarihinde BBC: http://www.bbc.com/turkce/vert-cap-39631510 adresinden alındı
8. ERDOĞAN, İ., & ALEMDAR, K. (2005). Öteki Kuram -Kitle İletişim Kuram ve Araştırmalarının Tarihsel ve Eleştirel Bir Değerlendirmesi. Ankara: Erk Yayınları.

9. IŞIK, U. (2009). Medya Bağımlılığı Teorisi Doğrultusunda İnternet Kullanımının Etkileri ve İnternet Bağımlılığı. İletişim Fakültesi Dergisi(28), 29-55.
10. JUNIU, S. (2000). Downshifting:Regaining the Essence of Leisure. Journal of Leisure Research, 32(1).
11. Loges, W. E., & Ball-Rokeach, S. J. (1993). Dependency Relations and Newspaper Readership. Journalism Quarterly, 70(3), 602-614.
12. MERSKİN, D. (1993). Partner-Seeking through newspaper Personal Advertisements: A Study of Media Dependency and Adoption of Innovation. Syracuse University.
13. ÖZÇAĞLAYAN, M. (2008). Gazetelerin Gelişimi ve Gazeteciliğin Geleceği (Yeni Teknolojiler ve Medya Ekonomisi Açısından Genel bir Değerlendirme). Marmara