The Use of Natural Resources in Sustainable Agriculture

Abstract

Sustainable development is an approach targeting a balance among agronomical, environmental, social and economic dimensions in agricultural production. The purpose is to maintain short and long-term economic vitality and raise quality of life for people involve in agriculture; at the same time, to maintain productivity in agriculture and minimizing environmental damage. The protection of natural resources is essential for sustainable agriculture. There is no doubt that the global resources used in agriculture production are limited. It is also clear that a continuous development at a desired pace cannot be attained by upsetting the overall balance in nature. The purpose of this study is to present information about the use of natural resources in attainment of sustainability in agriculture and to discuss the subject based on previously undertaken various studies. The study is based on secondary data. Data from documents prepared by related organizations, as well as from previously undertaken research in the literature are used as the secondary data. Air, water, soil, flora, fauna, and mineral wealth constitute natural resources of the globe. In agriculture sector where natural resources are greatly used, maintaining these resources and making available to future generations in a safe manner is a fundamental goal of sustainable agriculture. According to “Sustainable Development” approach, there should be three priorities in development policies; protection of ecological processes, sustainable use of resources, and protection of genetic diversity

Keywords

• Sustainable agriculture, Natural resources, Development

Sürdürülebilir Tarımda Doğal Kaynakların Kullanımı

Öz

Sürdürülebilir tarım, tarımsal üretimde agronomik, çevresel, sosyal ve ekonomik boyutları dengelemeyi hedefleyen bir yaklaşımdır, amacı, bir yandan tarımda verimliliği korurken diğer yandan da çevreye verilen zararı azaltarak, kısa ve uzun dönemde ekonomiyi canlı tutmak ve tarımla uğraşanların yaşam kalitesini yükseltmektir. Sürdürülebilir bir tarım için doğal kaynakların korunması zorunluluktur. Kuşkusuz tarımsal üretim için dünyada gerekli olan kaynaklar sınırsız değildir. Ayrıca doğal dengeyi bozarak istenilen ölçüde ve sürekli bir gelişmenin sağlanamayacağı da açıktır. Bu çalışmada amaç, tarımda sürdürülebilirliği sağlamada doğal kaynakların kullanımına ilişkin bilgiler sunmak ve yapılmış çeşitli araştırma sonuçlarına dayanarak konuyu tartışmaktır. Çalışma ikincil verilere dayanmaktadır. İkincil veriler olarak, konuyla ilgili kurum ve kuruluşların dokümanları ile bu konudaki araştırmaların sonuçları kullanılacaktır. Hava, su, toprak, bitki örtüsü, hayvanlar ve madenler dünyanın doğal kaynaklarını oluşturur. Doğal kaynak kullanımının en yoğun olduğu tarım sektöründe bu kaynakların korunarak gelecek nesillere güvenli bir şekilde bırakılması sürdürülebilir tarımın temel amacıdır. “Sürdürülebilir Gelişme” yaklaşıma göre, gelişme politikalarının üç önceliği bulunmalıdır; Ekolojik süreçlerin korunması; kaynakların sürdürülebilir kullanımı; Genetik çeşitliliğin korunması

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir tarım, Doğal kaynaklar, Kalkınma

Kaynakça

1. Aksungur, N. 2008. Su Kaynaklarının Kullanımı ve Sürdürülebilirlik. SUMAE YUNUS Araştırma Bülteni, , 9-11.
2. Çiçek, N. 2010. Su Çerçeve Direktifi ve Büyük Menderes Nehir Havzası Yönetim Planı Örneğinde AB ve Türkiye Yaklaşımı. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Entitüsü , 3-280.
3. Doğan, M., 2015. Yenilenebilir Enerjide Tarımın Rolü, Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Bölümü Lisans Tezi, 5-29, Aydın.
4. DSİ,(2018).http://www.dsi.gov.tr/toprak-ve-su-kaynaklari(Erişim Tarihi:27.03.2018)
5. FAO, 2017.Food and Agriculture Organization of the United Nations,The future of food and agriculture – Trends and challenges. Rome,ISBN 978-92-5-109551-5.
6. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, 2018. https://igdir.tarim.gov.tr/Haber/252/5-aralik- dunya-toprak-gunu-, Erişim tarihi: 07.05.2018
7. Godfray, H.C.J., Beddington, J.R., Crute, I.R., Haddad, L., Lawrence, D., Muir, J.F., Pretty, J., Robinson, S., Thomas, S.M., Toulmin, C., 2010. Food security: the challenge of feeding 9 billion people. Science 327, 812–818.
8. Güler, Ç. 1997. Toprak Kirliliği. Çevre Sağlığı Temel Kaynak Dizisi No:40, 1-48.

9. Karagöl, E.T. Kavaz, İ. 2017. Dünyada ve Türkiye’de Yenilenebilir Enerji, SETA, 197s, 8-12, Ankara.
10. Külekçi, Ö. C. 2009. Yenilenebilir Enerji Kaynakları Arasında Jeotermal Enerjinin Yeri ve Türkiye Açısından Önemi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü, 83-91.
11. Menteşe,Ş.2017.Çevresel Sürdürülebilirlik Açisindan Toprak, Su Ve Hava Kirliliği: Teorik Bir İnceleme,Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi,Cilt: 10 Sayı: 53, sayfa 381-389.
12. Öztürk, H.H., 2008. Yenilenebilir Enerji Kaynakları ve Kullanımı, Teknik Yayınevi, Ankara.
13. Öztürk, H.H., 2009. Güneş Pili ile Çalışan Tarımsal Sulama Sistemleri için Tasarım Ölçütlerinin Belirlenmesi, 4. Güneş Enerjisi Sistemleri Sempozyumu ve Sergisi, 6-7 Kasım 2009, Mersin, Bildiri Kitabı: 58-73.
14. Öztürk, H. H., Yaşar, B., Eren, Ö. 2010. Tarımda enerji kullanımı ve yenilenebilir enerji kaynakları. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi Bildiriler Kitabı, 909-932.
15. TEMA, 2018. http://sutema.org/kirilgan-dongu.2.aspx (Erişim Tarihi: 27.03.2018)
16. Topçu, P. 2012. Tarım Arazilerinin Korunması ve Etkin Kullanılmasına Yönelik Politikalar. Kalkınma Bakanlığı, 1-145.
17. TUIK, 2018.www.tuik.gov.tr, Erişim tarihi; 07.05.2018
18. Tunçbilek, Ö. F., 2015. “Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Tarımda ve Kırsal Kalkınmada Kullanımı ve Kütahya Simav Jeotermal Seracılık Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
19. Turhan, Ş. 2005. Tarımda Sürdürülebilirlik ve Organik Tarım.Tarım Ekonomisi Dergisi 2005; 11(1): 13 – 24
20. Vardar, A., 2009. Tarımda Rüzgar Enerjisi Kullanımı, Seminer Notları, Çanakkale.
21. Yavuz, F. 2005. Türkiye'de Tarım. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1-252.
22. Yerebakan, M., 2001. Rüzgar Enerjisi, İstanbul Ticaret Odası Yayın No: 2001-33, İstanbul, ISBN-975-512-582-5.
23. Wezel, A., Casagrande, M., Celette, F. Vian ,J-F., Ferrer A., Peigné J.2014.Agroecological practices for sustainable agriculture. A review, Agron. Sustain. Dev. (2014) 34: 1 , Volume 34, Issue 1, pp 1–20.