İSTİHBARAT RAPORLARI IŞIĞINDA TÜRK İSTİKLAL HARBİ’NİN YUNANİSTAN’A ETKİSİ

Yunanların “megali idea” anlayışı kapsamındaki faaliyetleri uzun yılları alan uğraşları içermektedir. Bu idealin gerçekleştirilmesi fırsatını Birinci Dünya Harbi’nin sonunda yakalayan Yunanlar, 15 Mayıs 1919’da İzmir’i işgal etmiş ancak kendi ülküleri doğrultusunda çıktıkları İzmir, 1922 Ağustos’unda Büyük Taarruz’la umutlarının kırılma noktası olan yer durumuna gelmiş ve hazin bir şekilde Anadolu’yu terk etmek zorunda kalmışlardı. Yunanistan’da Batı Anadolu’ya ayak basmadan önce zaten var olan siyasi, askerî, sosyal ve ekonomik çalkantılar, Batı Anadolu’da bulundukları yaklaşık 3,5 yıllık dönemde devam ettiği gibi sonrasında da ülkeyi kaosa sokan gelişmelere sebep olmuştu. Yunanistan, İtilaf devletlerinin çabasıyla girdiği Küçük Asya macerasında, 1920 yılının sonunda onların desteğini yavaş yavaş çekmeleriyle yalnızlaşmıştı. Bunda Türk İstiklal Mücadelesi’ni sarsılmaz ve kırılmaz bir inançla sürdüren Mustafa Kemal (ATATÜRK) ve silah arkadaşlarının üstün başarılarının büyük payı vardı. Dolayısıyla kendi ülkülerine olan inançla hareket eden Yunanlar, karşılarında tarihin en erken dönemlerinden beri hür yaşayarak devletler kuran Türk milletini hafife almışlardı. Nitekim Yunanlar, Anadolu’dan çekildikten sonra kendi sorunlarıyla baş başa kalacak ve uzun yıllar ne siyasi istikrarını tam anlamıyla kurabilecek ne de sosyal ve ekonomik buhranı atlatabilecektir. Bu çalışmada, Türk İstiklal Harbi sırasında Yunanistan’da meydana gelen askerî, siyasi ve ekonomik olaylar, gerek literatür gerekse belgelere dayalı olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Türk İstiklal Harbi sonrasında Yunanistan’da meydana gelen olaylar da Yunanistan’da cumhuriyetin ilanı ve sonrasında tekrar krallığa dönüşüne kadar ele alınmıştır.