INVESTIGATION OF DISASTER CASE IN ACCORDANCE WITH SUSTAINABILITY DIMENSIONS

Abstract

Sustainability means the use of resources without being consumed and their transfer to future generations. The concept of sustainability, which expresses a healthy cycle in all areas of life, is directly related to the concept of avoidance. The integrated protection of the natural and artificial environment is possible by ensuring the sustainability of these environments. Urban environments, which are encountered as artificial environments, are also included in this scope. Urban environments are areas that need to be protected with the traces of the past. As a result of natural and man-induced disasters in the historical process, urban environments have been destroyed or even destroyed. The effects of disasters are not limited to the loss of life and property. Disasters in the urban environment also mean the loss of cultural accumulation due to the traces of the past. Therefore, their preservation and transmission to future generations should be accepted as a universal duty. The most important principle in protecting urban environments from disaster risks is sustainability. This principle means that cities are protected within the framework of social, economic and environmental sustainability dimensions. In this study, the relationship between the concepts of sustainability and disaster is examined and explained. In this study, the social, economic and environmental dimensions of sustainability are examined in relation to the disaster management process.

Keywords

• Sustainability
• sustainability principles
• sustainable protection
• disaster
• urban disasters

SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK BİLEŞENLERİ DOĞRULTUSUNDA SÜRDÜRÜLEBİLİR KORUMA VE AFET ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Öz

Sürdürülebilirlik, kaynakların tüketilmeden kullanımı ve gelecek nesillere aktarımı anlamına gelmektedir. Yaşamın her alanında sağlıklı bir döngüyü ifade eden sürdürülebilirlik kavramı, sakınım kavramı ile doğrudan ilişkilidir. Doğal ve yapay çevrenin bütünleşik olarak korunması, bu çevrelerin sürdürülebilirliğinin sağlanması ile mümkün olmaktadır. Yapay çevre olarak karşımıza çıkan kentsel çevreler de bu kapsama girmektedir. Kentsel çevreler geçmişin izlerini taşıyan korunması gerekli alanlardır. Tarihsel süreçte doğal ve insan kaynaklı olarak gelişen afetler sonucunda kentsel çevreler tahribata uğramış, hatta yok olmuştur. Afetlerin etkileri can ve mal kayıpları ile sınırlı değildir. Kentsel çevrede gerçekleşen afetler, geçmişin izlerinin dolayısıyla kültürel birikimin kaybı anlamına da gelmektedir. Bu nedenle korunmaları ve gelecek nesillere aktarılmaları evrensel bir görev olarak kabul edilmelidir. Kentsel çevrelerin afet risklerinden korunabilmesindeki en önemli ilke ise sürdürülebilirliktir. Bu ilke, kentlerin sosyal, ekonomik ve çevresel sürdürülebilirlik boyutları çerçevesinde koruması anlamına gelmektedir. Bu çalışmada sürdürülebilirlik ve afet kavramları arasındaki ilişki irdelenerek açıklanmaktadır. Çalışmada sürdürülebilirliğin sosyal, ekonomik ve çevresel boyutları afet yönetim süreciyle ilişkilendirilerek incelenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• sürdürülebilirlik bileşenleri
• sürdürülebilir koruma
• afet
• kentsel afetler

Kaynakça

1. Alpaslan, B., Kaya, A., Şen, H. (2018). Sürdürülebilirlik Üzerine Tarihsel ve Güncel Bir Perspektif, Ekonomik Yaklaşım Dergisi, 29(107), 1-47.
2. Baffoe, G., Mutisya, E. (2015). Social Sustainability: A Review of Indicators and Empirical Application, Journal of Makrothink Institute, 4(2), 242-262.
3. Çokişler, E. (2019). Silahlı Çatışmalar Sırasında Kültürel Malların Korunması Rejimi: Tarihsel Gelişimin Analizi, Uluslararası İlişkiler Akademik Dergisi, 16(61), 55-74.
4. Düger, Y., Yaman, M. (2017). “Afet Yönetimde Kavramsal Çerçeve ve Türkiye’de Afet Yönetiminin Genel Tarihsel Gelişimi”, Afet Yönetimi (1-27), Bursa: Ekin Yayınevi.
5. Geray, C. (2018). “Sunuş”, Türkiye’nin Afet Yönetimi: Sosyal, Siyasal ve Yönetim Boyutuyla (VII), Ankara: Palme Yayınevi. Hák, T., Janousková, S., Moldan, B. (2016). Sustainable Development Goals: A Need for Relevant İndicators, Journal of Elsevier, 60, 565-573.
6. Kalaycıoğlu, S. (2018). “Afet Sosyolojisi, Sosyal Riskler ve Sosyal Kırılganlıklar”, Türkiye’nin Afet Yönetimi: Sosyal, Siyasal ve Yönetim Boyutuyla (197-218), Ankara: Palme Yayınevi.
7. Kandyba, Y., Niemets, K., Kravchenko, K., Kobylin, P., Morar, C. (2021). World cities in terms of the sustainable development concept, Journal of Elsevier, 2(4), 304-311.
8. Keleş, R. (1998). Kentbilim Terimleri Sözlüğü, Ankara: İmge Kitabevi.

9. Meydan Yıldız, S.G. (2018a). “Sürdürülebilir Kent”, Kamu Yönetimi Ansiklopedisi (745-752), Ankara: Astana Yayınları
10. Meydan Yıldız, S. G. (2018b). “Afete Duyarlı Kent Planlaması”, Türkiye’nin Afet Yönetimi: Sosyal, Siyasal ve Yönetim Boyutuyla (111-114), Ankara: Palme Yayınevi.
11. Meydan Yıldız, S. G. (2021). “Sürdürülebilirliğin Kentleşme Üzerindeki Etkisi”, Karmaşık Sorunlar ve Kent (325-338), Ankara: Astana Yayınları.
12. SİDA, (2005). “Caring fort the Historic Environment”, https://cdn.sida.se/publications/files/sida4072en-caring-for-historical-environment.pdf, (Erişim Tarihi: 18.02.2022).
13. Taylan, A. (2016). “Kentsel Afetler ve Risk Paylaşımı”, Kentsel Planlama Ansiklopedik Sözlük (214-217), İstanbul: Ninova Yayınları.
14. Tekeli, İ. (1999). “Sürdürülebilirlik Kavramı Üzerine İrdelemeler”, Prof. Dr. Cevat Geray’a Armağan, Ankara: Mülkiyeliler Birliği Yayınları, 25, ISBN : 975-7400-14-9.
15. Tekeli, İ., Ataöv, A. (2017). Sürdürülebilir Toplum ve Yapılı Çevre, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
16. Tercan, B. (2018). “Afetler ve Yerleşim Yeri Değişiklikleri”, Türkiye’nin Afet Yönetimi: Sosyal, Siyasal ve Yönetim Boyutuyla (161-196), Ankara: Palme Yayınevi. Tezer, A. (2016). “Kentsel Dirençlilik-Dayanıklılık”, Kentsel Planlama Ansiklopedik Sözlük (221-222), İstanbul: Ninova Yayınları. UN, (2007). “Indicators of Sustainable Development: Guidelines and Methodologies”, https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/guidelines.pdf, (Erişim Tarihi: 05.12.2021). UNESCO, (1954). “Lahey Sözleşmesi”, https://en.unesco.org/sites/default/files/1954_Convention_EN_2020.pdf, (Erişim Tarihi: 10.12.2021).