Araştırma Makalesi

ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNİN DEMOKRATİK KONTROLÜ: KONTROLÜN DEVLET DIŞINA TAŞINMASI

Cilt: 7 Sayı: 16 23 Nisan 2020
PDF İndir
TR

ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNİN DEMOKRATİK KONTROLÜ: KONTROLÜN DEVLET DIŞINA TAŞINMASI

Öz

Çalışmada, ordunun demokratik kontrolünü inceleyen çalışmalardan farklı olarak, güvenliğin özelleştirilmesi sonucu ortaya çıkan güvenlik sektörü bileşenlerinden, özel güvenlik şirketlerinin sundukları hizmetlerin demokratik kontrolünün sağlanmasına yönelik kontrol mekanizmalarının genel hatlarıyla betimlenmesi amaçlanmıştır. Modern devlet ile güvenlik arasındaki yaşanan değişim ve dönüşüme paralel şekilde, kamusal güvenlik örgütleri üzerinde gerçekleştirilen ve sivil otorite ile hesap verebilirlik ilişkilerine dayanan demokratik kontrolün niteliğinin de değiştiği anlaşılmıştır. Bu bakımdan çalışmada, demokratik kontrol öznesinin devlet dışındaki tarafları da içerecek şekilde genişlemesinin yanında, kontrol konusunun da ordunun yanında özel güvenlik şirketlerini de içerecek şekilde çeşitlendiği görülmüştür. Kontrolün özelleşmesi olarak nitelenebilecek bu durum, demokratik kontrolü incelerken, devlet yanında devlet aygıtı dışında yer alan tarafların ve kamusal güvenlik örgütlenmeleri yanında kamusal olmayan güvenlik sağlayıcılarının da ele alınması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle kavram, kamu-özel ortaklığını içermektedir. Ancak genelde ordu üzerinden gelişen demokratik kontrol kavramının, devlet aygıtı dışında yer alan ve piyasa kurallarına tabi olan özel güvenlik şirketlerine doğrudan uygulanamayacağı anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Avant, D, ve Sigelman, L. (2010). “Private Security and Democracy: Lessons from the US in Iraq”. Security Studies, 19(2): 230-265.
  2. Barbak, A. (2015a). “Sivil Kontrol Kavramının 17’nci Yüzyıldan Günümüze Gelişimi”. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, 70(4): 869-902.
  3. Barbak, A. (2015b). Türkiye'de Askeri Yönetim Alanının Dönüşümü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  4. Beer, S. H. (1999). “Strong Government and Democratic Control”. The Political Quarterly, 70(2): 146-151.
  5. Born, H. (2002). Democratic Oversight of the Security Sector: What does it mean?. Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF).
  6. Born, H. ve Caparini, M. ve Haltiner, K. (2002). Models of Democratic Control of Armed Forces: A Multi-country Study Comparing “Good Practices” of Democratic Control, Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF).
  7. Caparini, M. (2004). Media and the Security Sector: Oversight and Accountability. Media in Security and Governance: The Role of the News Media in Security, (ed. Marina Caparini), Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF), s.15-49.
  8. Caparini, M. (2006). Applying a Security Governance Perspective to the Privatisation of Security. Private Security and Security Governance, (ed. A. Bryden, M. Caparini), Geneva: The Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF), s.263-282.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

23 Nisan 2020

Gönderilme Tarihi

25 Şubat 2020

Kabul Tarihi

20 Nisan 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 7 Sayı: 16

Kaynak Göster

APA
Karaduman, İ. C. (2020). ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNİN DEMOKRATİK KONTROLÜ: KONTROLÜN DEVLET DIŞINA TAŞINMASI. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 7(16), 80-105. https://izlik.org/JA83FD28AA

 ASSAM-UHAD sürekli ve elektronik basımı yapılan, uluslararası indeksli hakemli bir dergidir.