İş Kazası Nedeniyle Acil Servise Başvuran Olguların Demografik Özellikleri ve Maliyet Analizi

Tamer Çolak; Selin Yılmaz; Oya Kalaycıoğlu; Zeynep Çolak; Kaan Celik

İş Kazası Nedeniyle Acil Servise Başvuran Olguların Demografik Özellikleri ve Maliyet Analizi

Öz

Amaç: İş kazası nedeniyle acil servise başvuran olguların demografik özellikleri ve maliyetinin analizini yapmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 01.01.2017 – 31.12.2018 tarihleri arasında iş kazası nedeniyle Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi aciline başvuran 508 olgu üzerinden retrospektif olarak yapıldı. Bulgular: Çalışmamız verilerine ulaşılabilen 508 hasta ile tamamlandı. Hastaların 363 (%71.5)’ü kadındı. Hastaların yaş ortalaması 34.7±10.7 yıldı. Hastaların 455 (%89,6)’i medikal tedavi ile takip edilmişken, 53 (%10,4) hastaya cerrahi tedavi uygulandı. 437 (%86) hasta acil servisten taburcu edildi. İş kazalarının meydana geldiği zaman dilimi incelendiğinde; 275 (%54,1) hastanın 0800-1600 saatleri arasında hastaneye başvurduğu saptandı. Çalışmamızda, iş kazalarının meydana geldiği sektörler incelendiğinde; en sık vakalar hizmet sektöründe (n=171, %33,7), ikinci sıklıkta tarım-hayvancılık sektöründe (n=125, %24,6) ve en az olarak da nakliyat sektöründe (n=12, %2,4) olduğu görüldü. Çalışmamızda en yüksek maliyet, nakliyat sektöründe çalışanlarda saptandı (Medyan=106,3 TL). Sonuç: İş kazaları daha çok genç bireylerde görülmekle birlikte, cinsiyet oranı ve kazanın gerçekleşme zamanı çalışılan sektöre ve illere göre değişkenlik göstermektedir. Multitravması olan, cerrahi tedavi uygulanan ve hastane yatış süresi uzayan hastalarla birlikte ileri yaşa sahip olan hastalarda maliyet oranı artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

1. Erdemli H., et al., Analysis of work related injuries admitted patient to emergency department. Acil Servisimize İş Kazası Nedeniyle Başvuran Hastaların Analizi. Journal of Surgical Arts/Cerrahi Sanatlar Dergisi, 2017. 10(2): p. 26-33.
2. Shishlov, K.S., et al., Non‐fatal construction industry fall‐related injuries treated in US emergency departments, 1998–2005. American journal of industrial medicine, 2011. 54(2): p. 128-135.
3. Tmmob makina mühendisleri odası. Oda Raporu İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği. Güncellenmiş Sekizinci Baskı. Mart 2018, Ankara Yayın No: MMO/689
4. Hämäläinen, P., K.L. Saarela, and J. Takala, Global trend according to estimated number of occupational accidents and fatal work-related diseases at region and country level. Journal of safety research, 2009. 40(2): p. 125-139.
5. Karakurt Ü, Satar S, Açıkalın A, Bilen A, Gülen M, Baz Ü. Analysis of Occupational Accidents Admitted to the Emergency Medicine Department. Journal of Academic Emergency Medicine/Akademik Acil Tip Olgu Sunumlari Dergisi. 2013;12(1).
6. Fincancı ŞK, Bicer İ. Dosya 1 TTB-ATUD İnsan Hakları İhlallerinin Önlenmesine Yonelik Adli Tıp Eğitimi Projesi. Adli Tıp Bülteni 1997; 2:71-8.
7. Karasu M, Baransel A, Aydın N, Dülger E. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca Düzenlenen 1998-2005 Yılları Arasında Düzenlenen Adli Raporların Değerlendirilmesi. Gaziantep Tıp Dergisi 2009; 15: 10-5.
8. Gülhan B. Bir Ağır Metal Üretim Fabrikasında Çalışanların İş Kazası Geçirme Sıklığı ve İlişkili Etmenler Yüksek Lisans Tezi Gazi Üniversitesi Ankara. 2008.