Rekreasyonel Koşucuların Spora Bağlılık Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı koşu gruplarında rekreatif amaçlı koşan bireylerin spora bağlılık düzeylerini çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırma grubu; Ankara, İstanbul, İzmir, Adana, Mersin ve Antalya illerinde rekreatif olarak koşan 159 kadın ve 223 erkek olmak üzere toplam 382 kişiden oluşmaktadır. Katılımcıların spora bağlılık düzeylerini ölçmek için Cronbach alfa katsayısı 0,90 olan, “Spora Bağlılık Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma, lisanslı sporculuk geçmişi değişkenlerinin spora bağlılık düzeyine etkisini belirlemek için t-testi yapılırken, yaş, beden kitle indeksi, eğitim durumu, gelir durumu, algılanan gelir durumu, sigara ve alkol kullanımı, haftada koşulan gün sayısı, koşu geçmişi, haftalık koşu mesafesi, algılanan yaşam kalitesi, algılanan genel sağlık durumu değişkenlerinin etkisini belirlemek için Tek Yönlü Varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre; yaş, medeni durum, çocuk sahibi olma, gelir durumu, algılanan gelir durumu, sigara ve alkol kullanımı, lisanslı sporculuk geçmişi değişkenleri ile spora bağlılık düzeyleri arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunamamışken, cinsiyet, eğitim düzeyi, haftada koşulan gün sayısı, koşu geçmişi, haftalık koşu mesafesi, algılanan yaşam kalitesi ve algılanan genel sağlık durumu değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Sonuç olarak koşu gruplarında rekreatif koşucuların; koşu mesafeleri, koşu sporuna ayırdıkları zaman ve koşu geçmişleri arttıkça spora bağlılıkları, algılanan yaşam kalitesi ve genel sağlık durumları artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Koşu Grubu
• Spora Bağlılık
• Zindelik

Investigation of The Sports Engagement Levels of Recreational Runners

Abstract

The purpose of this research was to investigate the levels of sport engagement of the individuals running for recreational purposes in running clubs in terms of various demographic variables. The research group consists of 382 people, of which 159 were women and 223 were men, who were recreational runners in Ankara, Istanbul, and Izmir. The Sport Engagement Scale was used to assess the level of Sports Engagement of the participants. The Sport Engagement Scale’s Cronbach's alpha coefficient is 0.9 as a gathering tool. In the analysis of the study, the t-test is used to determine the differences of gender, marital status, having a child, and having licensed sports history variables’ effect on sports engagement levels, meanwhile One-Way Variance Analysis (ANOVA) is used to determine differences of age, body mass index, education level, income, perceived income, cigarette and alcohol use, the number of days run per week, having running history, weekly running distance, perceived quality of life and perceived general health variables’ effect on leisure satisfaction level. The results of this study indicated that; There are no statistically significant differences between age, marital status, having a child and having an income, perceived income, cigarette, and alcohol use, having a licensed sports history, and sports engagement level but there are significant relationships between gender, educational level, the number of days run per week, having running history, weekly running distance, perceived quality of life and perceived general health variables. As a result, recreational runners in running groups; when their running distances, their time for running sports, and their running histories increase, perceived quality of life and general health conditions increase, sports engagement level increase accordingly.

Keywords

• Running clubs
• sports engagement
• vigor

Kaynakça

1. Akdeniz, Y., Ardahan, F. (2020). Bireyleri rekreasyonel tenise başlamaya motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi ve geçerlilik güvenirlilik çalışmasının yapılması. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(4), 188-207.
2. Biroğlu, M. (2019). Co-creatıon of value ın a socıal enterprıse of amateur runners ın turkey: charıty run wıth adım adım, Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 45.
3. Bum, Chul-Ho. (2018). Relationships between self-leadership, commitment to exercise, and exercise adherence among sport participants. Social Behavior And Personality: An International Journal, 46(12), 1983-1995.
4. Cvetkovic, N., Nikolic, D., Pavlovic, L., Djordjevic, N., Golubovic, M., Stamenkovic, S., Velickovic, M. (2014). Socio-economic status of parents and their children sports engagement. Facta Universitatis, Series: Physical Education and Sport, 179-190.
5. Çetinkaya, G. (2015). Şirket Çalışanlarını Sportif Rekreasyonel Faaliyetlere Katılmaya Motive Eden Unsurların Incelenmesi, Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 21-32.
6. Çetin, A., Özman, C. (2019). Koşucuların ultra-maraton etkinliklerine katılmalarındaki motivasyonel boyutlar ve bu boyutların onların yaşam doyumları ve başarı algılarıyla karşılaştırılması. Spormetre Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 177-187.
7. Fawver, B., Cowan, R., Decouto, B., Lohse, K., Podlog, L, Williams, A. (2020). Psychological Characteristics, Sport Engagement, And Performance In Alpine Skiers. Psychology Of Sport And Exercise, 47, 101616.
8. George, D., Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference, 17.0 update (10a ed.) Boston: Pearson

9. Guillén, Félix, Martínez-Alvarado, Julio Román. (2014). The Sport Engagement Scale: An Adaptation Of The Utrecht Work Engagement Scale (Uwes) For The Sports Environment. Universitas Psychologica, 13(3), 975-984.
10. Güner, B. (2015). Kadınların Spor Ve Serbest Zaman Etkinliklerine Katılım Sorunlarının Değerlendirilmesi. Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 22-29.
11. Hodge K, Lonsdale C, Jackson SA. (2009). Athlete Engagement in Elite Sport: An Exploratory Investigation of Antecedents and Consequences. The Sport Psychologist, 23, 186-202.
12. Karaküçük, S.(2005). Rekreasyon Boş Zamanları Değerlendirme.(Beşinci Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi, 120-130. Kelecek, S., Göktürk, E. (2017). Kadın futbolcularda sporcu bağlılığının sporcu tükenmişliğini belirlemedeki rolü. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi-BÜSBİD, 2(2).
13. Kelecek, S., Koruç, Z. (2018). Futbolcularin Güdüsel Yönelim Ve Spora Bağlilik Düzeylerinin Sporcu Tükenmişliğini Belirlemedeki Rolü. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi-BÜSBİD, 3(2).
14. Kristensen, JA. Motivation and athlete engagement. A cross-sectional study in youth ice hockey players. Norwegian School of Sport Sciences, Department of Coaching and Psychology, Yüksek Lisans Tezi. (2013).
15. Lee, D. C., Brellenthin, A. G., Thompson, P. D., Sui, X., Lee, I. M., Lavie, C. J. (2017). Running as a key lifestyle medicine for longevity. Progress in cardiovascular diseases, 60(1), 45-55.
16. Lonsdale, C., Hodge, K., Jackson, S. A. (2007). Athlete engagement: II. Developmental and initial validation of the Athlete Engagement Questionnaire. International Journal of Sport Psychology.
17. Martin, J. J., Byrd, B., Watts, M. L., Dent, M. (2015). Gritty, hardy, and resilient: Predictors of sport engagement and life satisfaction in wheelchair basketball players. Journal of clinical sport psychology, 9(4), 345-359.
18. Sabırlı, T , Yetim, A . (2019). Belediyelerin Sunduğu Rekreasyonel Spor Hizmetlerinden Yararlanan Tüketicilerin Tatmin Düzeylerinin Cinsiyet Ve Etkinliklere Katılma Sürelerine Göre İncelenmesi. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences , 1 (2) , 27-39.
19. Scheerder, J., Breedveld, K., Borgers, J. (2015). Who is doing a run with the running boom?. In Running across Europe, Palgrave Macmillan, London. 1-27.
20. Schmidt, V., Celsi, I., Molina, M. F., Raimundi, M. J., García-Arabehety, M., Pérez-Gaido, M., Gonzalez, M. A. (2019). Compromiso con el deporte y su relación con el consumo de alcohol en adolescentes y adultos jóvenes. Cuadernos de Psicología del Deporte, 19(3), 24-36.
21. Sırgancı, G., Araç Ilgar, E. B. R. U., Cihan, B. B. (2019). “Spora Bağlılık Ölçeği” nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gençlik Araştirmalari Dergisi, 7(17), 171-191.
22. Sivrikaya, M. H., Biricika, Y. S. (2019). Milli Takım Düzeyindeki Elit Kayakçıların Sporcu Bağlılık Düzeylerinin İncelenmesi. 2. Uluslararası Rekreasyon Ve Spor Yönetimi Kongresi, 26.
23. Şallı, A. O. (2020). Rekreatif koşucuların motivasyon boyutları ile yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Dergisi, 2(1), 9-17.
24. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.), Boston: Allyn and Bacon.
25. Tătar, C. F., Herman, G. V., Pețan, P. (2018). Sport and physical activity engagement in Romania. Geosport for Society, 8(1), 40-50.
26. Tutar, H. (2016). Örgütsel davranış (örgüt teorileri ve çağdaş yaklaşımlar açısından). Ankara: Detay Yayıncılık, 224-232.
27. Yerlikaya, G. (2019). Bisikletçilerin Sporcu Bağlılıklarının İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu, 27-60
28. Živković, M, Marković, M, Stamenković, M. (2013). Angažovanost dece u sportu na teritoriji Beograda. Glasnik Antropološkog društva Srbije/Journal of the Antropological Society of Serbia, 1(48), 129-136.