USE OF YOUTH CENTERS FOR EDUCATIONAL PURPOSES: WE LEARN TOGETHER PRACTICE

Öz

In the study focused on the use of youth centers for educational purposes, it was aimed to provide a rich learning environment to the beneficiary students in Balıkesir United Nations 75th Year Youth Center within the scope of social studies course and to contribute to the acquisition of values and skills as well as increasing their school achievement. In addition, the study also includes opportunities for pre-service teachers to improve their professional knowledge, skills and attitudes. In the study conducted with the action research method, satisfaction questionnaire and reflective writing form were used as data collection tools. The study group of the research consists of 15 middle school students attending Balıkesir United Nations 75th Year Youth Center. The quantitative data obtained were analyzed with Excel program and qualitative data were analyzed with content analysis. In line with the findings, it was determined that the research had gains for both students and pre-service teachers. In this context, guidance services were provided to students to increase their academic success and to minimize the negative effects of environmental factors (family, friends, etc.) on student success. Securing access to resources facilitated effective learning in this process. Based on the conclusions drawn from the findings; in order to improve the research and to ensure that similar research reaches large audiences, it is recommended to increase coordination and cooperation between youth centers, schools and faculties of education, to increase the number of educator volunteers by raising awareness about the activities carried out in faculties, youth centers and Community Service Practices course, and to develop posters for announcement purposes in youth centers in order to increase students' use of youth centers.

Anahtar Kelimeler

• Academic Achievements
• Outdoor Learning Environment
• Social Studies
• Youth Center

GENÇLİK MERKEZLERİNİN EĞİTİM AMAÇLI KULLANIMI: BİRLİKTE ÖĞRENİYORUZ UYGULAMASI

Öz

Gençlik merkezlerinin eğitim amaçlı kullanılması odaklı çalışmada, Balıkesir Birleşmiş Milletler 75. Yıl Gençlik Merkezi’ndeki yararlanıcı öğrencilere sosyal bilgiler dersi kapsamında zengin bir öğrenme ortamı sağlayarak öğrencilerin okul başarılarının artırılması yanı sıra değer ve beceri edinimlerine katkı sunulması amaçlanmıştır. Ayrıca çalışma öğretmen adaylarına mesleki bilgi, beceri ve tutumlarını geliştirme fırsatları da içermektedir. Eylem araştırması yöntemiyle yürütülen çalışmada, veri toplama aracı olarak memnuniyet anketi ve yansıtıcı yazama formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Balıkesir Birleşmiş Milletler 75. Yıl Gençlik Merkezine devam eden 15 ortaokul öğrencisinden oluşmaktadır. Elde edilen nicel veriler Excel programı aracılığıyla nitel veriler ise içerik analizi ile incelenmiştir. Bulgular doğrultusunda araştırmanın hem öğrenci hem de öğretmen adayları açısından kazanımları olduğu tespit edilmiştir. Bu bağlamda öğrencilere, akademik başarılarının arttırılması ve çevresel faktörlerin (aile, arkadaş çevresi vs.) öğrenci başarısına yapabileceği olumsuz etkisini en aza indirmek için rehberlik hizmeti verilmiştir. Kaynaklara erişimin teminat altına alınması, bu süreçte etkili öğrenmeyi kolaylaştırmıştır. Bulgulardan çıkarılan sonuçlardan hareketle; araştırmanın geliştirilmesi ve benzeri araştırmaların geniş kitlelere ulaşmasını sağlamak adına gençlik merkezleri, okullar ve eğitim fakülteleri arasında koordinasyon ve iş birliğinin artırılması, fakültelerde, gençlik merkezlerinde gerçekleştirilen faaliyetlerle ilgili farkındalık yaratıcı çalışmalar ve Topluma Hizmet Uygulamaları dersi kapsamına yönlendirmeler yapılarak eğitimci gönüllü sayısının artırılması ve de öğrencilerin gençlik merkezinden yararlanma durumlarını arttırmak adına, gençlik merkezlerinde duyuru amaçlı posterler geliştirilmesi yönünde öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Akademik Başarı
• Gençlik Merkezi
• Okul Dışı Öğrenme Ortamı
• Sosyal Bilgiler

Kaynakça

1. Aksoy, N. (2003). Eğitimsel Uygulamaları İyileştirme ve Değiştirmede Kullanılacak Bir Yöntem. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 36(36), 474-489.
2. Artvinli, E. (2010). Coğrafya Derslerini Yapılandırmak: Aksiyon (Eylem) Araştırmasına Dayalı Bir Ders Tasarımı. Marmara Coğrafya Dergisi, 0(21), 184-218.
3. Artvinli, E., Aydın, R. & Tezci, İ. (2019). Environmental Attitude Levels of Primary Teachers Candidates. Osmangazi Journal of Educational Research, 6(2), 62-78.
4. Aydın, Y., Anagün, Ş. & Demir Z. M. (2015). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Fen Öğretiminde Okul Dışı Öğrenme Hakkındaki Görüşleri. Turkish Studies, 10(15), 103-118.
5. Bilgen, H. (2014). Gençlik Merkezinde Yürütülen Kurslara Katılan Gençlerin İletişim Becerisi ve Sosyal Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Ankara İli Yenimahalle Örneği), (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara: Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
6. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket Geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151.
7. Calhoun, C. (2002). Sosyal Bilimler Sözlüğü. Oxford: Oxford Üniversitesi Yayınları.
8. Creswell J. (2012). Educational Research: Planning, Conducting, and Evaluating Quantitative and Qualitative Research (4th ed.). MA: Pearson Education.

9. Creswell. J. (2003). Research Design Qualitative and Quantitative Approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
10. Çopur, A. & Önal, H. (2023). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Planlı Bir Müze Gezisi İçin Örnek Uygulama: Balıkesir Kuvayı Milliye Müzesi. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(49), 19-32.
11. Dilli, R. (2017). Öğretmenlerin Müzelerin Öğrenme Ortamı Olarak Kullanımına İlişkin Görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 0(214), 303-316.
12. Dilli, R., Bapoğlu Dümenci, S. S. & Turgut Kesebir, G. (2018). Müzede Çevre Eğitimi Kapsamında Okul Öncesi Dönemi Çocuklarına Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Anlatılması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(66), 421-432.
13. Doğanay, A. (2008). Çağdaş Sosyal Bilgiler Anlayışı Işığında Yeni Sosyal Bilgiler Programının Değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 77-96.
14. Duman, O. (2023). Gençlik Merkezlerinde Spor ve Gönüllülük Faaliyetlerine Katılan Gençlerin Ahlaki Kimliklerinin ve Değer Yönelimlerinin İncelenmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
15. Elliot, J. (1991). Action Research for Educational Change. Buckingham: Open University Press.
16. Erten, Z. & Taşçi, G. (2016). Fen Bilgisi Dersine Yönelik Okul Dışı Öğrenme Ortamları Etkinliklerinin Geliştirilmesi ve Öğrencilerin Bilimsel Süreç Becerilerine Etkisinin Değerlendirilmesi . Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 638-657.
17. Gençlik ve Spor Bakanlığı. (2023). Gençlik Merkezleri. https://ghgm.gsb.gov.tr/Sayfalar/3277/3187/genclik-merkezleri-dairesi.aspx adresinden 16.08.2023 tarihinde erişildi.
18. Gökçe, H. (2002). Hizmet Öncesi Öğretmenliği Eğitiminde Fakülte-Okul İşbirliğinin Değerlendirilmesi: Necatibey Eğitim Fakültesi Örneği, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
19. Kızılay. (2023). Toplum Merkezleri Öğretmen-İm Projesi. https://www.kizilay.org.tr/Haber/HaberDetay/4339 adresinden 03.01.2023 tarihinde erişildi.
20. Mertler, C. C. & Charles, C. M. (2008). Introduction to Educational Research (7th ed.). Boston, MA: Pearson.
21. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (2016). Genişletilmiş Bir Kaynak Kitap: Nitel Veri Analizi (S. Akbaba Altun & A. Ersoy, Çev. Ed.) Ankara: Pegem Akademi.
22. NCSS (1993). The Social Studies Professional. Washington DC: National Council for the Social Studies.
23. Önal, H. (2021). Coğrafya Eğitiminde Müze-Ören Yerleri ve Kullanımı. E. Artvinli ve Y. Değirmenci (Edt.), Uygulama Örnekleriyle Coğrafya Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar 2 İçinde (s. 241-271). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Patton, M. (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri. 3. Baskıdan Çeviri. Bütün, M. & Demir, S. B. (Edt.). Ankara: Pegem Akademi.
25. Pepe, K. & Özkan, M. (2019). Gençlik Hizmetleri ve Spor Genel Müdürlüğü Gençlik Merkezleri Faaliyetleri ve Bu Faaliyetlerden Yararlanan Bireylerin Memnuniyet Düzeylerinin Araştırılması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 673-689.
26. Sagor, R. (2000). Guiding School İmprovement with Action Research. Virginia: ASCD
27. Şimşek, C. L. (2011). Fen Öğretimde Okul Dışı Öğrenme Ortamı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
28. TRT Haber, (2023). https://www.trthaber.com/haber/cocuk/genclerin-favori-adresi-genclik-merkezleri-779591.html adresinden 16.08.2023 tarihinde erişildi.
29. Yavuz, C. (2017). Türkiye’deki Gençlik Merkezlerinin Kurumsal Yönetimleri ile Hizmet Kalitesinin Değerlendirilmesi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Elâzığ: Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
30. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (8th ed.). Ankara: Seçkin Yayınevi.
31. Yılmaz, İ. (2022). Gençlik ve Spor Bakanlığına Bağlı Gençlik Merkezi Gönüllülerinin Gönüllülük Faaliyetlerine Katılım Motivasyonlarının İncelenmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ardahan: Ardahan Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
32. Yılmaz, M. B. (2010). Sınıf Öğrencilerinin Bilgisayara Yönelik Bağımlılık Gösterme Eğilimlerinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-16.