Manipulation Under the Mask of Justice

Öz

Bertolt Brecht’s Round Heads and Pointed Heads, initially performed in Denmark in 1936, criticizes an unjust legal system where marginalized individuals are silenced and their grievances remain unheard, while those in the position of power are given preferential treatment. At the beginning of the play, the monarch of Luma relinquishes sovereignity of the nation to the Iberin authority as a means to quell civil unrest stemming from the economic turmoil. Consequently, a new law is enacted promoting the principles of equality, and justice is promoted for the first time in society. The Iberian government manipulates public perception by disseminating a conspiracy theory that serves its political agenda. Blind obedience in society is perpetuated through the stereotypes that associate the pointed heads with deceit and immorality while portraying the rounded heads as examples of honesty and loyalty. To demonstrate equal treatment under the law, Iberin imposes a penalty on a landlord with a pointed head for the sexual abuse of a working-class young girl with a round head. At the conclusion of the play, the landlord’s acquittal as a result of his privileged social standing raises concerns among spectators regarding the fairness of the legal system. Throughout the play, the vulnerability of innocent individuals who are left defenseless and the portrayal of justice institutions prioritizing their own interests are highlighted through the elements of epic theatre. The use of elements such as minimal setting, alienation effect, chorus, and music serve as a tool to convey the message to the audience about the theme of justice which is susceptible to manipulation. The objective of this research is to analyze techniques of epic theatre used in the selected work.

Anahtar Kelimeler

• Stage
• Spectator
• Justice
• Epic Theatre
• Brecht

Adaletin Maskesi Altında Manipülasyon

Öz

Bertolt Brecht’in 1936 yılında ilk kez Danimarka'da sahnelenen Yuvarlak Kafalılar ve Sivri Kafalılar adlı oyunu; toplumun alt kesimini oluşturanların derdini anlatıp sesini duyuramadığı, güçlü olanın ise haklı durumuna geçtiği bir adalet sistemini gözler önüne serer. Oyunun başında Luma kralı halkın ekonomik krizden dolayı çıkardığı isyanı bastırmak için ülkenin denetimini Iberin hükümetine devreder, o da ilk defa eşitlik ve adalet adı altında yeni bir kanunu harekete geçirir. Iberin hükümeti kendi çıkarlarına uygun bir şekilde planladığı komplo teorisi ile halkı dizginlemeye çalışır. Ülkede sivri kafalıların hilebaz ve ahlaksız yuvarlak kafalıların ise dürüst ve sadık oldukları fikri empoze edilerek toplumda kör itaat sağlanır. Adaletin herkese eşit uygulandığını göstermek için Iberin sivri kafalı toprak ağasını yuvarlak kafalı işçi sınıfı bir genç kızı taciz etmesinden dolayı idama mahkûm eder. Oyunun sonunda toprak ağasının statüsünün üstün gelmesinden beraat etmesi adaletin nasıl işlendiği konusunda seyircinin kafasında soru işaretleri oluşturur. Oyun boyunca masum insanların savunmasız bırakılması, adaleti temsil eden kurumların kendi çıkarlarına göre hareket edip aralarında yaptığı anlaşmalar epik tiyatronun unsurları aracılığı ile resmedilmiştir. Minimal sahne düzeninden yabancılaştırma etkisi, koro ve müziğin kullanımına kadar tüm unsurlar seyirciye adaletin nasıl manipülasyonlara açık hale geldiğini yansıtmada birer araç görevini üstlenirler. Bu çalışmanın amacı, ilgili eserde ön plana çıkan epik tiyatro tekniklerini tespit etmektir.

Anahtar Kelimeler

• Sahne
• Seyirci
• Adalet
• Epik Tiyatro
• Brecht

Kaynakça

1. Benjamin, W. (1998). Understanding Brecht. London: Verso.
2. Brecht, B. (1966). A Short Organum for the Theatre. In J. Willet (Eds.), Brecht on Theatre. New York: Hill and Wang.
3. Brecht, B. (2015). Collected Plays: Four. London: Bloomsbury.
4. Diamond, E. (1988). Invisible Bodies in Churchchill’s Theatre. Theatre Journal, 40(2), 188-204.
5. Eddershaw. M. (1996). Performing Brecht. London: Routledge.
6. Löwy, M. (2005). Fire Alarm: Reading Walter Benjamin’s on the Concept of The History. London: Verso.
7. Mumford, M. (2009). Bertolt Brecht. London: Routledge
8. Speirs, R. (1987). Bertolt Brecht. London: Macmillian.

9. Squiers, A. (2014). An Introduction to the Social and Political Philosophy of Bertolt Brecht. New York: Rodopi.
10. Stevens, L. (2016). Anti-War Theatre After Brecht. London: Macmillian Publishers.
11. Williams, R. (1969). Drama from Ibsen to Brecht. New York: Oxford University Press.
12. Williams, R. (2006). Modern Tragedy. Canada: Broadview Press.