Participants’ Opinions on Online Teaching Turkish to Foreigners Certificate Program

Öz

Technology, which affects every aspect of life and offers new areas of application with each passing day, is widely used in education as well. In this context, one of the opportunities provided by technology is the online certification programs offered by various institutions and organizations. The purpose of this study is to examine the opinions of participants on online teaching Turkish to foreigner’s certificate program. The study is designed as survey research, utilizing a cross-sectional research design. The study group consists of 55 individuals who participated in the online teaching Turkish to foreigner’s certificate program. The data collection tool used in the study is a questionnaire consisting of 15 questions, developed by the researchers. The questionnaire, organized via Google Forms, was distributed to participants through various social networks such as WhatsApp, email, and Telegram. In the analysis of the obtained data, frequency values and percentage rates were used. The results indicate that while the reasons for participants' preference to take the certification program online varied, the most prominent reason was the convenience it provided in terms of time and space. Additionally, participants believed that the program's course contents, language skills activities, and the practical application phase were adequate. Furthermore, participants reported encountering technical issues throughout the certification program. Based on the findings, recommendations for online teaching Turkish to foreigner’s certificate programs have been proposed.

Anahtar Kelimeler

• Teaching Turkish to Foreigners
• Online
• Certificate Programme

Çevrim İçi Yabancılara Türkçe Öğretimi Sertifika Programına Yönelik Katılımcı Görüşleri

Öz

Hayatın her alanını etkileyen ve her geçen gün yeni kullanım alanları sunan teknoloji, eğitim-öğretimde de yaygın olarak kullanılmaktadır. Teknoloji sağladığı kolaylıklar ve sunduğu imkânlarla insan yaşamında çok önemli bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda teknolojinin sunduğu olanaklardan biri de çeşitli kurum ve kuruluşlar tarafından sunulan çevrim içi sertifika programlarıdır. Bu çalışmanın amacı çevrim içi olarak yabancılara Türkçe öğretimi sertifika programı katılımcılarının programa ilişkin düşüncelerini incelemektir. Tarama araştırması olarak tasarlanan çalışmada kesitsel araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu yabancılara Türkçe öğretimi sertifika programını çevrim içi olarak alan 55 kişi oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen ve 15 sorudan oluşan bir anket kullanılmıştır. Google Form olarak düzenlenen anket WhatsApp, E-mail ve Telegram gibi çeşitli sosyal ağlar yoluyla katılımcılara gönderilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde frekans değerleri ve yüzdelik oranlar kullanılmıştır. Araştırma sonucu katılımcıların sertifika programını çevrim içi alma nedenleri değişkenlik gösterirken en baskın nedenin zaman ve mekân anlamında sağladığı kolaylık olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında katılımcıların programın ders içeriklerinin, dil becerilerine yönelik uygulamaların ve uygulama aşamasının yeterli olduğunu düşündükleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca katılımcılar sertifika programı boyunca teknik sorunlarla karşılaşıldığını belirtmiştir. Ulaşılan sonuçlar bağlamında çevrim içi yabancılara Türkçe öğretimi sertifika programlarına yönelik çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yabancılara Türkçe Öğretimi
• Çevrim İçi
• Sertifika Programı

Kaynakça

1. Akpınar, Y. (2003). Öğretmenlerin yeni bilgi teknolojileri kullanımında yükseköğretimin etkisi: İstanbul okulları örneği. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(2), 79-96.
2. Akyürek, M. İ. (2020). Uzaktan eğitim: Bir alanyazın taraması. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-9.
3. Arslanbaş, F. (2020). Türkçeyi yabancı dil olarak öğreten öğreticilerin staj uygulamasına yönelik görüşleri: İAÜ/Aydın TÖMER örneği. Aydın Tömer Dil Dergisi, 5(2), 225-250.
4. Aydın, N., Sayır, M. F., Aydeniz, S., & Şimşek, T. (2023). How did covıd-19 change faculty members’ use of technology? Sage Open, 13(1), 21582440221149720.
5. Baş, B., & Yıldırım, T. (2018). Yabancılara Türkçe öğretiminde teknoloji entegrasyonu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 827-839. https://doi.org/10.16916/aded.415059
6. Birinci, F. G. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kullanılan bilişim teknolojileri üzerine bir inceleme. Sakarya University Journal of Education, 10(2), 350-371.
7. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını. Açık öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 85-124.
8. Bulut, S. (2020). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi sertifika programının kursiyerlerin gözünden değerlendirilmesi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 376-392.

9. Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative (4th ed.) Pearson.
10. Çelik, M. E. (2021). Düzenleyen görüşlerinden hareketle yabancılara Türkçe öğretimi sertifika programlarının incelenmesi. Karadeniz Araştırmaları, (70), 469-485.
11. Çetin, O. (2020). Yabancılara Türkçe öğretimi sertifika programlarında görülen eksiklikler ve çözüm önerileri. XV. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı Bildiri Kitabı (ss. 366-375), Gürcistan-Tiflis.
12. Dargut, T., & Çelik, G. (2014). Türkçe öğretmeni adaylarının eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin tutum ve düşünceleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(2), 28-41.
13. Demirel, Ş., & Kökçü, Y. (2018). Yabancılara Türkçe öğretimi sertifika programına katılan öğrencilerin sertifika programı hakkındaki görüşleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 7(3), 1884-1901.
14. Er, O., Biçer N., & Bozkırlı, K. Ç. (2012). Yabancılara Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunların ilgili alan yazını ışığında değerlendirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(2), 51- 69.
15. Ertuğ, C. (2020). Coronavirüs (Covid-19) Pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açık öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
16. Frankel, J. R., Wallen, N., & Hyun, H. (2012). How to design and evaluate research in education. The McGraw Hill Company.
17. Kayhan, B., Karakaş, R., & Şahin, T. G. (2022). Çevrim içi olarak yürütülen yabancılara Türkçe öğretimi eğitici sertifikası programına yönelik ders veren eğiticilerin görüşleri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 1276-1291.
18. Kızıltepe, K., Tuna, F. Ö., Özoğlu, N., Kavurt, A. S., & Ustun, Y. (2023). Yenidoğan yoğun bakım hemşireliği kursu çevrim içi sertifika eğitim programı modeli: Türkiye örneği. Türk Kadın Sağlığı ve Neonatoloji Dergisi, 5(1), 14-24.
19. Kurt, B. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi sertifika programına ilişkin kursiyer görüşlerinin karşılaştırmalı bir analizi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 73-90.
20. Özdemir, O. (2017). Türkçe öğretiminde dijital teknolojilerin kullanımı ve bir web uygulaması örneği. Electronic Turkish Studies, 12(4), 427-444. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11283
21. Özen, S. O., & Akar, S. G. M. (2022). Öğretmen adaylarının çevrimiçi eğitmenlik deneyimlerinin incelenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 585-600.
22. Öztürk, P., & Kert, S. B. (2017). Bir çevrimiçi öğrenme ortamının, yetişkinlerin çevrimiçi öz-yeterlik algısı ve akademik başarılarına etkisi. Acta Infologica, 1(1), 39-54.
23. Selwyn, N., & Facer, K. (2014). The sociology of education and digital technology: past, present and future. Oxford Review of Education, 40, 482–496. https://doi.org/10.1080/03054985.2014.933005
24. Şahin, Ç., Kurudayıoğlu, M., Tunçel, H., & Abalı Öztürk, Y. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarının lisans düzeyinde verilen yabancılara Türkçe öğretimi (YTÖ) dersine yönelik öz yeterlik algıları. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(2), 36-45.
25. Şenel, A., & Gençoğlu, S. (2003). Küreselleşen dünyada teknoloji eğitimi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(12), 45-65.
26. Timotheou, S., Miliou, O., Dimitriadis Y, Sobrino, SV., Giannoutsou, N., Cachia, R., Moné, A.M., & Ioannou, A. (2023). Impacts of digital technologies on education and factors influencing schools' digital capacity and transformation: A literature review. Education and Information Technologies, 28(6), 6695–6726. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11431-8
27. Turvey, K., & Pachler, N. (2020). Design principles for fostering pedagogical provenance through research in technology supported learning. Computers and Education, 146, (103736). https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103736
28. Yaşar, D. (2001). Yeni binyılda eğitim ve öğretim. Türkiye Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi-MEB Yayınları, 21, 375-390.
29. Yeşiltaş, E., & Kaymakçı, S. (2014). Sosyal bilgiler öğretim programının teknoloji boyutu. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 5(16), 314-340.
30. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
31. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. (2024). https://istatistik.yok.gov.tr