Peace at Home: The Reconciliation of the Pashas

Öz

The Turkish War of Independence is the proof of the victory and success achieved by a patriotic cadre based on national unity and solidarity, which keeps the interests of the country above personal interests. Starting on 19 May 1919, the national struggle for independence was an indication of the exhaustion of the colonialist understanding in front of national power. This national struggle was recognised at the international level with the Lausanne Peace Treaty. With the end of the war period in the National Struggle, efforts to bring Turkey to a modern level of civilisation began. The Turkish Revolution, which has its roots in the National Struggle, has continued with the goals of the struggle for full independence and the modernisation movement. The realisation of these goals was based on the idea of acting together. This does not mean that there were no differences of opinion. Especially during the war period, until the liberation and full independence of the country was achieved, solutions were tried to be offered through compromise. In this period, while consensus was achieved to a great extent on saving the country, the issue of who would govern the country after the country was liberated from occupation and what kind of a path would be followed in this administration caused divergences of opinion. In this study, Hakkı Uyar's book Yurtta Barış Paşaların Barışması’ (Peace at Home, Peace of the Pashas), which describes the differences of opinion of the heroes of the National Struggle and the founding staff of the Republic, known as the ‘fight of the pashas’, and the ‘reconciliation of the pashas’, is criticised.

Anahtar Kelimeler

• Turkey
• National Struggle
• Republic
• Atatürk
• First Five

Yurtta Barış: Paşaların Barışması

Öz

Türk bağımsızlık savaşı ulusal birlik ve beraberliğe dayalı, ülke çıkarlarını kişisel çıkarlarının üzerinde tutan vatansever bir kadronun elde ettiği zaferin ve başarının kanıtıdır. 19 Mayıs 1919’da başlayan ulusal bağımsızlık mücadelesi sömürgeci anlayışın ulusal güç önünde tükenişinin göstergesi olmuştur. Bu ulusal mücadele Lozan Barış Antlaşması ile uluslararası düzeyde kabul edilmiştir. Millî Mücadele’de savaş sürecinin sona ermesiyle birlikte Türkiye’yi çağdaş bir uygarlık düzeyine ulaştırma çalışmaları başlamıştır. Kökleri Millî Mücadele’ye dayanan Türk Devrimi bu özelliği itibariyle tam bağımsızlık mücadelesi ve çağdaşlaşma hareketi hedefleriyle sürdürülmüştür. Bu hedeflerin gerçekleşmesi, birlikte hareket etme düşüncesine dayanmıştır. Bu düşünce görüş ayrılıklarının olmadığı anlamına gelmemektedir. Özellikle savaş döneminde ülkenin kurtuluşu ve tam bağımsızlığı sağlanana kadar uzlaşma yolları ile çözümler sunulmaya çalışılmıştır. Bu dönemde ülkeyi kurtarma konusunda fikir birliği büyük ölçüde sağlanırken, ülke işgalden kurtulduktan sonra ülkeyi kimin yöneteceği ve bu yönetimde nasıl bir yol izleneceği konusu yol ayrımlarının yaşanmasına sebep olmuştur. Bu çalışmada Millî Mücadele kahramanları ve Cumhuriyet’in kurucu kadrosunun “paşaların kavgası” olarak bilinen görüş ayrılıkları ile birlikte “paşaların barışması”nı anlatan Hakkı Uyar’ın Yurtta Barış Paşaların Barışması adlı kitabı kritik edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye
• Millî Mücadele
• Cumhuriyet
• Atatürk
• İlk Beşler

Kaynakça

1. Atatürk, M. K. (2011). Nutuk. (Haz. Gülsün Kaya). İskele Yayıncılık.
2. Ertan, T.F. (2013). Lozan Konferansı’nda Türkiye’yi temsil sorunu. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, (53), 61-76.
3. Tombak, F. (2024). Kı̇tap krı̇tı̇ğı̇: Amerı̇kan kaynaklarında inanılmaz Türk Mustafa Kemal Atatürk. Çeşm-i Cihan:Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi, (11),183-190.
4. Tunaya, T.Z. (2016). Türkiye’de siyasal gelişmeler 1 (1876-1938), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
5. Turan, Ş. (2013). Türk devrim tarihi/yeni Türkiye’nin oluşumu (1923-1938). Bilgi Yayınevi.
6. Uyar, H. (2025). Yurtta barış paşaların barışması. Doğan Kitap.