The Role of The Slow Travel Movement in Sustainable Tourism: Potential and Challenges

Öz

While tourism causes 5 per cent of global greenhouse gas emissions, 90 per cent of this amount comes from the transportation sector. The Slow Travel Movement has come to the fore to reduce this negative impact of tourism. The study aims to reveal the applicability of the Slow Travel Movement in terms of sustainability dimensions, primarily economic. In this study, where the qualitative research method was adopted, data were obtained through in-depth interviews with businesses representing the travel industry. The data were subjected to content and descriptive analysis. According to the results, although the Slow Travel Movement creates positive effects in social and environmental terms, the negative effects in the economic field raise serious doubts about the applicability of the movement. Also, the Slow Travel Movement is not a suitable activity, especially for guided tours. In addition, it has been determined that the movement may be an activity related to recreation rather than tourism.

Anahtar Kelimeler

• Sustainable tourism
• Slow movement
• Slow travel movement

Yavaş Seyahat Hareketinin Sürdürülebilir Turizmdeki Yeri: Potansiyel ve Zorluklar

Öz

Turizm küresel sera gazı emisyonlarının yüzde 5’ine sebep olmaktayken bu oranın yüzde 90’ı ulaştırma sektöründen kaynaklanmaktadır. Turizmin yarattığı bu olumsuz etkileri azaltmak için Yavaş Seyahat Hareketi gündeme gelmiştir. Bu kapsamda, çalışmanın amacı başta ekonomik olmak üzere sürdürülebilirliğin boyutları açısından Yavaş Seyahat Hareketinin uygulanabilirliğini ortaya çıkarmaktır. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği bu çalışmada veriler seyahat sektörünü temsil eden işletmelerden derinlemesine görüşme yapılarak elde edilmiştir. Veriler içerik analizine ve betimsel analize tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre Yavaş Seyahat Hareketi her ne kadar daha çok sosyal ve çevresel açıdan olumlu etkiler yaratsa da ekonomik alanda yaratacağı olumsuz etkiler Yavaş Seyahat Hareketinin uygulanabilirliği konusunda ciddi şüpheleri beraberinde getirmektedir. Araştırmada Yavaş Seyahat Hareketinin özellikle rehberli turlar için uygun bir faaliyet olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca hareketin turizmi değil daha çok rekreasyon alanını ilgilendiren bir faaliyet olabileceği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• : Sürdürülebilir turizm
• Yavaş hareketi
• Yavaş seyahat hareketi

Kaynakça

1. Acar A. Z. ve Karabulak S. (2015). Competition Between Full Service Network Carriers and Low Cost Carriers in Turkish Airline Market, Procedia Soc Behav Sci, 207: 642-651.
2. Air Transport Action Group (ATAG) (2024). Facts & figures, Employment. https://atag.org/factsfigures#:~:text=The%20air%20transport%20industry%20provided,engines%2C%20employed%201.3%20million%20people, Erişim Tarihi: 11 Ekim 2024.
3. Akdemir, A. B. ve Kılıç, A. (2021). Nitel Makalelerin Yöntem Analizi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2): 486-502.
4. Altan, M. F., Kızıltaş, M. Ç. ve Ayözen, Y. (2020). Gelişmekte Olan ve Gelişmiş Ülkelerde Yüksek Hızlı Demiryolu Yatırım Kriterlerinin İncelenmesi, Dicle Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Mühendislik Dergisi, 11 (3): 1297-1305.
5. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
6. Arıca, R. (2020). Travellife Üyesi Seyahat Acentalarının Sürdürülebilirlik Faaliyetleri Üzerine Bir Araştırma, Journal of Recreation and Tourism Research, 7 (3): 350-374.
7. Aydın, S. (2024). Sustainable Airport Management and Airline Marketing, Black Sea Journal of Engineering and Science, 7 (3): 478-487.
8. Baltacı, A. (2018). Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme, Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (1): 231-274.

9. Baltacı, A. (2019). Nitel Araştırma Süreci: Nitel Bir Araştırma Nasıl Yapılır?, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (2): 368-388.
10. Bilgili, M. Y. (2017). Ekonomik, Ekolojik ve Sosyal Boyutlarıyla Sürdürülebilir Kalkınma, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (49): 559-569.
11. Cittaslow Association. www.cittaslow.org/content/association, Erişim Tarihi: 8 Mart 2024.
12. Civelek, A. (2010). Turizmin Sosyal Yapıya ve Sosyal Değişmeye Etkileri, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 13 (1-2): 331-350.
13. Coleman, P. (2021). Validity and Reliability within Qualitative Research for the Caring Sciences, International Journal of Caring Sciences, 14 (3): 2041–2045.
14. Conway, D. ve Timms, B. (2012). Are Slow Travel and Slow Tourism Misfits, Compadres or Different Genres?, Tourism Recreation Research, 37 (1): 71-76.
15. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri (Çev: M. Bütün; S. B. Demir). Londra: Sage Yayıncılık.
16. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2024). Çevresel Göstergeler. https://cevreselgostergeler.csb.gov.tr/ulastirma-turlerine-gore-tasinan-yolcu-ve-yuk-miktari-i-85789, Erişim Tarihi: 10 Ekim 2024.
17. Dickinson, J. E., Robbins, D. ve Lumsdon, L. (2011). Slow Travel: Issues for Tourism and Climate Change, Journal of Sustainable Tourism, 19 (3): 281-300.
18. Dickinson, J. ve Lumsdon, L. (2010). Slow Travel and Tourism. Washington: Earthscan.
19. Dinç, Y. (2002). Tur Operatörlerinin Yapısal Analizi ve Bölgesel Pazarlara (Destinasyonlara) Etkisi (Örnek Bir Uygulama). (Basılmamış Doktora Tezi). Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Doğancılı, O. S. (2024). Yükselişteki Destinasyonların Alternatif Turizm Kapsamında İncelenmesi: Tripadvisor Örneği, Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences (Joshas), 8 (59): 2059-2069.
21. Ekiz, D. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
22. Elo, S. ve Kyngäs, H. (2008). The Qualitative Content Analysis Process, Journal of Advanced Nursing, 62(1): 107-115.
23. Erdoğan, N. (2013). Seyahat Acenteleri Örneğiyle Turizmde Sürdürülebilirlik: Ekoetiket, Sertifikasyon ve Akreditasyon Programı, Verimlilik Dergisi, (3): 65-92.
24. Gardner, N. (2009). A Manifesto for Slow Travel. https://www.hiddeneurope.eu/the-magazine/issues/hidden-europe-25/a-manifesto-for-slow-travel/, Erişim Tarihi: 10 Nisan 2024.
25. Gee, C.Y., Makens, J. C. ve Choy, D. L. (1997). The Travel Industry. International Thomson Publishing.
26. Georgică, G., Daniel, B., Roxana, D., Stefania, B. ve Puiu, N. (2013). Slow Movement as an Extension of Sustainable Development for Tourism Resources: A Romanian Approach. İçinde; Soliman, K. S. (Editör), Entrepreneurship Vision 2020: Innovation, Development Sustainability, and Economic Growth (s. 595-605). Malaysia: International Business Information Management Association.
27. Georgica, G. (2015). The Tourist’s Perception About Slow Travel - A Romanian Perspective, Procedia Economics and Finance, 23: 1596–1601.
28. Gök, H. S., Aylan, F. K. ve Şalvarcı, S. (2021). Yalnız Seyahat Eden Turistlerin Seyahat Motivasyonu ve Deneyimi: Z Kuşağı Örneği, Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 16 (62): 698-717.
29. Gössling, S., Humpe, A. ve Sun, Y. Y. (2024). On Track to Net-zero? Large Tourism Enterprises and Climate Change, Tourism Management, 100: 104842.
30. Guest, G., Bunce, A. ve Johnson, L. (2006). How Many Interviews Are Enough An Experiment With Data Saturation and Variability, Field Methods, 18 (1): 59–82.
31. Honore, C. (2004). In praise of slowness: How a Worldwide Movement is Challenging the Cult of Speed. New York: Harper Collins.
32. İçöz, O. (2009). Seyahat Acentaları ve Tur Operatörlüğü Yönetimi. Ankara: Turhan Kitapevi.
33. Koç, P. (2021). Demiryolu Yatırımlarının Kişi Başına Düşen Gelir Üzerindeki Etkisinin Analizi: Türkiye Üzerine Bir Araştırma, Demiryolu Mühendisliği, (14): 77-86.
34. Lumsdon, L. M. ve McGrath, P. (2011). Developing a Conceptual Framework for Slow Travel: a Grounded Theory Approach, Journal of Sustainable Tourism, 19 (3): 265-279.
35. Lyu, C., Liu, X., Wang, Z., Yang, L., Liu, H., Yang, N., Xu, S., Cao, L., Zhang, Z., Pang, L., Zhang, L. ve Cai, B. (2023). An Emissions Inventory Using Flight Information Reveals The Long-Term Changes of Aviation CO2 Emissions in China, Energy, 262 (B): 125513.
36. Markwell, K., Fullagar, S. ve Wilson, E. (2012). Reflecting Upon Slow Travel and Tourism Experiences. İçinde; S. Fullagar, K. Markwell, ve E. Wilson (Editörler), Slow Tourism Experiences and Mobilities (ss. 227-233). Canada: Channel View Publications.
37. Mossaz, A. ve Coghlan, A. (2017). The Role of Travel Agents’ Ethical Concerns When Brokering Information in the Marketing and Sale of Sustainable Tourism, Journal of Sustainable Tourism, 25 (7): 989-1006.
38. Nergiz, H. G. (2024). Açık Alan Rekreasyonunun Yaşam Kalitesi ve İyi Oluşa Etkisi: Yaşlı Yetişkinlerde Sistematik İnceleme, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 35 (2): 70-84.
39. Nistoreanu, P. (2012). Slow Travel - A New Form of Superior Tourist Resources Development in Romanian Rural Environment – Case of Vâlcea County. Romania: Editura ASE Piata Romana.
40. Özdemir, M. ve Tuti, G. (2023). Nitel Araştırma Desenleri: Metodolojik Bir Temellendirme, Çankırı Karatekin Üniversitesi Karatekin Edebiyat Fakültesi Dergisi, 11 (2): 217-235.
41. Özenç, Y. Y. (2022). Eğitim Araştırmalarında Durum Çalışması Deseni Nasıl Kullanılır?, Uluslararası Eğitimde Nitel Araştırmalarda Mükemmellik Arayışı Dergisi, 1 (2): 57-67.
42. Paul, B. D. (2014). From Slow Food to Slow Tourism, Annals of Faculty of Economics, 1 (2): 137-144.
43. Saruhan, Ş. C. ve Özdemirci, A. (2013). Bilim, Felsefe ve Metodoloji (3.Baskı). İstanbul: Beta Yayıncılık.
44. Schwartz, K., Tapper, R. ve Font, X. (2008). A Sustainable Supply Chain Management Framework for Tour Operators, Journal of Sustainable Tourism, 16 (3): 298-314.
45. Shenton, A. K. (2004). Strategies for Ensuring Trustworthiness in Qualitative Research Projects, Education for Information, 22 (2): 63-75.
46. Singh, S. (2012). Slow Travel and Indian Culture: Philosophical and Practical Aspects. İçinde; S. Fullagar, K. Markwell ve E. Wilson (Editörler), Slow Tourism Experiences and Mobilities (ss. 214-226). Great Britain: Channel View Publications.
47. Slowfood.com. (2024). Slow Food. https://www.slowfood.com/wp-content/uploads/2023/10/slow-food-manifesto.pdf, Erişim Tarihi: 10 Mart 2024.
48. Solís-Radilla, M. M., Hernández-Lobato, L., Callarisa-Fiol, L. ve Pastor-Durán, H. (2019). The Importance of Sustainability in The Loyalty to A Tourist Destination Through The Management of Expectations and Experiences, Sustainability, 11 (15): 1-23.
49. Statista. (2024). Leisure Travel: https://www.statista.com/statistics/1179124/global-travel-agency-sector-key-data/, Erişim Tarihi: 5 Ekim 2024.
50. Streimikiene, D., Svagzdiene, B., Jasinskas, E. ve Simanavicius, A. (2021). Sustainable Tourism Development and Competitiveness: The Systematic Literature Review, Sustainable Development, 29 (1): 259–271.
51. Ullah Z, Naveed R.T., Rehman A.U., Ahmad N., Scholz M., Adnan M. ve Han H. (2021). Towards the Development of Sustainable Tourism in Pakistan: A Study of the Role of Tour Operators, Sustainability, 13 (9): 4902.
52. UNWTO. (2024). UN Tourism. UN Tourism: https://www.unwto.org/news/tourism-on-track-for-full-recovery-as-new-data-shows-strong-start-to-2023, Erişim Tarihi: 7 Nisan 2024.
53. World Tourism Organization. (2013). Sustainable Tourism for Development. Madrid: European Commission.
54. Yıldırım, A. ve Simsek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
55. Yıldız, Ü. ve Gürhan, N. (2020). The Effects of Alternative Tourism Activites on Sustainable Tourism Potential and Employment, Revista Argentina de Clínica Psicológica, 29 (5): 1567-1581.
56. Yurtseven, A., Şimşek, M. ve Koca, G. (2024). İklim Değişikliğinin Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkeleri Açısından Değerlendirilmesi: CRITIC ve GIA Yöntemi. 10. Uluslararası Ankara Bilimsel Araştırmalar Kongresi (ss. 1-16). Ankara.