-

Öz

There are two types of teaching method on the basis of tourism education. These are theoretical education and practical training. In this context, a practical application for schools providing education in the field of tourism, provision of practicing facilities is important. In this study, on the basis of this requirement, to obtain information about the current state of practicing opportunities of the undergraduate level tourism education institutions, to determine problems in this regard and to suggest solutions to these problems was aimed. Within the framework of this issue, this study intended to introduce proposals for the solution of encountered problems. In order to obtain research data, literature review, secondary data analysis and questionnaire were used. Questionnaire mailed to 97 faculty members loaded with practical class hours. 64 (62%) of the mailed questionnaires has returned. Statistical analyzing methods were used in order to measure the meaning of the data. According to the results obtaine

Anahtar Kelimeler

• Tourism education, Hands-on training, Practicing facilities,Turkey

Türkiye’de Lisans Düzeyinde Turizm Eğitimi Veren Kurumların Uygulama Olanaklarının Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma

Öz

Turizm eğitiminin temelinde iki türlü öğretim yöntemi bulunmaktadır. Bunlar; kuramsal eğitim ve uygulamalı eğitimdir. Bu bağlamda uygulamalı bir bilim dalı olan turizm alanında eğitim veren okulların uygulama için gerekli olanakları hazırlamış olmaları önem arz etmektedir. Çalışmada bu ihtiyaçtan yola çıkılarak, Türkiye’de lisans düzeyinde turizm eğitimi veren kurumların uygulama olanakları hakkında bilgi elde etmek, bu konuda karşılaşılan sorunları saptamak ve bu sorunların çözümlerine yönelik öneriler getirmek amaçlanmıştır. Araştırmada veri elde etmek üzere alanyazın taraması, ikincil verilerin analizi ve anket ile veri toplama yöntemleri kullanılmıştır. Veri toplamak üzere kullanılan anket, Türkiye’de faaliyet gösteren 44 üniversitede lisans düzeyinde turizm eğitimi veren ve uygulamalı ders saati yüküne sahip 97 öğretim üye ve elemanına postalanmış ve 64 adedinde (%62) geri dönüş sağlanmıştır. Anket ile toplanan veriler istatistiki farklılık analizlerine tabi tutulmuştur. Araştırmada toplanan verilerin analiz edilmesiyle elde edilen bulgulara göre üniversitelerin uygulama olanakları açısından yatırım, strateji ve mevzuat noktalarında sorunlarla karşılaştıkları tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Turizm eğitimi, Uygulamalı eğitim

Kaynakça

1. Ağaoğlu, O. (1991). Türkiye’de Turizm Eğitimi ve Etkenliği. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları, Yayın No:439.
2. Aktaş, A. (1992). Turizmde Okul-Sektör İşbirliği ve Sorunlar. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 325-327, Ankara: Yorum Basım Yayın.
3. Avcıkurt, C. ve Karaman, S. (2002). Lisans Eğitimi Veren Turizm Okullarının Ders Programları Karşılaştırması. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 53-65, Ankara: Aren Ajans.
4. Aymankuy, Y. ve Aymankuy, Ş. (2002). Önlisans ve Lisans Düzeyindeki Turizm Eğitimi Veren Yüksek Öğretim Kurumlarının Bulundukları Yerlerin Analizi ve Turizm Eğitimi İçin Öneri Bir Model. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 29-42, Ankara:
5. Aren Ajans.
6. Carvera-Taulet, A.C. ve Ruiz-Molina, M.E. (2008). Tourism Education: A Strategic Analysis Model: Journal of Hospitality, Leisure, Sports & Tourism Education, 7 (2): 59-70.
7. Cho, M. H. ve Kang, S. K. (2005): Past, Present, and Future of Tourism Education, Journal of Teaching in Travel & Tourism, 5 (3): 225-250.
8. Çapar, B. (2002). Turizm Sektörü – Turizm Eğitimi Kurumları İşbirliği, Staj Sorunları ve Çözüm Önerileri. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 415-425, Ankara: Aren Ajans.

9. Doğan, H. Z. (1992). Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokullarının Sorunları. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 133-137, Ankara: Yorum Basım Yayın.
10. Eğitim-Sen. (2007). Eğitim-Sen Eğitim ve Sosyal Tesis Yönetmeliği, 23.1.2007.
11. Ergin, A. ve Yağcı, Ö. (2002). 4702 Sayılı Yasa Çerçevesinde Gerçekleştirilen MEB-YÖK Meslek Yüksekokulları Projesine Yönelik Bir Değerlendirme. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 185-198, Ankara: Aren Ajans.
12. Gökdeniz, A., Çeken, H. ve Erdem, B. (2002). Okul-Sektör İşbirliği Çerçevesinde Stajdan Beklentiler, Sorunlar ve Çözüm Önerilerine Yönelik Bir Uygulama. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 343-367, Ankara: Aren Ajans.
13. Hacıoğlu, N., Kaşlı, M., Şahin, S. ve Tetik, N. (2008). Türkiye’de Turizm Eğitimi. 1. Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Inui, Y., Wheeler, D. ve Lankford, S. (2006). Rethinking Tourism Education: What Should Schools Teach? Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education, 5 (2): 25-36.
15. Kocaoğlu, B. (2002). Turizm Eğitiminde Kalite Değerlendirmesi: Sertifikasyon. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 161-172, Ankara: Aren Ajans.
16. Kozak, M. (1992a). Mesleki Turizm Eğitimi Veren Yükseköğretim Kurumlarında Ders Programlarının Hazırlanması. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 191-198, Ankara: Yorum Basım Yayın.
17. Kozak, N. (1992b). Türkiye’de Üniversite Düzeyi Mesleki Turizm Eğitimine Yönelik Programların Sorunları ve Bazı Öneriler. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 209-211, Ankara: Yorum Basım Yayın.
18. Külahçı, M. (1992). Turizm Sektöründe İşgücünün Mesleki Eğitimi. İçinde Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 105-113, Ankara: Yorum Basım Yayın.
19. Lewis, A. (2005). Rationalising a Tourism Curriculum for Sustainable Tourism Development in Small Island States: A Stakeholder Perspective, Journal of Hospitality, Leisure, Sports and Tourism Education, 4 (2): 4-15.
20. Littlejohn, D. ve Watson, S. (2004). Developing Graduate Managers for Hospitality and Tourism, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 16 (7): 408-414.
21. MEB. (2005). Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Evleri, Öğretmen Evi ve Akşam Sanat Okulları, Öğretmen Lokalleri ve Sosyal Tesisler Yönetmeliği.
22. Okumuş, F. ve Özer, Ş. (2002). MEB-YÖK Meslek Yüksekokulları Program Geliştirme Projesi Çerçevesinde Turizm ile İlgili “Otel işletmeciliği” ve “Seyahat İşletmeciliği” Programlarının
23. Uygulanmasında Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 21-28, Ankara: Aren Ajans.
24. Olalı, H. (1963). Turizm Teorisi ve Politikası. İzmir: Endüstri Matbaacılık ve Ticaret.
25. Olalı, H. (1984). Lisans ve Lisans Üstü Turizm Eğitimi. İçinde, Turizm Eğitimi Kongresi – Tebliğ ve Tartışmalar 16-17 Ekim 1984 Bildiri Kitabı, Korzay, M., Usluata, A., Yarcan, Ş. veVar, T. (Editörler), ss. 92-99, İstanbul: Rekmay.
26. Oruç, K. O., Çekin, E. ve Tenderis, A. E. (2010). Türkiye’deki Devlet Üniversitelerinde Öğretim Elemanlarının Ders Yükü, Zeitschrift für die Welt der Türken, 2 (3): 213-238.
27. Sağlam, H. (2011). Mesleki ve Teknik Yükseköğretimde Endüstriye Dayalı Öğretim, Teknik-Online Dergi, 10 (2): 156-168, http://alaeddin.cc.selcuk.edu.tr/~tekbil/mayisagustos2011/hsaglam2/hsaglam2.htm, Erişim tarihi: 08.05.2012.
28. Sezgin, O. M. (1992). Turizm Eğitimine Özel Sektör Katkısının Sağlanması. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 329-331, Ankara: Yorum Basım Yayın.
29. Şahin, G. G. (2012). Turizm Eğitiminde Markalaşma. İçinde, Turizm Eğitimi Konferansı - Tebliğler 17-19 Ekim 2012 Bildiri Kitabı, ss. 48-60, Ankara: MRK.
30. Şimşek, G. (2012). Turizm Rehberliği Eğitiminde Teknoloji İvmesi Etkileşimli Sanal Ortam. İçinde, Turizm Eğitimi Konferansı - Tebliğler 17-19 Ekim 2012 Bildiri Kitabı, ss. 426-434, Ankara: MRK.
31. T. C. Gazi Üniversitesi Turizm Araştırma ve Uygulama Merkezi. (2012). http://www.turamer.gazi.edu.tr/?SolMenuId=1&lang=tr, Erişim tarihi: 14.07.2012.
32. T.C. Ulaştırma Bakanlığı. (2012). http://www.ubak.gov.tr/BLSM_WIYS/UBAK/tr/dokuman_ust_menu/projeler_faaliyetler/20090814_164048_204_1_64.html, Erişim tarihi:12.07.2012.
33. Timur, A. (1992). Türkiye’de Turizm Eğitiminin Yapısı ve Uygulanan Politikalar ve Sonuçları. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 9-11 Aralık 1992 Bildiri Kitabı, ss. 47-53, Ankara: Yorum Basım Yayın.
34. Tuna, M. (2002). Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Alanında Eğitim Veren MYO’nun Sorunlarına İlişkin Bir Araştırma. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 43-52, Ankara: Aren Ajans.
35. Tuyluoğlu, T. (2003). Türkiye Turizm Eğitiminin Niteliği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
36. Türk Dil Kurumu. (2012). http://tdkterim.gov.tr/bts/, Erişim tarihi: 11.06.2012.
37. Wallbott, H. G. ve Heffeter, B. M. (2002). Evaluation des Lehrplans 1993 der Höheren Lehranstalten für Tourismus/Kollegs für Tourismus und Freizeitwirtschaft. (Değerlendirme Projesi). Bundesministerium für Bildung-Wissenschaft-Kultur, Salzburg.
38. Yazıcı, S. (2002). Turizm Eğitiminin Bilinci ve Uygulama Dersi: Staj. İçinde, Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 407-413, Ankara: Aren Ajans.
39. Yeşiltaş, M., Öztürk, Y. ve Hemmington, N. (2010). Tourism Education in Turkey and Implications for Human Resources, Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 21 (1): 55-71.
40. Yıldırım, A. (2002). Turizm Sektörü-Turizm Eğitim Kurumları İşbirliği, Staj Sorunları ve Çözüm Önerileri: Kocaeli Üniversitesi Derbent MYO’nda Yürütülen Bir Proje. İçinde ,Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, ss. 369-384, Ankara: Aren Ajans.
41. Zhang, H. Q., Lam, T. ve Bauer, T. (2001). Analysis of Training and Education Needs of Mainland Chinese Tourism Academics in the 21. Century, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 13 (6): 274-279.