Göçmenlerin Girişimcilik Davranışlarının Kültürel Açıdan İncelenmesi

Öz

Didim’in turizmle doğrudan ya da dolaylı bağlantılı olan göçleri, turizmin bir sektör olarak canlanmaya başladığı 1990’lı yıllara tarihlenmektedir. Turizm talebini karşılayabilmek için bölgede hız kazanan inşaat sektörü, yurt içi işçi göçlerini de kendine çekmiştir. Önceleri inşaatlarda işçi olarak çalışan vasıfsız göçmenler; zamanla turizm ve turizme bağlı sektörlerde girişimci olarak rol almaya başlamışlardır. Bu bağlamda bu çalışmada; farklı kültürel özelliklere sahip göçmenlerin, girişimcilik davranışlarının şekillenmesinde kültürün rolünün anlaşılması amaçlanmıştır. Bu amaçla yapılan alan araştırmasında, yıllar içerisinde işçilikten işveren konumuna geçen ve Didim’in ekonomik yaşamına yön verecek güce erişen farklı etnik özelliklere sahip göçmenlerin, farklı girişimcilik davranışlarına sahip olduğu anlaşılmıştır. 21 göçmenle derinlemesine görüşmeler yapılmış ve girişimci olan 11 katılımcıya ilişkin veriler analiz edilmiştir. Deşifre edilen görüşmeler gömülü kuram yaklaşımı ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda, bireylerin girişimcilik davranışlarını belirleyen üç temel faktör tespit edilmiştir. Bunlar; kişisel özellikler, yapılan işe karşı tutum ve çevresel faktörlerdir. Ayrıca kültürel kökenleri farklı göçmenlerin, girişimcilik davranışlarının da farklılaştığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Didim
• Turizme bağlı göç
• Göçmen girişimci
• Girişimci kültürü
• Gömülü kuram

A Cross-Cultural Evaluation on Entrepreneurial Behaviors of Immigrants

Öz

Migration waves to Didyma that were directly or indirectly related to tourism began in 1990s, when tourism began to develop as a new industry. Construction industry, which gained momentum in order to meet increa-sing tourism demand, caused domestic labor migration, as well. The nonskilled immigrants, who used to work as construction workers, began to take part in tourism, retail, and construction industries as entrepreneurs. The first field study showed that the immigrants, who worked their way up from workmanship to being busi-ness owners and who attained enough power to dominate the economy of Didyma, had different entreprene-urial behaviors. In-depth interviews were conducted with 21 immigrants and the data about 11 entrepreneurs were analyzed. The deciphered interviews were analyzed through grounded theory approach. At the end of these analyses, three main factors that determine the entrepreneurial behaviors of the individuals were found. These are personality traits, attitude towards work, and environmental factors. In addition, it is determined that the entrepreneurship behaviors of immigrants who have different cultural backgrounds are also different.

Anahtar Kelimeler

• Tourism-led migration, Entrepreneurial culture, Migrant entrepreneurs, Grounded theory, Didyma

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2016). Göç Sosyolojisi. Ankara: Nobel Yayınevi.
2. Akgöz, E., Gök, T. ve İnce, C. (2018). Kişilik Özelliklerinin Girişimcilik Eğilimine Etkisi: Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Örneği. 9. Uluslararası Girişimcilik Kongresi (ICE 2018) (ss. 314-329). 10-12 Mayıs. Kırgızistan: Bişkek.
3. Akpınar, S. (2009). Girişimciliğin Temel Bilgileri. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
4. Aktürk, E. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Kişilik Özelliklerinin Girişimcilik Eğilimleri Üzerindeki Etkisi: Düzce Üniversitesinde Bir Araştırma. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Düzce: Düzce Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Ana Bilim Dalı.
5. Aytaç, Ö. (2006). Girişimcilik: Sosyo-Kültürel bir Perspektif, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15:139-160.
6. Aytaç, Ö. ve İlhan, S. (2007). Girişimcilik ve Girişimcikültür: Sosyolojik Bir Perspektif, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (18): 101-120.
7. Ballı, E. ve Koca-Ballı, A. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Bireysel Değerleri ve Girişimcilik Eğilimleri, Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 18 (1): 101-121.
8. Baughn, C. C., ve Neupert, K. E. (2003). Culture and National Conditions Facilitating Entrepreneurial Start-Ups, Journal of International Entrepreneurship, 1 (3): 313-330.

9. Bonacich, E. (1973). A Theory of Middleman Minorities, American Sociological Review, 38 (5): 583-594.
10. Bourdieu, P. and Wacquant, L. J. D. (2003). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar. (Çev: N. Ökten). İstanbul: İletişim Yayınları.
11. Bozkurt, Ö. ve Erdurur, K. (2013). Girişimci Kişilik Özelliklerinin Girişimcilik Eğilimindeki Etkisi: Potansiyel Girişimciler Üzerinde Bir Araştırma, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8 (2): 57-78.
12. Charmaz, K. (2015). Gömülü Teori Yapılandırması Nitel Analiz Uygulama Rehberi. (Çev. Ed. Rabia Hoş). Ankara: Seçkin Yayınları.
13. Cutcliffe J. R. (2000). Methodological Issues in Grounded Theory, Journal of Advanced Nursing, 31 (6): 1476-1484.
14. Çalkın, Ö. ve Işık, C. (2017). Otel Çalışanlarının Girişimcilik Eğilimlerinin Belirlenmesi: TR83 Bölgesi Örneği. 1. Uluslararası Turizmin Geleceği Kongresi: İnovasyon, Girişimcilik ve Sürdürebilirlik Kongresi (Futourism, 2017) (ss. 159-166). 28-30 Ekim. Türkiye: Mersin.
15. Çatır, O., Şimşek, A. ve Ölekli, N. (2015). Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerinin Belirlenmesine Yönelik Ampirik Bir Çalışma, Electronic Journal of Vocational Colleges, (4): 105-114.
16. Çesteneci, Y. (2012). Göçmenlik Olgusunun Girişimcilik Eğilimi Üzerindeki Etkileri. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya: Sakarya Üniversitesi, İşletme Ana Bilim Dalı.
17. Demirel, E. T. ve Dikici, M. (2004). Kültürün Girişimciliğe Etkileri, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 2 (3): 49-58.
18. Dengiz, S. (2018). Göç Hareketlerinin Girişimcilik Faaliyetleri Üzerindeki Etkisi: Hatay İli Üzerine Bir İnceleme. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisat Ana Bilim Dalı.
19. Eroglu, O., ve Piçak, M. (2011). Entrepreneurship, National Culture and Turkey, International Journal of Business and Social Science, 2 (16): 146-151.
20. Glaser, B.G. and Straus, A. (1967). The Discovery of Grounded Theory: Stragies for Qualitative Research. Chicago: Aldine Company.
21. Güney, S. ve Nurmakhamatuly, A. (2007). Kültürün Girişimciliğe Etkisi: Kazakistan ve Türkiye Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Özelliklerinin Belirlenmesine Yönelik Kültürlerarası Bir Araştırma, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (18): 62-86.
22. Güngördü, S. (2017). Göçmen Girişimcilerin Kişilik Özellikleri ve Göçmen Girişimcilik Üzerine Algılar. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Ana Bilim Dalı.
23. Halter, M. (1995). New Migrants in the Marketplace: Boston's Ethnic Entrepreneurs. Amherst: University of Massachusetts Press.
24. Hofsteds, G. (1980). Culture’s Consequences. Beverly Hills: Sage Publications.
25. Işık, C., Günlü Küçükaltan, E. Kaygalak Çelebi, S., Çalkın, Ö., Enser, İ. ve Çelik, A. (2019). Turizm ve Girişimcilik Alanında Yapılmış Çalışmaların Bibliyometrik Analizi, Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 3 (1): 119-149.
26. Kavak, O. ve Kaygın, E. (2017). Toplumsal Cinsiyet Algısı ile Girişimcilik Eğilimi Arasındaki İlişkinin Turizm Sektörü Açısından İncelenmesi. IWACT’17 International West Asia Congress of Tourism Research (ss. 436-450). 28 Ekim – 1 Kasım. Türkiye: Van.
27. Lincoln, Y. S. ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. Newbury Park, CA: Sage Publications.
28. Masurel, E., Nijkamp, P. ve Vindigni, G. (2004). Breeding Places For Ethnic Entrepreneurs: A Comparative Marketing Approach, Entrepreneurship & Regional Development, 16 (1): 77-86.
29. Nişancı, Z. N. (2015). Göçmen Girişimcilik Üzerine: Pittsburgh’taki Türk Girişimciler, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 10 (1): 1-28.
30. Özkul, G. (2008). Girişimcilik Teorileri ve Girişimci Tipleri: Antalya-Burdur-Isparta İllerinde (İBBS Düzey 2 TR61 Bölgesinde) İmalat Sanayi Kobi’lerindeki Girişimciler Üzerine Bir İnceleme. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisat Ana Bilim Dalı.
31. Patton, M. Q. (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri. (Çev. Ed. M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Pegem Akademi.
32. Poston, D. L. (2006). Migration. B. S. Turner (Editör), The Cambridge Dictionary of Sociology içinde (ss. 384-386). Cambridge: Cambridge University Press.
33. Punch, K. F. (2005). Sosyal Araştırmalara Giriş: Nicel ve Nitel Yaklaşımlar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
34. Subanova, A. (2013). Türkiye'deki Kırgız ve Kazak Kökenli Göçmen Girişimciler Üzerine Bir Alan Araştırması. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi, İşletme Ana Bilim Dalı.
35. Taş, A. ve Çitçi, U. S. (2009). Göçmen Girişimcilerin Girişimsel Yolculukları: Türkiye’deki Balkan Girişimciler. 1.Uluslararası Balkanlarda Tarih ve Kültür Kongresi (ss. 375-388). 10-16 Mayıs. Kosova.
36. TÜGİAD. (1993). Ekonomik Kalkınmada Girişimciliğin Önemi ve Değişen Girişimcilik Nitelikleri. İstanbul: TÜGİAD Yayınları.
37. Volery, T. (2007). Ethnic Entrepreneurship: A Theoretical Framework. L. P. Dana (Editörler), Handbook of Research on Ethnic Entrepreneurship: A Co-Evolutionary View on Resource Management içinde (ss. 30–41). Chelten-ham, UK: Edward Elgar.