Toplumdaki Vakıf Patolojisi

Öz

Vakıf ekonomisi, bilimsel ve sosyal konuların uygulanmasındaki geniş kapasitesine rağmen araştırmacılar tarafından daha az çalışılan konulardan biridir. Fıkhın sosyo ekonomik boyutu dışında diğer boyutlarda kapsamlı bir bilimsel araştırma yapılmamıştır. İslam toplumlarında bazı sorunlar nedeniyle vakıf kültürünün tam anlamıyla kurumsallaşmadığı da söylenmelidir. Bu makalede, toplumda bağış kültürünün gelişmesinin önündeki problem ve engeller irdelenmeye çalışılmıştır. Makalede, vakıf kültürüne zarar veren çeşitli hususlar inceledikten sonra, toplumdaki bağış işlevini iyileştirmek için genel ve bilimsel çözümler ifade edilmiştir. Son olarak bağış ve vakıf kültürü ile ilgili önerilerde ve çıkarımlarda bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Vakıf
• toplum
• vakıf kültürüne zarar veren etmenler

Foundation Pathology in Society

Öz

Foundational economy is one of the less studied topics by researchers, despite its vast capacity in the application of scientific and social issues. Apart from the socio-economic dimension of fiqh, no comprehensive scientific research has been conducted in other dimensions. It should also be said that the foundation culture has not been fully institutionalized due to some problems in Islamic societies. In this article, it has been tried to examine the problems and obstacles in front of the development of donation culture in society. In the article, after examining various aspects that damag the foundation culture, general and scientific solutions are expressed to improve the donation function in the society. Finally, suggestions and inferences were made about donation and foundation culture.

Anahtar Kelimeler

• Foundation
• society
• factors harmful to foundation culture

Kaynakça

1. Abdul Karim Al-Hawrani, Y. (2001). Kuveyt, çağdaş İslam kompleksinde Vakıf ve Ehl-i Ahli.
2. Abu Saeed, A. I. S. (1999). Vakıf Kültürüne Giriş, Tahran Hac ve Vakıflar Genel Müdürlüğü.
3. Akçay, C., (2020). Yeni Vakıfların İşlevselliği: Seçilmiş Vakıflar İçin Bir İnceleme. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(20), 58-81. [Crossref]
4. Aminian Modarres, M., (2002). Hukuk açısından Bağış. Astan Quds Razavi Tahran Samat Yayınları, Üçüncü Baskı.
5. Ayetullahi, S. A., & Rokhyazd, M. A., (2004). Topluluk vakıf tasarrufları. Tahran: Mafakher Yayını, İlk baskı.
6. Başçı, V., (2007). Bir Medeniyet Kurumu Olarak Vakıflar ve Sosyal Hizmet Kurumları, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 9, Sayı 1.
7. Bozorgi, M., (1994). Bağış kültürünü tanıtmanın ve toplumda yeni bağışlar yaratmanın yolları. Ebedi Miras Bağışı Dergisi, Ikinci Paylaşım, Ilk Yıl.
8. Çiçek, H., (1996). Türkiye’de Vakıf Müessesesinin Sosyo-Ekonomik Fonksiyonları (İzmir İli Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Üzerine Bir Araştırma). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Çınar, H., (2013). Vakıf Hukuku Yazıları Ali Himmet Berki. 1. Baskı, Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.
10. Doğan, M. S., (2006). Vakıf Medeniyetimize Sosyal, Siyaset ve Sosyoloji Açısından Bir Yaklaşım. Sosyoloji Konferansları Dergisi, 34(34), 9-28.
11. El-Kubeysî, M. U. A., (1977). Ahkâmu’l Vakf fi’ş-Şeriati’l-İslâmiyye, Bağdad.
12. Feyz, A., (1994). Vakıf ve onun motifleri. Ebedi Miras Vakıf Dergisi (Birinci yıl, No.4; Sayfa 35).
13. Güleç, M., (2006). Türkiye’de Vakıf İşletmelerinin Özel Sektörü Biçimlendirici Rolünün İrdelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Lotf Ata, A., (2000). Yeni Gelişmeler Alanında Vakıflara Bir Bakış. Ölümsüz Miras İçin Vakıf Dergisi, 8. Yıl, 30. Sayı.
15. Özaydın, M., (2003). Vakıfların Sosyal Politika İşlevleri ve Günümüzde Artan Önemi. Kamu İş, İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 7(2), 2-32.
16. Öztürk, N., (1995). Türk Yenileşme Tarihi Çerçevesinde Vakıf Müessesesi. 1. Baskı, Ankara: Türk Diyanet Vakfı Yayınları.
17. Şahabi, A. A., (1964). İslam›da Vakıf Tarihi, Tahran Üniversitesi Basını.
18. Salimifar, M., (2003). Vakıflara ve ekonomik ve sosyal etkilerine bir bakış. Tahran Andisheh Yayını.
19. Shariati, A., (2000). Yarını Düşünen, Hashem Aghajari. Tahran: Zikr Publications. ISBN 9643071367.
20. Soysaldı, M., (2004). Vakıflar ve Psiko-Sosyal Fonksiyonları. Diyanet İlmi Dergi, 40(3), 85-104.
21. Topçuoğlu, Y., (1989). Türk Kamu Kesiminde Örnek Bir Organizasyon Modeli Olarak Vakıflar. Yayınlanmamış YüksekLisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Uzun, A., (2016). Vakıf Ruhu Sivil Toplum ve Sosyal Adalet. Vakıf ve Toplum Dergisi, 1(4), 30-35.
23. Yadigar, H., (2010). Vakıf Kültürüne Uygun Sosyal Politika Stratejileri Geliştirmede Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün Rolü. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.