Sağlık Tedbiri Kapsamındaki Çocukların Çocuk Psikiyatri Perspektifinden Değerlendirilmesi: Bir İlçe Örneklemi

Öz

Bu çalışma, sağlık tedbiri kapsamında takip ve tedavisi sürdürülen çocukların klinik ve sosyodemografik özelliklerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. 1 Nisan 2021-1 Eylül 2022 tarihleri arasında Silifke Devlet Hastanesi Çocuk Psikiyatri Polikliniği'nde takip edilen sağlık tedbiri olguları çalışmaya dâhil edilmiştir. Sağlık tedbiri kararlarının en sık nedeni, "cinsel istismar" idi. Cinsel istismar olgularında mağdurların çoğunluğu kız çocuklarıydı ve olgular daha sıklıkla "köy" gibi kırsal alanlarda gerçekleşmişti. Cinsel istismar olgularının yarısında istismarcılar aile içerisindendi. Çocukların %48,1’i bir psikiyatrik tanıya sahipti. En sık psikiyatrik tanı, travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) idi. Çocukların %34,6’sı örgün eğitime devam etmemekteydi. Çocukların istismar ve ihmalden korunması için erken müdahale programlarının geliştirilmesi, yaşam koşullarının iyileştirilmesi, çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalığın artırılması öncelikli hedefler olmalı ve bu hedefler doğrultusunda politikalar geliştirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• CİNSEL İSTİSMAR
• ÇOCUK PSİKİYATRİSİ
• SAĞLIK TEDBİRİ

Kaynakça

1. Aktay, M. (2020). İstismar ve ihmalin çocuk üzerindeki etkileri ve tedavisi. Gelişim ve Psikoloji Dergisi, 1(2), 169–184.
2. Bilginer, Ç., Karadeniz, S., Hızarcı, S., Yılmaz, B. C., & Kandil, S. (2021). Suça sürüklenen çocukların adli psikiyatrik değerlendirme ve rapor sonuçları: İki yıllık retrospektif dosya taraması. Klinik Psikiyatri Dergisi, 24(2), 217–227.
3. Bülbül, S., & Doğan, S. (2016). Suça sürüklenen çocukların durumu ve çözüm önerileri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 59(1), 31–36.
4. Celbis, O., Altın, İ., Ayaz, N., Börk, T., & Karatoprak, S. (2020). Evaluation of incest cases: 4-years retrospective study. Journal of Child Sexual Abuse, 29(1), 79–89. [CrossRef]
5. Çetin, K., & Altıner, H. (2019). Cinsel istismara uğramış çocukların sosyodemografik değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 135–147.
6. Dirican, R. (2018). Tarihi süreçte çocukluk ve çocuk hakları. Çocuk ve Gelişim Dergisi, 2(2), 51–62. [CrossRef]
7. Er Fazlıoğlu, A. (2019). Sağlık tedbiri kapsamında tedavisi yürütülen çocukların ve ailelerinin psikososyal özelliklerinin sosyal hizmet perspektifinden değerlendirilmesi. Journal of International Social Research, 12(64), 735–742. [CrossRef]
8. Geniş, M., Toker, B., & Şakiroğlu, M. (2019). Boşanmanın çocuklara etkisi, çocuğa söylenmesi ve ebeveyn yabancılaşması derleme çalışması. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(3), 190–199.

9. Güçlü, D. M., & Acemioğlu, R. (2020). Erken çocukluk döneminde yaşanan fiziksel istismar: Nitel bir çalışma. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 4(4), 97–111.
10. Güler, G., Sungur, M. A., & Kütük, M. Ö. (2018). Suça sürüklenen çocukların klinik ve sosyodemografik özelliklerinin değerlendirilmesi. Bulletin of Legal Medicine, 23(1), 39–46. [CrossRef]
11. Güller, B., & Yaylacı, F. (2022). Sağlık tedbiri nedeniyle takip edilen çocuk ve ergenlerin sosyo-demografik ve klinik özellikleri. Turkish Journal of Child and Adolescent Mental Health, 29(2), 67–74. [CrossRef]
12. Güney, S. A., & Bağ, Ö. (2021). Ülkemizde COVID-19 pandemisi nedeniyle uygulanan karantina süreçlerinin başlangıç döneminde çocukluk çağı cinsel istismarına ait özellikler. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 28(1), 27–34.
13. İmren, S. G., Ayşe, A., Yusufoğlu, C., & Arman, A. R. (2013). Cinsel istismara uğrayan çocuk ve ergenlerde klinik özellikler ve intihar girişimi ile ilişkili risk etmenleri. Marmara Medical Journal, 26(1), 11–16