Düzeltme: ERRATUM: From Inanna to Venus, The Transformation of a Mesopotamian Goddess

Bu makalenin ilk hali 22 Haziran 2024 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/atasobed/article/1425730

Düzeltme Notu

In the article entitled “Gül, S., & Meral, K. (2024). İnanna’dan Venüs’e, bir Mezopotamya tanrıçasının değişimi. Current Perspectives in Social Sciences, 28(2), 219–232. https://doi.org/10.53487/atasobed.1425730” published in Volume 28, Issue 2 (June 2024) of Current Perspectives in Social Sciences, the thesis information was inadvertently omitted. We apologize to our readers for this oversight. Thesis Information: This study was derived from the doctoral dissertation entitled “Terracotta Figurines of the Hatay Archaeology Museum.”

Öz

Mesopotamia, called the cradle of civilization, is the region between two rivers (Tigris and Euphrates). The name of the region, which today consists of Iraq, Northeast Syria, Southeastern Anatolia and Southwest Iran, was first used by ancient writers such as Polybius and Strabo. Mesopotamia, which has great importance in terms of human history; At the same time, it has hosted many civilizations in history with its fertile lands, where the first civilizations such as Sumer, Babylon, Akad and Assyria were founded. Another important feature of the region, which has a very rich cultural background, is the abundance of religious elements. Since its existence on earth, human beings have questioned their reason for existence and felt the need to believe in a divine power. At this point, the belief system in the region where the foundations of history were laid; It was transferred to subsequent civilizations through the Sumerians, one of the first known civilizations, who invented a writing system based on cuneiform in 3200 BC. In our study, one of the most important goddesses of Mesopotamia; The journey of Inanna, the goddess of love, fertility and war, for whom many temples were built, to the Roman goddess Venus was evaluated.

Anahtar Kelimeler

• Mesopotamia
• goddess
• Astarte
• Inanna
• İştar

Proje Numarası

SDK-2022-10659

Düzeltme: DÜZELTME: İnanna’dan Venüs’e, Bir Mezopotamya Tanrıçasının Değişimi

Bu makalenin ilk hali 22 Haziran 2024 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/atasobed/article/1425730

Düzeltme Notu

Current Perspectives in Social Sciences Cilt 28, Sayı 2, Haziran 2024 sayısında yayınlanan “Gül, S. & Meral, K. (2024). İnanna’dan Venüs’e, bir Mezopotamya tanrıçasının değişimi. Current Perspectives in Social Sciences, 28(2), 219-232. DOI: 10.53487/atasobed.1425730” başlıklı yazıda tez bilgisi sehven yazılması unutulmuştur. Bu hatadan dolayı okuyucularımızdan özür dileriz. Tez Bilgisi: Bu çalışma, “Hatay Arkeoloji Müzesi Terrakotta Figürinleri” başlıklı doktora tezinden üretilmiştir.

Öz

Medeniyetin beşiği olarak adlandırılan Mezopotamya; Dicle ve Fırat nehirleri arasında kalan bölgedir. Mezopotamya adı ilk kez Polybius, Strabon gibi antik yazarlar tarafından kullanılmıştır. Tarihte birçok medeniyetin doğduğu, uğruna nice savaşların olduğu bölge; bugün Irak, Kuzeydoğu Suriye, Güneydoğu Anadolu ve Güneybatı İran topraklarından oluşmaktadır. İnsanlık tarihi açısından çok büyük öneme sahip olan Mezopotamya’da; Prehistorik dönemlerden itibaren pek çok farklı insan toplulukları yaşamıştır. İnsanoğlu varoluşundan itibaren ilahi bir güce inanma ihtiyacı duymuştur. Bu noktada tarihin temellerinin atıldığı bölgedeki inanç sistemi; coğrafi konumunun da etkisiyle, adeta bir köprü görevi üstlenerek pek çok uygarlığa geçmiştir. Çalışmamızda Mezopotamya’nın en önemli tanrıçalarından biri olan; adına pek çok tapınağın inşa edildiği, aşk, bereket ve savaş tanrıçası Astarte’nin; Sümer tanrıçası İnanna’dan, Roma tanrıçası Venüs’e olan yolculuğu değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Astarte
• Mezopotamya
• Tanrıça
• İnanna
• İştar

Destekleyen Kurum

Atatürk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi

Proje Numarası

SDK-2022-10659

Kaynakça

1. Acı, M. (2016). Doğu Akdeniz Havzasında kahramanlık mitosları Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Akar Noei, T. (2018). Babil- İştar Kapısı sırlı tuğlalarının karakterizasyonu ve korumaya yönelik öneriler Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kadir Has Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
3. Alpaslan, M. (2020). Anadolu’nun tarihi coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
4. Aslantürk, N. (2013). Hitit belgelerinde Hurri Tanrıları ve onların kültleri Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Bayram, S. (2019). Eski Mezopotamya’da kutsal evlilik metinleri ve “kutsal/kült/mabet fahişe(Si)” ibâresi. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 6(2), 546-575.
6. Bertman, S. (2003). Handbook to life in Ancient Mesopotamia. Facts on File.
7. Black, J., Cunningham, G., Robson, E., & Zolyomi, G. (2004). Literature of Ancient Sumer. Published by Oxford University.
8. Black, J., & Green, A. (2004). Gods, demons and symbols of Ancient Mesopotamia. The British Museum Press.

9. Bottero, J. (2003). Mezopotamya, yazı, akıl ve tanrılar. M. E. Özcan & A. Er, (Çev.). Dost Kitabevi.
10. Bottero, J., & Kramer, S. N. (2019). Mezopotamya mitolojisi. A. Tümertekin, (Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
11. Burkert, W. (1985). Greek religion: archaic and classica. Harvard University Press.
12. Can, Ş. (1994). Klasik Yunan mitolojisi. İnkılâp Kitabevi.
13. Cemiloğlu, İ. (2001). İnanna ve Dumuzi alıntısı Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Collins, P. (1990). The Sumerian Goddess Inanna (3400-2200 BC). The Institute of Archaeology, 5, 103-118.
15. Cross, F. M. (1971). The old phoenician inscription from Spain dedicated to Hurrian Astarte. HTR, 64, 189-195.
16. Çapar, Ö. (1978). Roma tarihinde Magna Mater (Kybele) tapınımı. Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, 29, 167-190.
17. Çaylı, P. (2008). Prehistoryadan günümüze kadın sembolünün sanata yansıması. Collequium Anatolicum, VII, 137-155.
18. Çetin, C. (2006). Antik Çağda Hieros Gamos ritüeli. Türk Arkeoloji ve Etnografya Dergisi, (76), 99-113.
19. Çığ, M. İ. (2006). İnanna’nın aşkı Sumer’de inanç ve kutsal evlenme. Kaynak Yayınları.
20. Dalley, S. (2000). Myths from Mesopotamia, creation, the flood, Gılgamesh, and others. Oxford University Press.
21. Demirci, K. (2019). Eski Mezopotamya dinlerine giriş. Ayışığı Kitapları.
22. Demirel, S. (2019). Gılgamış destanı Hititçe çivi yazılı tabletleri (CTH 341.III). L.G. Gökçek, & E. Yıldırım, & O. Pekşen (Ed.), Mezopotamya’nın Eski Çağlarında İnanç Olgusu ve Yönetim Anlayışı içinde (ss.85-115). Değişim Yayınları.
23. Dinç, U. (2017). Mezopotamya'da tanrı anlayışının doğuşu, gelişimi ve yayılışı (Miladi yıllara kadar). Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(1), 64-75.
24. Doğancı, K. (2019). Eski Roma dininde Mezopotamya kökenli unsurlar. L.G. Gökçek, & E. Yıldırım, & O. Pekşen (Ed.), Mezopotamya’nın Eski Çağlarında İnanç Olgusu ve Yönetim Anlayışı içinde (ss.609-640). Değişim Yayınları.
25. Dürüşken, Ç. (2003). Roma dini. Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Yayınları.
26. Dürüşken, Ç. (2011). Roma’nın gizem dinleri. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
27. Erhat, A. (2010). Mitoloji sözlüğü. Remzi Kitabevi.
28. Etgü, T. Y. & Pekşen, O. (2023). Sümerlilerde din anlayışı ve tanrı algısı. Gaziantep Unıversıty Journal of Socıal Sciences, 22 (2), 511-525.