Maritime Transport Policies of the Democratic Party Period

Öz

Since the 19th century, different institutions have served in the field of Turkish maritime transport. Although these institutions were tried to be renewed with various reforms, the desired success could not be achieved. After the National Struggle, many administrative structures were made and legal regulations were made in order to revitalize the maritime transport sector. In the Republican Era, important steps were taken to make sea vehicles capable of meeting the needs. As a result of the liberal policies of the Democrat Party, state-owned maritime transport enterprises and shipyards were gathered under the umbrella of Denizcilik Bankası Türk Anonim Ortaklığı, which was established in 1952. By offering 49% of its shares to the public, it was aimed to save the Turkish maritime industry from its cumbersome and underdeveloped structure and turn it into a profitable institution. With the laws enacted in this period, maritime transportation dependent on the private sector was also financially relieved. The Democratic Party aimed to develop and modernize the maritime transport sector by carrying out statist and liberal economic policies together.

Anahtar Kelimeler

• Democrat Party
• economic policy
• maritime
• maritime transport
• port

Demokrat Parti Dönemi Deniz Taşımacılığı Politikaları

Öz

XIX. yüzyıldan itibaren Türk deniz taşımacılığı alanında farklı kurumlar hizmet vermiştir. Bu kurumlar çeşitli reformlarla yenilenmeye çalışılmış olsa da bir türlü istenilen başarı elde edilemedi. Milli Mücadele’nin ardından deniz taşımacılığı sektörüne canlılık kazandırma için birçok idari yapılanmaya gidildi ve kanuni düzenlemeler yapıldı. Cumhuriyet Dönemi’nde deniz vasıtalarını ihtiyaca cevap verebilecek bir hale getirmek için önemli adımlar atıldı. Demokrat Parti’nin liberal politikaları sonucunda devlete ait deniz taşımacılığı yapan işletmeler ve tersaneler, 1952 yılında kurulan Denizcilik Bankası Türk Anonim Ortaklığı çatısında toplandı. Hisselerinin %49’unu halka arz ederek, Türk denizciliğini hantal ve gelişmeyen yapısından kurtararak kar getiren bir kurum haline getirmek amaçlandı. Bu dönemde çıkarılan kanunlar ile özel sektöre bağlı deniz taşımacılığının da finansal açıdan rahatlaması sağlandı. Demokrat Parti, devletçi ve liberal ekonomik politikaları birlikte yürüterek deniz taşımacılığı sektörünü geliştirmeyi ve modernize amaçladı.

Anahtar Kelimeler

• Deniz taşımacılığı
• ekonomik politika
• liman
• denizcilik
• Demokrat Parti

Kaynakça

1. Adak, M. (2022). Çaka Bey ve emirliği. Çizgi Kitabevi.
2. BCA.4 90.1. 0.0.4 35.18 07.1.
3. BCA.3 0.1.0 .0.10 8.680 .4.
4. BCA.3 0.18. 1.2.1 28.10 .2.
5. BCA.3 0.18. 1.2.1 28.14 .5.
6. BCA.3 0.18. 1.2.1 39.46 .5.
7. BCA.1.0.0.108.680.3.
8. BCA.1.0.0.108.680.5.

9. BCA.1 .0.0. 108.6 81.12 .
10. BCA.1.0.0.74.471.12.
11. BCA.1.0.108.680.1.
12. BCA.1 8.1.2 .131. 23.15 .
13. BCA.1 8.1.2 .134. 105.4 .
14. Bostan, İ. (2008). Beylikten İmparatorluğa Osmanlı Denizciliği. Kitap Yayınevi.
15. Bostan, İ., & Özbaran, S. (2009). Başlangıçtan XVII. yüzyılın sonuna kadar Türk Denizcilik tarihi. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Yayınları.
16. Camcı, B., Zafer, C., & Yaman, Ş. (1994 ). Türk deniz ticareti ve Türkiye denizcilik işletmeleri tarihçesi II. Türkiye Denizcilik İşletmesi Kültür Yayınları.
17. Gençoğlu, M. (2015). Batı bilgi ve teknolojisinin Osmanlıya aktarımı. Tarih Araştırmaları Dergisi, 34/58, 604–605.
18. Güneğilmez, Ö. F. (2021). Türkiye’de denizcilik işletmelerinin kurumsallaşma süreci (1923–1952) [Basılmamış Yüksek Lisans Tezi].
19. İrfan Neziroğlu, T. Y. (2013). TBMM, hüküm etler -prog ramla rı ve genel kurul görüşmeleri, II. TBMM Basımevi.
20. Müderrisoğlu, A. (2007). Cumhuriyet’in kurulduğu yıl türkiye ekonomisi. Denizbank Yayınları.
21. Nuri, A. (1926). Türkiye Seyr-i Sefâin İdaresi Tarihçesi. Ahmet İhsan Matbaası.
22. T. C. Resmi Gazete, 5775, 1 Haziran 1951.
23. T. C. Resmi Gazete, 5842, 16 Ağustos 1951.
24. T. C. Resmi Gazete, 6237, 4 Şubat 1954.
25. TBMM. (1951). Denizbank Türk Anonim Ortaklığı Kanunu Tasarısı ve Ulaştırma Komisyonu ile Karma Komisyon Raporları (vol. 1/224, s, 276).
26. TBMMZC. (1951). Ankara, IX(9), 792–793.
27. Tutel, E. (2006). Seyr-i Sefâin öncesi ve sonrası. İletişim Yayınları.