Spor Bilimleri Lisansüstü Öğrencilerin Araştırma Özyeterliklerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı spor bilimleri alanında lisansüstü eğitim alan öğrencilerin bilimsel araştırma özyeterliklerinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklem grubu bünyesinde spor bilimleri alanında lisansüstü eğitim programlarına sahip olan 10 farklı üniversiteden 107 (Kadın=47, Erkek=60) öğrenciden oluşmaktadır. Betimsel türde gerçekleştirilen araştırmada veriler nicel yöntem çerçevesinde elde edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Büyüköztürk, Atalay, Sozgun ve Kebapçı (2011) tarafından geliştirilen “Araştırma Özyeterliği Ölçeği” ile birlikte araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 20 istatistik paekt programı ile analiz edilerek, normallik testlerine göre kullanılacak testler belirlenmiştir. Daha sonra cinsiyet, eğitim düzeyi, yabancı dil düzeyi ve akademik destek durumu değişkenleri açısından α =0,05 düzeyinde Mann Whitney U testi uygulanmıştır.  Test sonuçlarına göre yabancı dil (İngilizce)  puanı 65 (100 üzerinden) puan ve üzerinde olan öğrencilerin, daha düşük puana sahip olan öğrencilere göre ölçekten almış oldukları puanların anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmüştür. Cinsiyet ve eğitim durumu (Yüksek lisans, Doktora) değişkenlerine göre ise öğrenciler arasında herhangi bir anlamlı farklılığa rastlanılmamıştır. Akademik destek değişkeni açısından ise yeterli akademik destek aldığını düşünen öğrencilerin, aksi yönde görüş bildiren öğrencilere oranla araştırma özyeterliği ölçeğinden almış oldukları puanların anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırma sonuçları spor bilimleri alanında lisansüstü eğitim alan öğrencilerin araştırma araştırma ölçeğinden almış oluğu puanların 5 üzerinden 3,10  seviyesinde olduğu göstermiştir. Bu sonuçlar gerek yabancı dil açısından gerekse akademik destek açısından öğrencilerin daha iyi seviyede olmasının araştırma özyeterliğine katkısı olabileceğini  ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Akademik destek,Bilimsel araştırma,Doktora,Yüksek lisans

Kaynakça

1. Alemdağ, C., & Alemdağ, S. (2015). Cheating Behaviors of School of Physical Education and Sport Students. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), (Special Issue 3). https://doi.org/10.14486/IJSCS292
2. Andrew, D., Pedersen, P., & McEvoy, C. (2011). Research Methods and Design in Sport Management. London: Human Kinetics.
3. Baker, T. N. (2017). The Impact Of Undergraduate Research Partıcipation on Research Self-Efficacy. Florida Atlantic University .
4. Bandura, A. (1993). Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educational Psychologist, 28(2), 117–148.
5. Bieschke, K. J., Bishop, R. M., & Garcia, V. L. (1996). The Utility of the Research Self-Efficacy Scale. Journal of Career Assessment, 4(1), 59–75.
6. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı. Pegem Akademi. https://doi.org/10.14527/9789756802748
7. Büyüköztürk, Ş., Atalay, K., Sozgun, Z., & Kebapcı, S. (2011). The development of research self-efficacy scale. Cypriot Journal of Educational Sciences, 6(1), 22–29.Ekiz, D. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Frankfort-Nachmias, C., & Nachmias, D. (1996). Research methods in the social sciences. New York: St. Martin’s Press.

9. Garavand, H., Kareshki, H., & Ahanchian, M. (2016). The relationship between assessment methods and self-directed learning readiness in medical education. International journal of medical education, 14(1), 41–51.
10. Kim, I., & Yang, E. B. (2015). Medical Students’ Perception of the Research Curriculum and Activating Factors on Research during Medical School. Korean Medical Education Review, 17(2), 69–77.
11. Küçükcan, T., & Gur, B. (2010). Türkiye'de yükseköğretim: karşılaştırmalı bir analiz. SETA, Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı
12. Niehaus, E., Garcia, C. E., & Reading, J. (2018). The Road To Researcher: The Development of Research Self-Efficacy In Higher Education Scholars. Journal for the Study of Postsecondary and Tertiary Education, 3(2), 1–20.
13. Odaci, H. (2013). The Role of Computer Self-efficacy, Self-esteem, and Subjective Well-being in Predicting Research Self-efficacy Among Postgraduate Students. The Asia-Pacific Education Researcher, 22(4), 399–406.
14. Rafiu, J., Ivo, K., & Nwalo, N. (2016). International Journal of Library and Information Science Effect of English Language proficiency on students’ performance in cataloguing and classification courses in polytechnic-based library schools in Nigeria. International Journal of Library and Inf., 8(6), 54–61.
15. Rawls, G. J., & Craig, S. (2008). Research Self-Efficacy And Research Mentoring Experiences As Predictors Of Occupational Commitment in Counselor Education Doctoral Students. Western Michigan University.
16. Taheri, B., Ashrafi-Rizi, H., Najafi, N. S., & Kazempour, Z. (2015). Research self-efficacy among students of Isfahan University of Medical Sciences. Journal of Education and Health Promotion, 4(26), 26–34.
17. Thomas, J. R., Nelson, J. K., & Silverman, S. J. (2015). Research Methods in Physical Activity, Seventh Edition (7. baskı). Champing: Human Kinetics.
18. Tiyuri, A., Saberi, B., Miri, M., Shahrestanaki, E., Bayat, B. B., & Salehiniya, H. (2018). Research self-efficacy and its relationship with academic performance in postgraduate students of Tehran University of Medical Sciences in 2016. Journal of education and health promotion, 7(11), 11–22.
19. Woodrow, L. (2006). Academic Success of International Postgraduate Education Students and the Role of English Proficiency. University of Sydney Papers in Tesol, 1(1), 51–70.
20. Yavuzer, H., & Göver, İ. H. (2012). Akademik Personelin Yabancı Dil Durumu Ve Yabancı Dil Sınavlarına Bakışı: Nevşehir Örneği. Nevsehir University Journal of Social Sciences, 1(1), 136–158.
21. Yetgin, S., Büyükçınar, Ö., & Akıllı, E. (2010). Türkiye Bilimsel Yayın Performans Raporları, Bilim Dallarında Dünya, Ülkeler ve Gruplara Ait Veriler.