65 YAŞ VE ÜZERİNDEKİ BİREYLERDE FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYİ İLE UMUTSUZLUK DÜZEYİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ (MANİSA İLİ ÖRNEĞİ)
Öz
AMAÇ: Bu çalışmada, 65 yaş ve üzerindeki bireylerin demografik özellikleri, fiziksel aktivite ile umutsuzluk düzeylerinin belirlenmesi ve fiziksel aktivite ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştırmak amaçlanmıştır.
YÖNTEM: Bu çalışmaya minimum 65 maksimum 84 yaş aralığında, yaş ortalaması 69,68(±4,44) ve kilo ortalaması 76,99(±13,186) olan, gönüllü 154 erkek 92 kadın, toplamda 246 birey katılmıştır. Çalışma kapsamında katılımcılara ait yaş, kilo, cinsiyet, medeni durum, gelir, eğitim ve ikamet durumları ile kronik hastalık olup olmadığına dair demografik bilgileri belirlemek amacı ile bilgi formu düzenlenmiştir. Katılımcılara Uluslararası Fiziksel Aktivite (International Physical Activity Questionnaires -IPAQ) ile Beck Umutsuzluk Ölçeği (Beck Hopelessness Scale-BHS) uygulanmıştır. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. IPAQ’ın BHS üzerindeki öngörücü gücünü tespit etmek için basit regresyon analizi yapılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak belirlenmiştir
BULGULAR: Çalışma grubuna ait verileri analizi sonucunda; IPAQ değerleri ile Kilo değişkeni arasında pozitif yönde (,137**), Beck Umutsuzluk Ölçeği alt boyutlarından Gelecek kaygısı ile eğitim durumu değişkeni arasında pozitif yönde (,168**) ilişki bulunmuştur. IPAQ değerleri ile Umutsuzluk Ölçeğinin Gelecek Kaygısı (-,426**), Gelecek İle İlgili Beklentiler(-,382**) ve Motivasyon Kaybı (-,192**) alt boyutları arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur.
SONUÇ: Fiziksel aktivite düzeyi ile umutsuzluk düzeyi arasındaki ilişkinin negatif yönde ve çok anlamlı olduğu gözlemlenmiştir. Umutsuzluk değişkeni olan gelecek kaygısı ile eğitim durumu arasında çok güçlü ve pozitif bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Fiziksel aktivite düzeyi ile kilo değişkeni arasında çok güçlü ve pozitif yönde bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altay, B., & Avcı, İ. A. (2009). Huzurevinde Yaş Ayan Yaşlılarda Özbakım Gücü Ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki. Dicle Tıp Dergisi, 36(4), 275–282.
- Bahar, A. (2005). Huzurevinde Yaşayan Yaşlıların Depresyon Ve Anksiyete Düzeylerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi.
- Beck, A.T., Ward, C.H., Mendelson, M., Mock, J., & Erbaugh, J. (1961). An inventory for measuring depression. Archives of general psychiatry, 4, 561-571.
- Beğer, T., & Yavuzer, H. (2012). Yaşlılık Ve Yaşlılık Epidemiyolojisi. Klinik Gelişim, 25(1–3), 1–3. R From http://www.Klinikgelisim.Org.Tr/Kg_25_3/1.Pdf
- Canbaz,S.,TevfikSünter, A., Aker, S., & Pekşen. (2007). Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Kaygı Düzeyi Ve Etkileyen Faktörler. Genel Tıp Derg, 17(1), 15–19.
- Chapman,D.P.G.(1993). Depression As A Major Component Of Public Health For Older Adults. 2008, 5(1). Https://Doi.Org/10.1006/Cimm.1993.1279
- Craig, C. L., Marshall, A. L., Sjostrom, M., Bauman, A. E., Booth, M. L., Ainsworth,B. E., Pratt, M., Ekelund, U., Yngve, A., Sallis, J. F., & Oja, P. (2003). International Physical Activity Questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine &Science in Sports & Exercise, 35, 1381-1395.
- Coşkun, M. (1998). Samsun İl Merkezinde Yaşayan Yaşlıların Sürekli Kaygı Düzeyleri Ve Bazı Sosyoekonomik Etmenleri. Uzm.Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
28 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
26 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 21 Sayı: 4