Investigation of the Geographical Distribution of Crime in Terms of Disaster-Crime Relationship: The Effect of February 6 Earthquakes on Crimes Against Property

Abstract

It is known that crime rates increase in the period immediately after natural disasters due to the turmoil and the decrease in public authority. Earthquakes have a special place among these disasters both due to the size of their impact areas and the fact that they affect a large number of people, and their criminal reflections can appear in many different forms of crime, especially on the basis of crimes against life and property, as can be understood from the international literature. In this study, the crimes against property that occurred within one month immediately after the earthquakes, which occurred on February 6, 2023 in two big waves of 7.7 and 7.6 and were described as the disaster of the century, were examined on a spatial and temporal basis comparatively to the same period of the previous year. The crime data obtained from the Ministry of Interior were analysed using Multi-Criteria Decision Making (MCDM) and Hotspot methods, and then, based on these analyses, the data were interpreted on the basis of Routine Activities Theory and Broken Windows Theory, which are the most widely used theories in criminological studies. GIS, which is widely used in crime geography studies, was also utilised in this study with the Hotspot method. However, such a synthesis in which three different methods are used together with CRM and theoretical interpretation is not available in crime geography studies, and this is where the unique value of the research emerges.

Keywords

• Disaster-Crime relationship
• geography of crime
• February 6 earthquakes
• crimes against property

Suçun Coğrafi Dağılımını Afet-Suç İlişkisi Bağlamında İncelemek: 6 Şubat 2023 Depremlerinin Mala Karşı İşlenen Suçlara Etkisi

Öz

Doğal afetlerden hemen sonraki süreçte yaşanan kargaşa ve kamu otoritesinin azalmasına bağlı olarak suç oranlarının artış gösterdiği bilinmektedir. Depremler gerek etki alanlarının büyüklüğü gerek de çok sayıda insanı etkilemeleriyle bu afetler arasında özel bir yere sahip olup, kriminal yansımaları özellikle uluslararası literatürden anlaşılabildiği üzere cana ve mala karşı suçlar temelinde çok farklı suç şekilleri olarak karşımıza çıkabilmektedir. Bu çalışmada 6 Şubat 2023’te 7.7 ve 7.6’lık iki büyük dalga halinde gerçeklemiş ve asrın felaketi olarak nitelenen depremlerden hemen sonraki 1 ay içerisinde meydana gelen mala karşı suç olayları bir önceki yılın aynı dönemine göre karşılaştırmalı olarak mekansal ve zamansal bazda incelenmiştir. İçişleri Bakanlığın’dan temin edilen suç verileri Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) ve Hotspot yöntemleri kullanılarak analiz edilmiş, daha sonra bu analizlerden yola çıkılarak veriler kriminoloji çalışmalarında en yaygın kullanılan teorilerden olan Rutin Faaliyetler Teorisi ve Kırık Pencereler Teorisi temelinde yorumlanmıştır. Suç coğrafyası çalışmalarında yaygın olarak kullanılan CBS’den Hotspot yöntemiyle bu çalışmada da istifade edilmiştir. Ancak ÇKKV ve teorik yorumlamayla birlikte üç farklı yöntemin kullanıldığı böyle bir sentez suç coğrafyası araştırmalarında mevcut değildir ki, araştırmanın özgün değeri burada ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Afet-suç ilişkisi
• suç coğrafyası
• 6 Şubat depremleri
• mala karşı suçlar

Kaynakça

1. Abdulvahitoğlu, A., Abdulvahitoğlu, A., & Vural, D., (2023). Optimising Traffic Safety – Locating Traffic Gendarmes Based on Multi-Criteria Decision Making. Promet ‒ Traffic&Transportation, 35(6), 800-813.
2. Akça, F., & Taş, B. (2012). Ödemiş şehrinde mala karşı işlenen suçların coğrafi analizi. TÜCAUM VII. Coğrafya Sempozyumu Bildirileri içinde (ss. 120-123), Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi (TÜCAUM) Yayınları.
3. Akkuş, Z., & Efe, T. (2016). Doğal çevre felaketlerinin suça etkisi. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 7(1), 1-24.
4. Aksak, P., & Çalışkan, V. (2010). Çanakkale kentinde mala karşı işlenen suçların coğrafi dağılış özelliklerinin incelenmesi (2007). Marmara Coğrafya Dergisi, 22, 245-275.
5. Ali, S.I., Lalji, S.M., Haider, S.A., Haneef, J., Syed, A.H., Husain, N., Yahya, A., Rashid, Z., & Arfen, Z.A., (2024). Risk prioritization in a core preparation experiment using fuzzy VIKOR integrated with Shannon entropy method. Ain Shams Engineering Journal, 15(2024), 102421. https://doi.org/10.1016/j.asej.2023.102421.
6. Aliağaoğlu A., & Alaeddinoğlu, F. (2005). Erzurum şehrinde mala karşı işlenen suçlar: Coğrafi bir yaklaşım. Polis Bilimleri Dergisi, 7(1), 17-42.
7. Aliağaoğlu, A. (2007). Balıkesir şehrinde suçlar: Coğrafi bir yaklaşım (2005). Detay Yayıncılık.
8. Aliağaoğlu, A., & Uğur, A. (2021). Kentlerde Suç ve Suça İten Sebepler, Suçla İlgili Teorik Çalişmalar. Doğu Coğrafya Dergisi, 26(45), 37-54.

9. Altıntaş, F. F., (2022). Avrupa Ülkelerinin Enerji İnovasyonu Performanslarının Analizi: Mabac ve Marcos Yöntemleri İle Bir Uygulama. İşletme Akademisi Dergisi, 3(2), 188-216. DOI:10.26677/TR1010.2022.1027.
10. Anadolu Ajansı (2024). https://www.aa.com.tr/tr/asrin-felaketi/depremden-etkilenen-nurdagi-ve-islahiye-afetin-1-yilinda-goruntulendi/3127239
11. Anderson, T. K. (2009). Kernel density estimation and K-means clustering to profile road accident hotspots. Accident Analysis & Prevention, 41(3), 359-364.
12. Aoki, Y. (2014). More schooling, less youth crime? Learning from an earthquake in Japan.
13. Atış, E. (2020). Araç ilçe merkezinde işlenen suçların coğrafi dağılışı ve genel özellikleri. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 6(32), 855-868.
14. Atış, E., & Ünsal, H. (2020). Suç ve mekân ilişkisine coğrafi bir yaklaşım: Taşköprü şehri (Kastamonu) örneği. Doğu Coğrafya Dergisi, 25(43), 4972.
15. Atış, E. (2023). Suç Coğrafyası Bağlamında Kağızman (Kars) İlçe Merkezi'nde İşlenen Suçların Demografik Yönden İncelenmesi. International Journal of Eurasia Social Sciences/Uluslararasi Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 14(54).
16. Avaner, T., & Ayas, Ö. (2021). Jandarma Bölgesinde Afet Yönetimi ve Malvarlığına Karşı Suç: Elazığ ve Malatya Depremleri Örnekleri. Global Journal of Economics and Business Studies, 10(20), 25-40.
17. Bahadır, T. (2020). 112 Acil Çağrı Merkezleri. TİD İdarecinin Sesi Dergisi, 195, 6-14.
18. Başaran, E. (2022). Türkiye’de Suç Coğrafyası Araştırmaları: Bir Literatür Değerlendirmesi. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(42), 625-667.
19. Belibağlı, Y. (2008). Gaziantep şehrinde suçların coğrafi bilgi sistemleri ile haritalanması ve analizi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kahramanmaraş: Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
20. Block, R. L., & Block, C. R. (1995). Space, place and crime: Hot spot areas and hot places of liquor-related crime. Crime and Place, 4(2), 145-184.
21. Breetzke, G. D., King, M., & Fabris-Rotelli, I. (2018). The impact of the Canterbury earthquakes on the temporal and spatial patterning of crime in Christchurch. New Zealand. Australian & New Zealand Journal of Criminology, 51(1), 135-156.
22. Breetzke, G. D. (2020). Crime and spatiality in South African cities. Urban Geography in South Africa: Perspectives and Theory, 155-172.
23. Büyükgüçlü, A. (2017). Türkiye’de suç coğrafyası kavramının emniyet teşkilatı eğitimi açısından değerlendirilmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
24. Chattopadhyay, R., Das, P. P., & Chakraborty, S. (2022). Development of A Rough Metamodel for Supplier Selection in An Iron and Steel Industry. Operational Research in Engineering Sciences: Theory and Applications, 1-21. DOI: https://doi.org/10.31181/oresta190222046c
25. Curtis, T., Miller, B. C., & Berry, E. H. (2000). Changes in reports and incidence of child abuse following natural disasters. Child abuse & Neglect, 24(9), 1151-1162.
26. Demir, S. C., Ildırım, E., & Öztürkcan, Y. (2024). Earthquake, social disorder, violence. Journal of Awareness, 9(Special Issue/Özel Sayı), 17-30.
27. DHA (2023). https://www.dha.com.tr/gundem/bakan-koca-depremde-gaziantepte-3-bin-897-kisi-hayatini-kaybetti-2212198
28. Doğan, H. İ., & Sevınç, B. (2011). Suç Teorileri ve Şehir Güvenliği: Bitlis İliyle İlgili Genel Bir Değerlendirme. Turkish Journal of Police Studies/Polis Bilimleri Dergisi, 13(4).
29. Ersoy, A. & Ersoy, N. (2024). Personnel selection in hospitality industry with the integrated ENTROPY-RAPS model. KAUJEASF, 15(29), 76-96.
30. Global Initiative (2022).https://globalinitiative.net/analysis/haiti-gangs-organized-crime/ Göksu, E. (2003). 1929 Dünya ekonomik buhran yıllarında İzmir ve suç coğrafyası. İzmir Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayını.
31. Güçlü, V., & Aydınözü, D. (2024). Pandemi Öncesi Dönem ve Sürecinde Kastamonu Şehrinin Suç Coğrafyası.
32. Gürbüz, M., & Karabulut, M. (2007). Adana Beş Ocak Polis Karakolu sorumluluk bölgesinde çocuk suçlarının coğrafi bilgi sistemleri ile haritalandırılması ve analizi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 331-346.
33. Habertürk (2011). https://www.haberturk.com/yasam/haber/690621-depremzedeler-hirsiz-nobetinde Hürriyet (2023). https://www.hurriyet.com.tr/gundem/deprem-sonrasi-yagma-olaylarina-iliskin-sorusturma-48-kisi-tutuklandi-42218510
34. Kalinic, M., & Krisp, J. M. (2018). Kernel density estimation (KDE) vs. hot-spot analysis–detecting criminal hot spots in the City of San Francisco. Lund, Sweden.
35. Karadeniz, V. (2020). Erzincan kentinde kişiye karşı işlenen suçların mekânsal analizi (2017). The Journal of Academic Social Science Studies, 13(80), 447-468.
36. Karakaş, E., Arslan, H., & Karadoğan, S. (2003a). CBS ortamında Suç haritalama teknikleri. 1. Polis Bilişim Sempozyumu Bildirileri içinde (ss. 123-127), Emniyet Genel Müdürlüğü Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı Yayınları.
37. Karakaş, E., Arslan, H., & Karadoğan, S. (2003b). Suç araştırmalarında CBS sistemiyle oluşturulan haritaların önemi. 1. Polis Bilişim Sempozyumu Bildirileri içinde (ss. 358-362), Emniyet Genel Müdürlüğü Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı Yayınları.
38. Karakaş, E. (2004). Elazığ şehrinde hırsızlık suç dağılışı ve özellikleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 19-37.
39. Karakaş, E., Karadoğan, S., & Arslan, H. (2004). Suç haritaları ve bilgisayar teknolojisi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 10(4), 37-42.
40. Karakaş, E. (2005a). Uygulamalı coğrafyada suç haritaları I: Veri kaynakları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 57-69.
41. Karakaş, E. (2005b). Uygulamalı coğrafyada suç haritaları II: Suç harita tipleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 31-50.
42. Karakaş, E. (2006). Elazığ şehrinde suçların dağılışı ve özellikleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 11(15), 83-112.
43. Karakaş, E., & Sarıtarla, İ. H. (2016). Bilecik kırsalında zamana göre değişen suçlara coğrafi bir bakış: Hırsızlık. Nature Sciences, 11(2), 1-13.
44. Kelling, G. L., & Wilson, J. Q. (1982). Broken windows. Atlantic Monthly, 249(3), 29-38.
45. King, M. E. (2016). Examining the spatial and temporal patterns of crime in pre-and post-earthquake Christchurch.
46. Kolbe, A. R., Hutson, R. A., Shannon, H., Trzcinski, E., Miles, B., Levitz, N., ... & Muggah, R. (2010). Mortality, crime and access to basic needs before and after the Haiti earthquake: a random survey of Port-au-Prince households. Medicine, Conflict and Survival, 26(4), 281-297.
47. Lee, Y. Y. (2010). Gentrification and crime: Identification using the 1994 Northridge earthquake in Los Angeles. Journal of Urban Affairs, 32(5), 549-577.
48. Lemieux, F. (2014). The impact of a natural disaster on altruistic behaviour and crime. Disasters, 38(3), 483-499.
49. Lin, Y. P., Chu, H. J., Wu, C. F., Chang, T. K., & Chen, C. Y. (2011). Hotspot analysis of spatial environmental pollutants using kernel density estimation and geostatistical techniques. International Journal of Environmental Research and Public Health, 8(1), 75-88.
50. Luo, L., Deng, M., Shi, Y., Gao, S., & Liu, B. (2022). Associating street crime incidences with geographical environment in space using a zero-inflated negative binomial regression model. Cities, 129, 103834.
51. Mahanama, T. V. (2021). Risk assessment and financial management of natural disasters and crime [Unpublished doctoral dissertation]. Texas Tech University.
52. Milliyet (2011). https://www.milliyet.com.tr/gundem/deprem-bolgesinde-uluslararasi-hirsizlik-cetesi-1467449
53. Miró, F. (2014). Routine activity theory. The encyclopedia of theoretical criminology, 1-7.
54. Nobo, C. C., & Pfeffer, R. D. (2012). Natural disasters and crime: Criminological lessons from Hurricane Katrina. In Climate change from a criminological perspective (pp. 173-183). New York, NY: Springer New York.
55. Okamoto, H., Mori, T., Abe, T., & Saito, T. (2018). The effect of disaster damage on the occurrence of crime: A survey of residents of four prefectures affected by the Great East Japan Earthquake. Crime and Justice in Contemporary Japan, 83-98.
56. Özmen, H. B., Huseynova, T., Pekkan, E., & Tün, M. (2017). Türkiye'de meydana gelen depremlerin mekânsal istatistiksel analizi, 4. Uluslararası Deprem Mühendisliği ve Sismoloji Konferansı.
57. Purwanto, P., Utaya, S., Handoyo, B., Bachri, S., Astuti, I.S., Utomo, K.S.B., & Aldianto, Y.E. (2021). Spatiotemporal Analysis of COVID-19 Spread with Emerging Hotspot Analysis and Space–Time Cube Models in East Java, Indonesia. ISPRS Int. J. Geo-Inf, 10, 133. https://doi.org/10.3390/ijgi10030133.
58. Ranaweera, K. G. N. U. (2024). The Geography of Female Fear of Crime: A Bibliometric Mapping and an Overview in an Asian Context. Geography.
59. Roy, S. (2010). The impact of natural disasters on violent crime. [Unpublished doctoral dissertation, University of Canterbury].
60. Sargın, S., & Temurçin, K. (2009). Türkiye’de suçlar ve mekânsal dağılışı. Uluslararası Davraz Kongresi Bildirileri içinde (ss. 2564-2583), Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Yayınları.
61. Shannon, C.E.. (1948). A Mathematical Theory of Communication. The Bell System Technical Journal, 27(3), 379-423.
62. Silverio-Murillo, A., García-Tejeda, E., Sobrino, F., de la Miyar, J. R. B., & Prudencio, D. (2023). Shaking Criminal Organizations: Earthquakes and Organized Crime.
63. Silverio-Murillo, A., Balmori-de-la-Miyar, J., Sobrino, F., & Prudencio, D. (2024). Do earthquakes increase or decrease crime?. World Development, 182, 106711.
64. Sputnik Türkiye (2024). https://anlatilaninotesi.com.tr/20240205/6-subat-depreminde-kac-kisi-oldu-neler-yasandi-kac-bina-yikildi-depremin-siddeti-son-depremler-1080416968.html
65. Srikanth, L., & Srikanth, I. (2020, January). A case study on kernel density estimation and hotspot analysis methods in traffic safety management. In 2020 international conference on communication systems & networks (COMSNETS) (pp. 99-104). IEEE.
66. Stevic, Ž., & Brkovic, N. (2020). A Novel Integrated FUCOM-MARCOS Model for Evaluation of Human Resources in a Transport Company. Logistics, 4 (4), 1-14.
67. Stević, Ž., Pamučar, D., Puška, A., & Chatterjee, P. (2020). Sustainable Supplier Selection in Healthcare Industries Using A New MCDM Method: Measurement of Alternatives and Ranking According to Compromise Solution (MARCOS). Computers & Industrial Engineering, 140, 1-20.
68. Temurçin, K., & Haydaroğlu, İ. (2017). Kadın suçluluğu üzerine bir araştırma: Mardin ve Antalya kapalı cezaevleri örneği. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (41), 197-211.
69. TRT Haber (2024). https://www.trthaber.com/haber/gundem/6-subat-depremlerinde-53-bin-537-canimizi-yitirdik-833953.html
70. Tuna, K., Parin, S., & Tanhan, F. (2012). Van depremi sosyo-ekonomik ve psikolojik durum tespiti raporu. Çocuk Vakfı Yayınları.
71. TÜİK (2023). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları. https://www.tuik.gov.tr/
72. Uzun, A., & Aliağaoğlu, A. (2009). Tokat şehrinde mala karşı suçlar. The Journal of International Social Research, 2(8), 430-444.
73. van Sleeuwen, S. E., Steenbeek, W., & Ruiter, S. (2021). When do offenders commit crime? An analysis of temporal consistency in individual offending patterns. Journal of Quantitative Criminology, 37, 863-889.
74. Yeni Akit (2023). https://www.yeniakit.com.tr/haber/vur-emri-bile-var-1736594.html
75. Yılmaz, A., & Ergün, S. G. (2005). Şehir güvenliği, coğrafya ve CBS (Samsun örneği). Ege Coğrafi Bilgi Sistemleri Sempozyumu Bildirileri içinde (ss. 323-331), Ege Üniversitesi Yayınevi.
76. Yılmaz, A., & Ergün S. G. (2006). Türkiye’de şehir asayiş suçları: Dağılış ve başlıca özellikleri. Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 35(170), 230-249.
77. Yiğit, İ., & Oruç, E. (2020). Osmanlı Anadolu’sunda eşkıyalık ve mekân (1565-1566): 5 numaralı mühimme defteri üzerinden bir değerlendirme. Ege Coğrafya Dergisi, 29(1), 29-43.
78. Zahnow, R., Wickes, R., Haynes, M., & Corcoran, J. (2017). Disasters and crime: The effect of flooding on property crime in Brisbane neighborhoods. Journal of Urban Affairs, 39(6), 857-877.