An Analysis of Sustainable and Integrated Rural Development in Reşadiye District (Tokat)

Öz

This study aims to analyze the sustainable and integrated rural development potential of Reşadiye, a district of Tokat province. As of 2024, the district has a total population of 41,952, with 77% residing in rural areas. According to the Socio-Economic Development Ranking Research (SEGE) conducted by the General Directorate of Development Agencies, Reşadiye ranks 757th among 973 districts in Türkiye in terms of development level. These indicators were decisive in selecting the district as the focus of this study. The research adopts a mixed-method approach, combining both qualitative and quantitative techniques within the framework of integrated rural development principles. The primary data set was obtained through field observations and surveys. The survey data were analyzed using SPSS software. Within the scope of the study, surveys were conducted with a total of 100 producers across 20 rural settlements in the district. The findings indicate that Reşadiye holds significant potential in terms of rural development elements. However, long-standing outmigration from the region to urban areas poses constraints in mobilizing this potential. It was observed that the intensity of traditional economic activities, such as agriculture and animal husbandry, has declined compared to the past. Although the rural population ratio is relatively high, a decreasing dependency on the young population and an increasing dependency on the elderly population have resulted in an insufficient active workforce to contribute to development. This situation highlights the need for restructuring and effectively implementing rural planning through an integrated approach in the district.

Anahtar Kelimeler

• Integrated rural development
• sustainability
• Reşadiye district

Etik Beyan

Ethics Committee Approval was obtained from the Istanbul University Ethics Committee for Social Sciences and Humanities Research (Date: July 8, 2024, Number: 2639839).

Reşadiye İlçesinin (Tokat) Sürdürülebilir ve Entegre Kırsal Kalkınma Analizi

Öz

Bu çalışmada, Reşadiye İlçesinin (Tokat) sürdürülebilir ve entegre kırsal kalkınma analizinin yapılması amaçlanmıştır. Toplam 41.952 olan nüfusunun (2024) %77’sinin kırsal alanda yaşıyor olması ve Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğü tarafından yapılan Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırmasına (SE-GE) göre gelişmişlik seviyesi bakımından Türkiye’deki mevcut 973 ilçe içerisinde 757. sırada yer alıyor olması Reşadiye ilçesinin araştırma için seçilmesinde belirleyici olmuştur. Çalışmada entegre kırsal kalkınma prensipleri çerçevesinde nitel ve nicel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma araştırma metodu kullanılmıştır. Çalışmanın temel veri setini sahada gerçekleştirilen gözlem ve anket sonuçları teşkil etmiştir. Anket sonucu elde edilen veriler SPSS programı yardımıyla analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında 20 kırsal yerleşmede toplam 100 üreticiye anket uygulanmıştır. Çalışmada sonuç olarak Reşadiye ilçesinin kırsal alan unsurları bakımından önemli bir potansiyel barındırdığı ancak geçmişten beri yöreden şehirlere doğru yaşanan yoğun göçün var olan potansiyeli harekete geçirme konusunda kısıtlar ortaya koyduğunu, ilçe kırsalındaki temel ekonomik faaliyetlerden hem tarımın hem hayvancılığın geçmişe göre yoğunluğunun azaldığı anlaşılmaktadır. İlçede kırsal nüfus oransal olarak çok yüksek olmakla birlikte, genç nüfus bağımlılığının azalması, buna karşın yaşlı nüfus bağımlılığının ise giderek artması nedeniyle, kalkınmaya hizmet edecek aktif nüfusun yetersiz kalması sonucu ortaya çıkmaktadır. Bu durum kırsal alan planlamasının entegre bir şekilde yeniden etkin bir şekilde uygulanması gerekliliğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Entegre kırsal kalkınma
• sürdürülebilirlik
• Reşadiye ilçesi

Etik Beyan

Bu çalışma için etik komite onayı İstanbul Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu Başkanlığından (Tarih: 08.07.2024 Sayı: 2639839) alınmıştır.

Kaynakça

1. Aminuzzaman, S. (1977). Integrated rural development in the Philippines: The coordination problem. Philippine Journal of Public Administration, 26(2), 176–197.
2. Aslan, S., Demirhan, Y., & Ertaş, M. (2016). Avrupa Birliği katılım öncesi mali yardım aracı kırsal kalkınma bileşeni (IPARD I) ve Mardin iline etkileri. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 7(1), 232–254.
3. Avcıkurt, C., & Köroğlu, Ö. (2011). Kırsal turizm. N. Hacıoğlu ve C. Avcıkurt (Ed.), Turistik ürün çeşitlendirmesi içinde (ss. 61–82). Nobel Yayıncılık.
4. Avcu, N., & Yayla, N. (2021). Türkiye’de kırsal kalkınma ve göç ilişkisi: Bir panel veri analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (32), 67–86.
5. Bakırcı, M. (2007). Türkiye’de kırsal kalkınma: Kavramlar, politikalar, uygulamalar. Nobel Yayın Dağıtım.
6. Bakırcı, M. (2011). Avrupa Birliği Üyelik Öncesi Destek Fonu’nun (IPA) Kırsal Kalkınma Bileşeni (IPARD), Türkiye’nin durumu ve muhtemel etkileri. Doğu Coğrafya Dergisi, 14(21), 53–78.
7. Bakırcı, M. (2014). Avrupa Birliği yeni dönem kırsal kalkınma politikası, Türkiye’nin uyumu ve yaratacağı etkiler. Türk Coğrafya Dergisi, (47), 45–74. https://doi.org/10.17211/tcd.79399
8. Bakırcı, M. (2021). Kırsal planlama ve kalkınma: Kavramsal boyut ve temel esaslar. M. Doğan, M. Köse ve F. Ayhan (Ed.), Coğrafi planlama içinde (ss. 205–226). Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Balcı Akova, S. (2020). Değişen dünyada kırsal alanlar–kırsal turizm. Ö. Sertkaya Doğan ve E. Duran (Ed.), Türkiye turizm coğrafyası içinde (ss. 99–135). Paradigma Akademi Yayınları.
10. Basler, A. (1979). The concept of integrated rural development. Intereconomics, 14(4), 190–195.
11. Bebbington, A. (1999). Capitals and capabilities: A framework for analyzing peasant viability, rural livelihoods and poverty. World Development, 27(12), 2021–2044.
12. Ellis, F., & Biggs, S. (2001). Evolving themes in rural development 1950s–2000s. Development Policy Review, 19(4), 437–448.
13. European Parliament. (2018). Research for AGRI Committee- The CAP support beyond 2020. https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2018/617502/IPOL_STU(2018)617502_EN.pdf
14. George, E. W., Mair, H., & Reid, D. G. (2009). Rural tourism development: Localism and cultural change. Channel View Publications.
15. Halfacree, K. (2006). Rural space: Constructing a three-fold architecture. Handbook of rural studies içinde (ss. 44–62). Sage.
16. Harris, J. R., & Todaro, M. P. (1970). Migration, unemployment and development: A two-sector analysis. American Economic Review, 60(1), 126–142.
17. Hediger, W., & Knickel, K. (2009). Multifunctionality and sustainability of agriculture and rural areas: A welfare economics perspective. Journal of Environmental Policy & Planning, 11(4), 291–313. https://doi.org/10.1080/15239080903412453
18. İçduygu, A., & Sirkeci, İ. (1999). Cumhuriyet dönemi Türkiye’sinde göç hareketleri. 75 yılda köylerden şehirlere içinde. Tarih Vakfı Yayınları.
19. Jacob, W. J. (2018). Integrated rural development from a historical and global perspective. Asian Education and Development Studies, 7(4), 438–452.
20. Navarro, F. A., Woods, M., ve Cejudo, E. (2016). The LEADER initiative has been a victim of its own success: The decline of the bottom-up approach in rural development programmes. The cases of Wales and Andalusia. Sociologia Ruralis, 56(2), 270–288.
21. Nemes, G. (2005). Integrated rural development: The concept and its operation. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/5091440_Integrated_rural_development_-_The_concept_and_its_operation
22. Neumeier, S. (2012). Why do social innovations in rural development matter and should they be considered more seriously in rural development research? Sociologia Ruralis, 52(1), 48–69.
23. OECD. (2006). The new rural paradigm: Policies and governance. OECD Publishing.
24. OECD. (2018). Rural 3.0: A framework for rural development. OECD Publishing.
25. Ongun, U., & Gövdere, B. (2015). Kırsal turizmin kırsal kalkınmaya etkisi: Şirince örneği. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 5(2), 46–55.
26. Ploeg, J. D. van der, Renting, H., Brunori, G., Knickel, K., Mannion, J., Marsden, T., de Roest, K., Sevilla-Guzmán, E., & Ventura, F. (2000). Rural development: From practices and policies towards theory. Sociologia Ruralis, 40(4), 391–408.
27. Pretty, J. (2008). Agricultural sustainability: Concepts, principles and evidence. Philosophical Transactions B, 363(1491), 447–465.
28. Rigg, J. (2006). Land, farming, livelihoods, and poverty: Rethinking the links in the rural South. World Development, 34(1), 180–202. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2005.07.015
29. Sharpley, R. (2002). Rural tourism and the challenge of tourism diversification: The case of Cyprus. Tourism Management, 23(3), 233–244.
30. Shucksmith, M. (2010). Disintegrated rural development? Neo-endogenous rural development, planning and place-shaping in diffused power contexts. Sociologia Ruralis, 50(1), 1–14. https://doi.org/10.1111/j.1467-9523.2009.00497.x
31. Şahin, S. M. (2021). Türkiye’de kırsal kalkınma politikaları ve projelerinin yönetim sorunsalı [Doktora tezi, Pamukkale Üniversitesi]. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. T.C. Cumhurbaşkanlığı. (2012). On dört ilde büyükşehir belediyesi ve yirmi yedi ilçe kurulması ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun (Kanun No. 6360). Mevzuat Bilgi Sistemi. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=6360&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
33. Tacoli, C. (1998). Rural-urban interactions: A guide to the literature. Environment and Urbanization, 10(1), 147–166. https://doi.org/10.1177/095624789801000105
34. Uca, S. (2020). Kırsal kalkınma. G. Yüksek ve G. P. Çakır (Ed.), Kırsal turizm ve kalkınma içinde (ss. 3–29). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
35. Uçar, A., Akpınar, R., & Başaran, İ. (2018). Kalkınma ajanslarının bölge planlarında entegre kırsal kalkınma yaklaşımı Ege örneği. Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, (Özel Sayı), 45–58.
36. United Nations. (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our common future. un.org
37. Wilson, G. A. (2008). From ‘weak’ to ‘strong’ multifunctionality: Conceptualising farm-level multifunctional transitional pathways. Journal of Rural Studies, 24(3), 367–383. https://doi.org/10.1016/j.jrurstud.2007.12.010