Bitlis-Zagros Kenet Kuşağı Ön ülkesinde Siirt Şehri ve Çevresinin Aktif Tektoniğinin Jeomorfolojik Verilerle Belirlenmesi

Öz

Siirt şehri ve çevresi Arap ve Avrasya levhalarının çarpışması sonucu oluşan önemli Neotektonik yapılardan biri olan Bitlis-Zagros Kenet Zonu (BZKZ) ön kesiminde yer alır. Ancak, BZABK yakınındaki bu ön bölgenin tektonik özelliklerine odaklanan çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, BZABK üzerinde yer alan Siirt şehri ve çevresinde aktif tektonizmanın etkilerinin jeomorfolojik verilerle ortaya konulması ve bunun sonucunda sahada aktif olan fayların belirlenmesidir. Verilerin değerlendirilmesinde Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) teknolojileri ile jeomorfolojik yöntemler kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda Siirt şehri ve çevresinde aktif tektonizma etkisiyle eğim değerlerinin kısa mesafelerde değiştiği görülmüştür. Siirt şehri ve çevresinde aktif tektonizma sonucunda asılı vadiler, fay diklikleri, heyelanlar, taraçalar, çizgisel vadiler, ötelenmiş akarsular, alüvyal yelpazeler, kapatıcı sırtlar ve basınç sırtları gibi birçok şekiller oluşmuştur. Siirt şehri ve çevresinde aktif tektonik hareketler sonucunda sağ ve sol yanal atımlı faylar oluşmuştur. Sağ yanal atımlı faylar daha önce Perinçek vd. (1987) tarafından belirtilen Kozluk-Narlı Fayı’nın güneye doğru geniş bir zon halinde devamı niteliğinde olan faylardır. Siirt şehri ve çevresinde bu sağ yanal atımlı faylar önemli deformasyonlar ve nehir atımlarına neden olduğundan bu fay zonu “Kozlu-Narlı Fay Zonu” olarak isimlendirilmiştir. Sonraki çalışmalarla bu fay zonunun çalışma sahasının dışındaki sınırları, geometrisi ve aktif tektonik özellikleri detaylı bir şekilde araştırılmalıdır. BZABK yakınında yer alan Siirt şehri ve çevresi için literatürde yer alan aktif fayların birçoğunun eksik olduğu görülmüş ve bu eksikliklerin giderilmesinde jeomorfolojik veriler kullanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Siirt Şehri,
• Bitlis-Zagros Aktif Bindirme Zonu (BZABZ)
• jeomorfoloji
• aktif tektonizma

Proje Numarası

Proje desteği bulunmamaktadır.

Determination of the Active Tectonics of Siirt City and Its Surroundings in the Bitlis-Zagros Suture Zone Foreland Using Geomorphological Data

Öz

Siirt and its surroundings are in the foreland of the Bitlis-Zagros Suture Zone (BZSZ), a prominent neotectonic structure formed by the collision of the Arabian and Eurasian plates. However, studies focusing on the tectonic features of this foreland region near the BZATZ are limited. This study aims to investigate the effects of active tectonism in Siirt and its surroundings, situated within BZATZ, using geomorphological data, and to identify the active faults in the region. Geographic Information Systems (GIS) technologies and geomorphological analysis methods were applied during the evaluation process. The results reveal significant variations in slope values over short distances, reflecting the influence of active tectonics in and around Siirt. A range of tectonically induced landforms have developed, including hanging valleys, fault scarps, landslides, terraces, linear valleys, offset streams, alluvial fans, shutter ridges, and pressure ridges. Both right-lateral and left-lateral strike-slip faults were identified. The right-lateral faults are interpreted as the southward continuation—within a broad deformation zone—of the Kozluk-Narlı Fault described by Perinçek et al. (1987). These faults, which have caused notable deformation and stream offsets, are referred to in this study collectively as the “Kozluk-Narlı Fault Zone.” Future research should focus on delineating the boundaries, geometry, and active tectonic characteristics of this fault zone beyond the current study area. Many of the previously identified active faults in the Siirt region, near the BZATZ, appear incomplete.

Anahtar Kelimeler

• Siirt City
• Bitlis-Zagros Active Thrust Zone (BZATZ)
• geomorphology
• active tectonism

Proje Numarası

Proje desteği bulunmamaktadır.

Kaynakça

1. Açıkbaş, D., Akgül, A., & Erdoğan, L.T., (1981). Güneydoğu Anadolu’nun hidrokarbon olanakları ve Baykan-Şirvan-Pervari yöresinin jeolojisi. TPAO, Rapor No: 1543.
2. Agard, P., Omrani, J., Jolivet, L., Whitechurch, H., Vrielynck, B., Spakman, W., Monie, P., Meyer, B., & Wortel, R. (2011). Zagros orogeny: A subduction-dominated process. Geological Magazine, 148, 692-725.
3. Aghanabati, A., (1993). Geological Map of Middle East with the Scale of 1:5000, 000. Geological Survey of Iran, CGMW (Commission of the Geological Map of the World), Paris, France.
4. Akbayram, K., Bayrak, E., Pamuk, E., Özer, Ç., Kıranşan, K., & Varolgüneş, S. (2022). Dynamic sub-surface characteristic and the active faults of the Genç District locating over the Bingöl Seismic Gap of the East Anatolian Fault Zone, Eastern Türkiye. Natural Hazards, 114(1), 825-847.
5. Akbayram, K., Kıranşan, K., Varolgüneş, S., Büyükakpınar, P., Karasözen, E., & Bayık, Ç. (2023). Multidisciplinary analyses of the rupture characteristic of the June 14, 2020, M w 5.9 Kaynarpınar (Karlıova, Bingöl) earthquake reveal N70E-striking active faults along the Yedisu Seismic Gap of the North Anatolian Fault Zone. International Journal of Earth Sciences, 112(2), 489-509.
6. Arpat, E., & Şaroğlu, F. (1972). The East Anatolian Fault System: Thoughts on its development. Bull. Miner. Res. Explor. Inst., Ankara, 78, 33-39.
7. Atabey, E. (2000). Deprem. MTA Müdürlüğü Yayını, 34, 71.
8. Atalay, İ. (1975). Tektonik hareketlerin Sultandağları’nın jeomorfolojisine olan etkileri. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 18, 21-26.

9. Balkaş, Ö., Serdar, S. H., Erakman, B., Güngör, A., Pasin, C., Aksu, R., & İşbilir, M. (1980). Başkale-Gürpınar-Çatak-Van alanının jeolojisi ve petrol olanakları (Rapor No. 1455). Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) Arama Grubu.
10. Barka, A. (1996). Slip distribution along the North Anatolian fault associated with the large earthquakes of the period 1939 to 1967. Bulletin of the Seismological Society of America, 86, (5), 1238-1254.
11. Barka, A., Akyuz, H.S., Altunel, E., Sunal, G., Cakir, Z., Dikbas, A., Yerli, B., Armijo, R., Meyer, B., Chabalier, J.B.de., Rockwell, T., Dolan, J.R., Hartleb, R., Dawson, T., Christofferson, S., Tucker, A., Fumal, T., Langridge, R., Stenner, H., Lettis, W., Bachhuber, J., & Page, W. (2002). The surface rupture and slip distribution of the 17 August 1999 İzmit Earthquake (M 7.4). North Anatolian Fault. Bulletin of the Seismological Society of America, 92(1), 43-60.
12. Barka, A., & Reilinger, R. (1997). Active tectonics of the Eastern Mediterranean region: Deduced from GPS, neotectonic and seismicity data. Annali Di Geofisica, 40(3), 587-610.
13. Başokur, A.T., Gökten, E., Seyitoğlu, G., Varol, B., Ulugergerli, E.U., Işık, V., Candansayar, E., & Tokgöz, E. (2002). Jeoloji ve jeofizik çalışmalar ışığında 03.02.2002 Çay (Afyon) depremi’nin mekanizması, hasarın nedenleri ve bölgenin deprem etkinliği. Ankara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yayını, 56s.
14. Baştuğ, C., & Açıkbaş, D. (1974). Kozluk-Sason yöresi şaryaj raporu (Yayımlanmamış Rapor No. 878). Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) Arama Grubu.
15. Berberian, M. (1976b). An explanatory note on the first seismotectonic map of Iran: A seismotectonic review of the country. In M. Berberian (Ed.), Contribution to the seismotectonics of Iran, Part II (Geological Survey of Iran, No. 39, pp. 7–142).
16. Berberian, M. (1995). Master “blind” thrust faults hidden under the Zagros folds: Active basement tectonics and surface morphotectonics. Tectonophysics, 241, 193-224.
17. Biddle, K.T., Bultman, T.R., Fairchild, L.H., & Yılmaz, P.O. (1987). An approach to structural interpretation of the southeast Türkiye fold and thrust belt. Proceedings of 7th Biannual Petroleum Congress of Türkiye. UCTEA Chamber of Petroleum Engineers, 78-88.
18. Bingöl, E. (1986). Doğrultu atım sorunu ve jeolojisi (Eğitim Serisi Yayınları No. 28). Maden Tetkik ve Arama (MTA) Genel Müdürlüğü.
19. Boray, A., Şaroğlu, F., & Emre, Ö. (1985). Isparta büklümü’nün kuzey kesiminde DoğuBatı daralma için bazı veriler. Jeoloji Mühendisliği, 23, 9-20.
20. Burbank, D. W., & Anderson, R. S. (2011). Tectonic geomorphology (2nd ed.). John Wiley & Sons.
21. Çağlayan, M.A., & Şengün, M. (2002). 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Van L48 Paftası. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Jeoloji Etütleri Dairesi, Ankara.
22. Çemen, İ. (1990). Araban Tektonik Bloğu Doğu Kısmının Yapısal Jeolojisi ve Petrol Potansiyeli. TPAO rapor no: 2727
23. Çemen, İ., Perinçek, D., Ediger, Ş. V., & Akça, L. (1990). Güneydoğu Anadolu'daki Bozova doğrultu atımlı fayı: Üzerindeki ilk hareket ters faylanma olan faylara bir örnek. Türkiye 8. Petrol Kongresi Bildirileri, 169–179. Türkiye Petrol Jeologları Derneği.
24. Demirkol, C., Sipahi, H., Çiçek, S., Barka, A., & Sönmez, Ş. (1977). Sultandağının stratigrafisi ve jeoloji evrimi. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Raporu, No: 6305, Ankara.
25. Dhont, D., & Chorowicz, J. (2006). Review of the neotectonics of the Eastern Turkish - Armenian Plateau by geomorphic analysis of digital elevation model imagery. International Journal of Earth Sciences, 95, 34-49.
26. Duran, O., Şemşir, D., Sezgin, Đ., & Perinçek, D. (1988). Güneydoğu Anadolu’da Midyat ve Silvan gruplarının stratigrafisi, sedimantolojisi ve petrol potansiyeli. TPJD Bülteni, 1(2), 99–126.
27. Emcok, M., Feyzullayev, A. A., Kadirov, F. A., Zeynalov, G. A., Allen, R., Christensen, C., & Welker, B. (2011). Neotectonics of the Caucasus and Kura valley, Azerbaijan. Global Engineers & Technologist Review 1, 1-14.
28. Emre, Ö., Duman, T.Y., Doğan A., Özalp, S., Tokay, F., & Kuşçu, İ. (2003). Surface faulting associated with the Sultandağı earthquake (Mw 6.5) of 3 February 2002, southwestern Türkiye. Seismological Research Letters, 74(4), 382-392.
29. Emre, Ö., Duman, T.Y., Özalp, S., Elmacı, H., Olgun, Ş., & Şaroğlu, F. (2013). Active fault map of Türkiye with an explanatory text 1:1,250,000 scale. Special Publication Series 30, General Directorate of Mineral Research and Exploration, Ankara-Türkiye. ISBN: 978-605-5310-56-1.
30. Erinç, S. (2010). Jeomorfoloji I (A. Ertek & C. Güneysu, Düzenleyenler; Güncellenmiş 6. baskı). Der Yayınları.
31. Farzipour-Saein, A., Yassaghi, A., Sherkati, S., & Koyi, H. (2009). Mechanical stratigraphy and folding style of the Lurestan region in the Zagros Fold - Thrust belt, Iran. Journal of the Geological Society, 166, 1101-1115.
32. Glade, T., Crozier, M., & Smith, P. J. (2000). Applying probability determination to refine landslide-triggering rainfall thresholds using an empirical “Antecedent Daily Rainfall Model”. Pure and Applied Geophysics, 157(6), 1059–1079.
33. Göncoğlu, M. C., & Turhan, N. (1992). Muş-L47 Sheet: 100 000 Scale Geological Map Series of Türkiye. MTA, Ankara.
34. Güven, A., Dinçer, A., Tuna, M. E., & Çoruh, T. (1991). Güneydoğu Anadolu Kampaniyen-Paleosen otokton istifin stratigrafisi. TPAO, Rapor No: 2828.
35. Hatzfeld, D., Authemayou, C., Van Der Beek, P., Bellier, O., Lave, J., Oveisi, B., Tatar, M., Tavakoli, F., Walpersdorf, A., & Yamini-Fard, F. (2010). The kinematics of the Zagros Mountains (Iran). In Leturmy P, Robin C, editors. Tectonic and Stratigraphic Evolution of Zagros and Makran during the Mesozoic–Cenozoic. Geol Soc Lond Spec Publ 330: 19–42. DOI: 10.1144/SP330.3.
36. Herece, E., & Akay, E. (1992) Karlıova-Çelikhan arasında Doğu Anadolu Fayı. Türkiye 9. Petrol Kongresi, 361-372.
37. Herece, E. (2008). Atlas of East Anatolian Fault. In: General Directorate of Mineral Research and Exploration Special Publication Series-13. Türkiye, Ankara, ISBN 978-605-4075-12-6.
38. Herece, E., & Akay, E., (2003). Atlas of north Anatolian Fault. In General Directorate of Mineral Research and Exploration Special Publication Series-2. Türkiye, Ankara, ISBN 975-6595-54-X.
39. Hessami, K., Jamali, F., & Tabassi, H. (2003). Major Active Faults of Iran, Scale 1:2.500.000. Tehran International Institute of Earthquake Engineering and Seismology, Tehran, Iran.
40. Işık, E. (2012). Siirt İlinin Deprem Tehlikesi. DUFED I, 29/38.
41. Joudaki, M., Farzipour-Saein, A., & Nilfouroushan, F. (2016). Kinematics and surface pattern of the Anaran basement fault zone in NW of the Zagros foldthrust belt. International Journal of Earth Sciences, 105, 869-883.
42. Karakhanian, A.S., Trifonov, V.G., Philip, H., Avagyan, A., Hessami, K., Jamali, F., Bayraktutan, M.S., Bagdassarian, H., Arakelian, S., Davtian, V., & Adilkhanyan, A. (2004). Active faulting and natural hazards in Armenia, eastern Türkiye and northwestern Iran. Tectonophysics 380, 189-219.
43. Keller, E. A., & Pinter, N. (2002). Active tectonics: Earthquakes, uplift, and landscape (2nd ed.). Prentice Hall.
44. Koçyiğit, A. (1984). Güneybatı Türkiye ve yakın dolayında levha içi yeni tektonik gelişim. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 27, 1-16.
45. Koçyiğit, A., Yılmaz, A., Adamia, S., & Kuloshvili, S. (2001). Neotectonics of East Anatolian Plateau (Türkiye) and Lesser Caucasus: Implication for transition from thrusting to strike-slip faulting. Geodinamica Acta, 14, 177-195.
46. KOERI: Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü. http://www.koeri.boun.edu.tr/
47. Larsen, M. C., & Simon, A. (1993). A rainfall intensity-duration threshold for landslides in a humid-tropical environment, Puerto Rico. Geografiska Annaler: Series A, Physical Geography, 75(1–2), 13–23.
48. Lisenbee, A. L. (1986). Structural Studies of Selected Areas in Southeast Anatolia. TPAO rapor no: 2229
49. Lisenbee, A. L. (1987). Report of investgiation tectonic analysis of the Adıyaman to Harzo regionsoutheast Anatolia-(with notes on the Harran graben Bozova trend). TPAO rapor no: 2236.
50. Okay A. (2008). Geology of Türkiye: a synopsis. Anschnitt, 21, 19-42.
51. Öğdüm, F., Kozan, T., Bircan, A., & Bozbay, E., (1989). Sultandağları’nın tektonik jeomorfolojisi. Jeomorfoloji Dergisi, 17, 21-34.
52. Öğdüm, F., Kozan, T., Bircan, A., Bozbay, E., & Tüfekçi, K., (1991). Sultandağları ve çevresindeki havzaların jeomorfolojisi ve genç tektoniği. MTA Genel Müdürlüğü Raporu, No: 9123, Ankara.
53. Özgen, N. (2002). Kuruluş yeri bakımından Siirt şehri ve yakın çevresinin doğal ortam özellikleri. (Tez No: 122010). [Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.]. YÖK Tez Merkezi.
54. Özkaya, İ. (1974). Güneydoğu Anadolu Sason ve Baykan yöresinin stratigrafisi. Türkiye Jeoloji Bülteni, 17(1), 51–72. Perinçek, D. (1980b). Arabistan kıtası kuzeyindeki tektonik evrimin, kıta üzerinde çökelen istifteki etkileri. Türkiye 5. Petrol Kongresi, Jeoloji-Jeofizik Bildirileri. Nisan 1980, Ankara.77–93.
55. Perinçek, D. Günay, Y., & Kozlu, H. (1987). New observations on strike-slip faults in east and southeast Anatolia. Proceedings of 7th Biannual Petroleum Congress of Türkiye. UCTEA Chamber of Petroleum Engineers, 89-103.
56. Perinçek, D., & Biçer, Z. (1984). Baykan-Şirvan dolayının yeraltı jeolojisine sismik verilerle yaklaşım (Yayımlanmamış Rapor No. 1908). Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) Arama Grubu.
57. Perinçek, D., & Eren, A. G. (1990). Doğrultu atımlı Doğu Anadolu ve Ölü Deniz fay zonları etki alanında gelişen Amik Havzası’nın kökeni. 8. Petrol Kongresi, 180-192.
58. Perinçek, D., (1978b). Çelikhan Sincik Koçali (Adıyaman ili) alanının jeoloji incelemesi ve petrol olanaklarının araştırılması (ĐÜFF, Tatbiki Jeoloji Kürsüsü, Doktora tezi): TPAO Arama Grubu, Rapor no 1250, 212 s.
59. Reilinger, R., & McClusky, S. (2011). Nubia–Arabia–Eurasia plate motions and the dynamics of Mediterranean and Middle East tectonics. Geophysical Journal International, 186, 971–979.
60. Seyitoğlu, G., & Scott, B.C. (1991). Late Cenozoic crustal extension and basin formation in west Türkiye. Geological Magazine, 128, 155-176.
61. Seyitoğlu, G., & Scott, B.C., (1996). The cause of N-S extensional tectonics in western Türkiye: Tectonic escape vs. back-arc spreading vs. orogenic collapse. Journal of Geodynamics, 22, 145-153.
62. Seyitoğlu, G., Esat, K., & Kaypaki B. (2017a). The neotectonics of southeast Türkiye, northern Syria and Iraq: The internal structure of the South East Anatolian Wedge and its relationship with the recent earthquakes. Turkish Journal of Earth Sciences, 26, 105-126.
63. Seyitoğlu, G., Esat, K., Kaypak, B., Toori, M., & Aktuği Bç (2018). Internal deformation of the Turkish-Iranian Plateau in the hinterland of Bitlis-Zagros Suture Zone. In A. Farzipour Saein (Ed.) Tectonic and structural framework of the Zagros fold-thrust belt, 161-244.
64. Sungurlu, O. (1974). VI. Bölge kuzey sahalarının jeolojisi: Türkiye 2. Petrol Kongresi Bildirileri Sayfa (no: 85-107) 1974, Ankara, 22–25 Ocak.
65. Sungurlu, O., Perinçek, D., Kurt, G., Tuna, E., Dülger, S., Çelikdemir, E., & Naz, H., 1985. ElazığHazar-Palu alanının jeolojisi. Petrol İşleri Genel Müdürlüğü Dergisi, 29, 83-191.
66. Şaroğlu, F., Emre, Ö., & Boray, A. (1987). Türkiye’nin diri fayları ve depremselliği. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Raporu, No: 8174, Ankara.
67. Şaroğlu, F., Emre, Ö., & Kuşçu, İ. (1992). Türkiye diri fay haritası. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara, ölçek: 1/1 000 000.
68. Şenel, M. (2007). 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Cizre M48 paftası. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Jeoloji Etütleri Dairesi, Ankara.
69. Şenel, M. 2008). 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Cizre M47 paftası. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Jeoloji Etütleri Dairesi, Ankara.
70. Şengör, A. M. C. (2017). Diversion of river courses across major strike-slip faults and keirogens. In İ. Çemen & Y. Yılmaz (Eds.), Active Global Seismology: Neotectonics and Earthquake Potential of the Eastern Mediterranean Region (pp. 93–101). American Geophysical Union & John Wiley & Sons.
71. Şengör, A.M.C., & Yılmaz, Y. (1981). Tethyan evolution of Türkiye, a plate tectonic approach. Tectonophysics, 75, 181-241.
72. Şengör, A.M.C., (1980). Türkiye’nin neotektoniğinin esasları. Türkiye Jeoloji Kurumu yayını, 40 s.
73. Şengör, A.M.C., Görür, N., & Şaroğlu, F. (1985). Strike-slip faulting and related basin formation in zones of tectonic escape: Türkiye as a case study. The Society of Economic Paleontologists and Mineralogists, Special Publication, 37, 227- 264.
74. Şengör, A.M.C., Özeren, M.S., Keskin, M., Sakınç, M., Özbakır, A.D., & Kayan, İ. (2008). Eastern Turkish high plateau as a small Turkic-type orogen: Implications for post-collisional crust-forming processes in Turkic-type orogens. Earth-Science Reviews, 90, 1-48.
75. Taymaz, T., & Tan, O. (2001). Source parameters of June 6, 2000 Orta-Çankırı (Mw=6.0) and December 15, 2000 Sultandağ-Akşehir (Mw=6.0) earthquakes obtained from inversion of teleseismic P- and SH-body-waveforms. Symposia on seismotectonics of the northwestern Anatolia-Aegean and recent Turkish earthquakes, 96-107.
76. Tchalenko, J. S., & Braud, J. (1974). Seismicity and structure of the Zagros (Iran): The main recent fault between 33° and 35° N. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, Mathematical and Physical Sciences, 277(1262), 1–25.
77. Toori, M., & Seyitoğlu, G. (2014). Neotectonics of the Zanjan–Kazvin area, Central Iran: Left-lateral strike-slip induced restraining stepovers. Turkish Journal of Earth Sciences, 23(3), 260–276.
78. Tuna, D. (1973). VI. Bölge litostratigrafi birimleri adlamasının açıklayıcı raporu. TPAO, Rapor No: 813. Türkünal, S. (1980). Doğu ve Güneydoğu Anadolu’nun Jeolojisi. syf. 8.: TMMOB Jeoloji Müh. Odası Yayın No: 8, Ankara.
79. Utmanoğulları, M. (2012). Şirvan-Özpınar (Siirt) Dolayının, jeolojisi, yeraltı jeolojisi ve hidrokarbon olanakları. [Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü].
80. Wilson, J. L. (1975). Carbonate Facies in Geologic History. Springer-Verlag, 473.
81. Yeşilova, P. (2012). Kurtalan (GB Siirt) Civarı evaporit içeren Germik Formasyonu’nun sedimantolojisi, mineralojik petrografik incelemesi ve diyajenezi. [Yayınlanmamış Doktora Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü].
82. Yılmaz, E., & Duran, O. (1997). Güneydoğu Bölgesi Otokton ve Allokton Birimleri Stratigrafisi Adlama Sözlüğü. Türkiye Petrolleri A.O. Arastırma Merkezi Grubu Başkanlığı, Eğitim Yayınları, Yayın No: 31, Ankara.460.
83. Yılmaz, Y. (1993). New evidence and model on the evolution of the southeast Anatolian orogen. Geological Society of America Bulletin, 105, 251-271.
84. Yoldemir, O. (1985). Suvarlı (Adıyaman) yakın dolayının jeolojisi. TPAO rapor no: 2113.
85. Yoldemir, O. (1987). Suvarlı-Haydarlı-Narlı Gaziantep arasında kalan alanın jeolojisi, yapısal durumu ve petrol olanakları. TPAO rapor no: 2257.
86. Yoldemir, O., & Sefunç. A. (1999). Kemerli, Burç ve Batı Bozova alanının jeoloji, jeofi zik ve hidrokarbon potansiyelini değerlendirme ve belirlenen prospekt alanlar. TPAO rapor no: 2113.
87. Yoldemir, O., Akça, L., Şengündüz, N., Gürgey, A., Turan, M., Güngör, H., & Aydemir, V. (1992). Araban-Suvarlı sahalarının stratigrafik, tektonik ve rezervuar değerlendirmesi. TPAO rapor no: 3114.
88. Zamani Gharechamani, B., (2013). Tectonic model of Azerbaijan Plateau (North of Tabriz Fault and South Aras). Scientific Quarterly Journal Geosciences, 22, 41-50.