BALIKESİR ÇEVRESİNDE GELENEKSEL KIRSAL AVLU PEYZAJI VE DEĞİŞİMİ

Cilt: 12 Sayı: 18 12 Eylül 2011
  • Abdullah Köse
PDF İndir
TR

BALIKESİR ÇEVRESİNDE GELENEKSEL KIRSAL AVLU PEYZAJI VE DEĞİŞİMİ

Öz

Peyzaj kültürü yansıtır. Bundan dolayı peyzaj incelemeleri kültürü açıklamada önemlidir. Geleneksel kırsal Türk evi avlu içinde kurulmuştur. Bu özellik, Türkiye’nin geleneksel kırsal peyzajını biçimlendiren temel unsurlardan biridir. Bu çalışmada Balıkesir çevresindeki geleneksel kırsal avlu mekanının anlamı, işlevi ve değişimi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Balıkesir çevresindeki yedi kırsal yerleşme birimi örneklem olarak belirlenmiştir. Popüler kültür yayılması ve geleneksel kırsal avlu mekanının değişiminde mesafenin rolünü ortaya koymak için örnek kırsal yerleşmeler Balıkesir ovası ve çevresindeki dağlık-tepelik alandan seçilmiştir. Buradan hareketle Türkiye’nin geleneksel kırsal avlu mekanı ile ilgili genel sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu sonuçlara göre geleneksel kırsal avlu mekanı özel mekan (ev) ile genel mekan (sokak) arasındaki geçiş alanıdır. Geleneksel dünya görüşü ve hayat tarzına bağlı olarak günlük hayatın büyük bölümü avluda geçirilir. Tarımsal üretim, depolama ve savunma işlevine sahiptir. Mahremiyet sağlar. Daha çok kadın mekanı özelliği taşır. Dağlık-tepelik alanlarda uzaklık nedeniyle geleneksel kırsal avlu mekanı orijinal yapısını büyük ölçüde korurken, popüler kültürün çok daha hızlı ve kolay yayıldığı şehre yakın alanlarda geleneksel kırsal avlu mekanı değişmeye ve bozulmaya başlamıştır

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Altaş, N ve Diğerleri, 2006, Domaniç’te Kır Meskenleri. Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı: 16, Erzurum, s.63-88.
  2. Arı, Y., 2005, Amerikan Kültürel Coğrafyasında Peyzaj Kavramı. Doğu Coğrafya Dergisi, Haziran 2005, Sayı: 13, Erzurum, s. 311-339‟den Lewis, Pierce F., 1979, Axioms for Reading the Landscape, The Interpretation of Ordinary Landscapes: Geographical Essays. Oxford University Press, New York, Oxford.
  3. Asatekin, G., 1994, Anadolu’daki Geleneksel Konut Mimarisinin Biçimlenmesinde Aile- Konut Karşılıklı İlişkilerinin Rolü. Kent Planlama, Politik, Sanat. Tarık Okyay Anısına Yazılar, ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını, Ankara. s.65-87.
  4. Can, Y., 1995, İslam Şehirlerinin Fizikî Yapısı. Türkiye Diyanet Vakfı Yay. 169, Ankara.
  5. Doğanay, H., 1989, Ordu‟da Bazı Oba-Yayla Yerleşmeleri ve Yaylacılık. Coğrafya Makaleleri. Atatürk Üniv. Fen-Edebiyat Fak. Yay. No: 55, Erzurum, s.304-325.
  6. Doğanay, H., 1997, Türkiye Beşeri Coğrafyası. MEB Yay.: 2982, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi: 877, Eğitim Serisi: 10, İstanbul.
  7. Eldem, S. H., 1955, Türk Evi Plan Tipleri. İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Yay., İstanbul. Eliade,….
  8. Gruber, P. and Herbig, U., 2006, Reaserch of Environmental Adaptation of Traditional Building Constructions and Techniques in Nias. www.iva- icra.org/bilder/download/nias_turin_finalklein.pdf, 27.03.2006.

Ayrıntılar

Birincil Dil

tr;en

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Abdullah Köse Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

12 Eylül 2011

Gönderilme Tarihi

12 Eylül 2011

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2007 Cilt: 12 Sayı: 18

Kaynak Göster

APA
Köse, A. (2011). BALIKESİR ÇEVRESİNDE GELENEKSEL KIRSAL AVLU PEYZAJI VE DEĞİŞİMİ. Doğu Coğrafya Dergisi, 12(18), 7-38. https://izlik.org/JA37JX57LG

Content of this journal is licensed under a Creative Commons Attribution NonCommercial 4.0 International License

29929