TÜRKİYE’DE KANOLA TARIMI

Öz

Kanola, 1960’lı yıllardan itibaren Türkiye’de önem kazanan yağlı tohumlu bitkilerden biridir. Ekim alanlarında ve üretim miktarlarında yıldan yıla önemli değişimler görülmektedir. 2006 yılında 53898 da. arazide Kanola ekimi yapılmış ve bundan da 12641 ton ürün elde edilmiştir. Ekim alanlarının illere göre dağılışına bakıldığında Adana ili 17800 da. ile ilk sırada gelmektedir. Türkiye toplam ekim alanlarının (2006) % 33’ü ve toplam üretiminde % 32.2 si Adana ilinden sağlanmıştır. Bu durumda da Çukurova’nın Kanola tarımına uygun coğrafi özellikleri rol oynamaktadır. Ayrıca Kanola diğer ürünlerle münavebeli olarak ekilebildiğinden ve ikinci ürün uygulamasına elverişli olduğundan Çukurova’da tarımı yaygınlaşmaktadır. Buna ek olarak yörede bitkisel yağ sanayinin de gelişmiş olması Kanola tarımına pazarlama yönünden olumlu etkiler yapmaktadır. Kanola tohumlarından elde edilen yağ, yemeklik yağ üretimi yanında biyodizel, biyoetanol üretiminde de değerlendirildiğinden çiftçiler için önemli bir alternatif üretim ve potansiyel arz etmektedir. Bu potansiyel iyi değerlendirildiğinde ülkenin enerji ihtiyacına da önemli katkılar yapılabilecektir. Ancak gerek üretimde, gerekse pazarlamada sorunlar bulunmaktadır. Sorunların başında da fiyatların maliyetlerin altında kalması, teşviklerin ürün ekilmeden önce değil de ekildikten sonra belirlenmesi ve yağ ithalatı gelmektedir. Bu çalışmada Türkiye Kanola tarımının ekim ve üretim alanlarının bölgelere ve illere göre dağılımı ve üretilen ürünlerin pazarlanmasında karşılaşılan sorunların ortaya konması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kanola, tarım, yağlı tohum, biyodizel, pazarlama

Kaynakça

1. Algan, N., 1990, Kanola Tarımında Çeşit Sorunu ve Agroteknik Yöntemler. Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Menemen, İzmir
2. Algan, N., 1991, Çukurova Bölgesinde Kışlık II. Ürün Olarak Yetiştirilebilecek Bazı Yemlik Kolza Çeşitlerinin Verim ve Diğer Bazı Özellikleri Üzerine Araştırmalar. I. Çukurova Tarım Kongresi. Adana
3. Altın, R.,- Balcı, M., 1998. Ayçiçek Metil Ester Yakıtının Diesel Motorlarında Yakıt Olarak Kullanılması Üzerine Bir Araştırma Z.K.Ü. Karabük Teknik Eğitim Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı 1: s. 4-5 Zonguldak
4. Atakişi, İ.K., 1991, Yağ Bitkileri Yetiştirme ve Islahı. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Yayın No: 148, Ders Kitabı No: 10. Tekirdağ
5. Doğanay, H., 1994. Türkiye Ekonomik Coğrafyası. Atatürk Üniversitesi K.Karabekir Eğitim Fakültesi. Erzurum
6. Doğanay, H., 2007. Ziraat Coğrafyası. Atatürk Üniversitesi K.Karabekir Eğitim Fakültesi Coğrafya Eğitimi Anabilim Dalı. Erzurum
7. Göney, S., 1979. Türkiye’de Ziraatın Coğrafi Esasları. İstanbul Üniversitesi Yay. No: 2600, Coğrafya Enstitüsü, Yayınları 11. İstanbul
8. Koca, H., 2006. Türkiye Yerfıstığı Tarımı: İmkanlar Sorunlar. Doğu Coğrafya Dergisi Sayı: 16. s.9. Konya

9. Süzer, S., 2001. Kanola Tarımı. Yayın No: 77-78. Edirne
10. TÜİK. 1979-2006 Yılları Arası Kanola Tarımı Verileri. Ankara
11. Ulusoy, Y.,2002. Dizel Motorlarda Biyodizel Kullanımının Teknik ve Ekonomik Olarak İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. Sayı:16. Bursa
12. http// www. fao.org. 2006