AŞAĞI YEŞİLIRMAK VADİSİNDE DOĞAL ZEYTİN ALANLARI VE EKONOMİK OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Karadeniz Bölgesi’nde ülkemiz ormanlarının %27’si bulunmaktadır. Ülkemizin her yöresinde olduğu gibi bu bölgede de ormanların özellikle yakacak ve mesken yapımı için tahrip edildiği bir gerçektir. Ormanların tahribini önlemek için özellikle orman köylülerinin ekonomik faaliyet alanlarını çeşitlendirmek ve onların ormanları tahrip etmeye yönelik ekonomik faaliyetlerini ortadan kaldırmak gerekmektedir. Orta Karadeniz Bölümü’nde doğal olarak yetişme ortamı bulmuş olan zeytinliklerin, ekonomik olarak değerlendirilmesi hem orman köylülerinin geçimi, hem de atıl duran bir kaynağın ekonomiye kazandırılması nedeniyle ülkemiz açısından yararlı olacaktır. Bu çalışmada, Orta Karadeniz Bölümü aşağı Yeşilırmak vadisi ve yakın çevresinde, zeytin bitkisinin doğal olarak yetişmesine imkân sağlayan coğrafi faktörler, zeytin alanlarının dağılışı ve ekonomik olarak değerlendirilmesine yönelik konular üzerinde durulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Zeytin (delice), Aşağı Yeşilırmak vadisi, doğal zeytin alanları

Kaynakça

1. ATALAY, İ., 1994, Türkiye Vejetasyon Coğrafyası. İzmir.
2. AYBAR, C., 1944, Türkiye’de Zeytincilik, Türk Coğrafya Dergisi, Yıl:2, S.5-6, Ankara.
3. DAVİS, H. P.,1978, Flora of Turkey, Edinburg.
4. ELMACI, S., 2004,“Orta Yeşilırmak Havzasının (Kelkit-Tersakan Çayları Arası) Coğrafi Etüdü”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Öğretmenliği A.B.D. Basılmamış Doktora Tezi, Erzurum.
5. ERİNÇ, S., 1996, Klimatoloji ve Metotları, İstanbul.
6. ERİNÇ, S., 1977, Vejetasyon Coğrafyası, İ.Ü. Yay., No: 2276, Coğ. Enst. Yay., No: 92, İstanbul.
7. ERTİN, G., 2000, Edremit Körfezi Çevresinde Zeytin Üretimi, T.C.D. Sayı:35, İstanbul.
8. GÖKSU,E.,ve Diğerleri, 1974, 1/500000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası, Samsun Paftası, MTA Yayınları, Ankara.

9. İNANDIK, H.,1965, Türkiye Bitki Coğrafyasına Giriş, İ.Ü. Coğ. Ens.Yay. ,İstanbul.
10. KODAY, Z., 1999, Çoruh Vadisi’nde Zeytin Alanları, T.C.D. Sayı:34, İstanbul.
11. LOUİS, H., 1939, Das Naturlische Pflanzenkleid Anatoliens Stuttgart
12. ÖZÇAĞLAR, A.,2000, Coğrafya’ya Giriş, Ankara.
13. SARAÇOĞLU, H., 1990, Bitki Örtüsü Akarsular Göller, Ankara.
14. TEMUÇİN, E.,1993, Türkiye’de Zeytin Yetişen Alanların Sıcaklık Değişkenine Göre İncelenmesi, Ege Coğrafya Dergisi, Sayı:7, İzmir.
15. WALTER, H., 1962, Anadolu’nun Vejetasyon Yapısı Çev: Uslu,S.,İ.U. Yay. No: 80, İstanbul.
16. YÜCEL, T., 1990, Türkiye’de Zeytinliklerin Dağılışı, Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Coğrafya Bilim ve Uygulama Kolu Coğrafya Araştırmaları Dergisi, C.1, S.2, Ankara.