TR
KENTİÇİ ULAŞIM SİSTEMLERİ VE SOSYAL AKTİVİTE İLİŞKİSİ: AVCILAR İLÇESİ ÖRNEĞİ
Öz
21. yüzyıl kent yaşamının en önemli unsurlarından olan kentiçi ulaşım,
hem gelişen modern toplumların hem de ekonomik büyümenin temel
göstergelerinden biridir. 13,2 milyonluk nüfusu ile dünyanın en büyük
metropollerinden biri olan İstanbul, özellikle 1950’li yıllardan itibaren maruz
kaldığı göç olgusu sonucunda kentsel altyapı ve ulaşım sistemleri açısından
yaşadığı yetersizliklerle birlikte giderek karmaşıklaşan bir yapı kazanmakta ve
kentiçi hareketlilik, ulaşım imkânları ve sosyal aktivitelere erişim ve katılım
bakımından büyük sorunlar yaşamaktadır. Karayolu ağında yaşanan yoğun araç
trafiğinin sonucu olan kentsel trafik sıkışıklığına bağlı olarak, kent halkının
hareketliliğini kısıtlayarak sosyal ve kültürel etkinliklere erişimini sınırlandıran en
önemli faktör olan ulaşım sisteminin yetersizlikleri, sosyal aktivitelerden mahrum
kalma ya da dışlanma şeklinde ifade edilen “sosyal dışlanma” fenomeninin başlıca
nedenlerindendir.
Bu çalışmada, ulaşım sistemine dayalı sosyal dışlanma veya sosyal
aktivitelerin kısıtlanması konusu, İstanbul Avcılar İlçesi’nde yapılan bir alan
çalışması ile ele alınmıştır. İki farklı zaman diliminde (2005 ve 2009 yılları)
gerçekleştirilen anket uygulamalarında, insanlara günlük zorunlu aktivitelerinin
(çalışma, eğitim, dinlenme, yeme-içme ve uyuma gibi) dışında kalan serbest
zamanlarında gerçekleştirdikleri sosyal, kültürel, sportif ve gönüllü aktiviteler ile
bu aktivitelerin gerçekleştirilmesini etkileyen nedenlerin neler olduğunu
belirlemeye yönelik sorular yöneltilmiştir. Örneğin, zaman, maliyet, güvenlik ve
konfordan yoksun olma gibi nedenlerle engellenmiş olmanın söz konusu olup,
olmadığı araştırılmıştır. Anket genel olarak 20 - 45 yas grubunda olan, İstanbul’un
merkezi kesiminden (Eminönü) yaklaşık 27 km uzakta, Avcılar İlçesi’nin Merkez,
Ambarlı ve Denizköşkler mahallelerinde yasayan kişilere, Avcılar-Söğütlüçeşme
(Kadıköy) hattında sefer yapan metrobüsün hizmete girmesinden önce (2005 yılı)
ve sonrasında (2009 yılı) uygulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkür, G. Z., 1996, Türkiye’de Kırsal Kesimden Kente Göç ve Bölgeler Arası Dengesizlik (1970-1993), T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara.
- Avcılar Kaymakamlığı, 2008, Tarihçe, Erişim: www.avcilar.gov.tr/ilcemiz/tarihce.htm 02.04.2008.
- Butz, V. M., Sıgaud, O., G´Erard, P., 2003, Anticipatory Behavior: Exploiting Knowledge About the Future to Improve Current Behavior, Lecture Notes in Computer Science, Springer-Verlag, s. 1-10, Germany.
- Devlet İstatistik Enstitüsü (D.İ.E.), 1990, 1997 ve 2000 Nüfus Sayım Sonuçları, Ankara.
- Doğanay, H., 1997, Türkiye Beşeri Coğrafyası, MEB Yay. No: 2982, Eğitim Dizisi: 10, İstanbul.
- Church, A., Frost, M., Sullivan, K., 2000, Transport and Social Exclusion in London, Transport Policy, Cilt: 7, Sayı: 3, s.195-205, USA.
- Görgülü, Z., Dinçer, İ., Enlil, Z., Örnek, E., Kurtarır, E., Altınok, E., 2006, Mahalle Ölçeğinde Kentsel Dönüşüm Modeli: Küçükbakkalköy Örneği, İstanbul’un Eylem Planlamasına Yönelik Mekânsal Gelişme Stratejileri Araştırma ve Model Geliştirme İşi, Bimtaş-Yıldız Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü, İstanbul.
- Hine, P. J., 2003, Social Exclusion and Transport Systems Editorial Special Issue on Transport and Social Exclusion, Transport Policy, Cilt: 10, Sayı: 4, s. 263-263, USA.
Ayrıntılar
Birincil Dil
tr;en
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
8 Ocak 2013
Gönderilme Tarihi
8 Ocak 2013
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2012 Cilt: 17 Sayı: 27