Converting Diapositives Into Virtual Slides

Öz

Multimedia materials, which are one of the indispensable components of education-teaching processes; is the storage of text, images, sounds, drawings, graphics and animations on the computer and processing them for different purposes. Instructional technologies set sail for brand new techniques and applications after taking the impressive atmosphere of “multimedia”, which means multimedia technologies, which replaced it. Many new inventions, from lesson preparation and planning to measurement and evaluation, have made the work of learners and instructors even more enjoyable than before. Until this stage, the production and use of visual materials was limited to broadcasting and personal efforts. The process of preparing and using in-class and extra-curricular instructional materials was a qualitative but also tedious and costly task. It was difficult to make valid, reliable, useful, low-cost and durable materials. Therefore, most of the educators preferred ready-made materials. This is the idea behind the opening of technology classrooms in schools. On the other hand, to design and create their own visual materials at each teaching level; After the middle of the 20th century, when the camera became widespread, it became one of the hobbies of educators. In addition to the camera, one of which took black and white or color photographs, a second camera was taken to take the aperture. In this period, when digital visuals could not enter schools yet, there were even educators who made the development of films as amateurs. With the arrival of computers in schools, the episcope, which takes turns in the way of warehouses, is the last slide machine to join opaque and transparent projectors such as epidiascope and overhead projector. In this study, the findings in the context of transforming personal diapositive archives into virtual slides for reuse were examined through document analysis. The concept of virtual slide has been used for the first time in pathological cell analysis in surgery since the 1990s. After making a general evaluation about the use of diapositive in the theoretical part, diapositives that I personally used between 1980-2010 were reviewed and classified in the first stage. Those suitable for scanning were scanned in a long time with a scanner device and saved in JPEG format. Then, the prominent points during the scanning of the diapositives were determined and the routes that should be followed by those who have a diapositive archive were emphasized. In the last stage, a discussion was held on the instructional value of the diapositives converted into digital images by taking the opinions of 21 academicians.

Anahtar Kelimeler

• Virtual slide
• diapositive
• multimedia
• material conversion

DİYAPOZİTİFLERİN SANAL SLAYTLARA DÖNÜŞTÜRÜLMESİ

Öz

Mona Lisa’nın Gülüşü filminde Sanat Tarihi öğretmeni Katherine Watson, Wellesley Kız Lisesindeki ilk dersine elinde üç magazin çantası ile girer. Hemen iki kız öğrenci çantanın içindeki slaytları karartmalı amfinin gerisinde tam ortada kurulmuş olan slayt projektörüne yerleştirmek için alırlar. 1950’lerin başında geçen hikâyede öğretmen Watson, muhafazakâr bir çevrede öğrencilerinin kendilerine sağlanan imkanlardan yararlanarak, özgürce düşünmeyi öğretmeye çalışır. Öğrencilerden birkaçının ders sırasında gönüllü olarak öğretmene yardım etmesi, dersin başarılı geçmesine katkı veren eski bir alışkanlık olup bu alışkanlık günümüzde de çeşitli şekillerde sürmektedir. Eğitim-öğretim süreçlerinin vazgeçilmez bileşenlerinden biri olan çoklu ortam materyalleri; metin, görüntü, ses, çizim, grafik ve animasyonların bilgisayarda saklanması ve farklı amaçlarla işlenerek kullanılmasıdır. Öğretim teknolojileri, söylenmesi kolay bir sözcük olarak “mültimedya”nın etkileyici havasını da arkasına aldıktan sonra yepyeni teknik ve uygulamalara yelken açtı. Ders hazırlama ve planlamasından ölçme ve değerlendirme aşamasına kadar pek çok yeni buluş, öğrenen ve öğreticilerin işlerini eskisine göre daha da eğlenceli hale getirmiştir. Bu aşamaya gelinceye kadar, görsel materyallerin üretim ve kullanımı, yayın dünyası ve kişisel çabalarla sınırlıydı. Ders içi ve ders dışı öğretimsel materyal hazırlama ve bunları kullanma süreci niteliksel ama aynı zamanda sıkıntılı ve masraflı bir işti. Geçerli, güvenilir, kullanışlı, düşük maliyetli ve dayanıklı malzemeler yapmak zordu. Bu yüzden eğitimcilerin çoğu hazır materyalleri tercih etmiştir. Okullarda teknoloji dersliklerinin açılmasının arkasında yatan düşünce de budur. Öte yandan, her öğretim kademesinde kendi görsel materyallerini tasarlayıp oluşturmak; fotoğraf makinesinin yaygınlaştığı 20. Yüzyılın ortalarından sonra eğitimcilerin hobileri arasına girdi. Biri siyah-beyaz ya da renkli fotoğraf çeken makinenin yanına ikinci bir makine diyapozitif çekmek için alınırdı. Dijital görsellerin henüz okullara giremediği bu dönemde filmlerin banyosunu amatör olarak yapan eğitimciler bile vardı. Bilgisayarların okullara girmesiyle birlikte, sırayla depoların yolunu tutan episkop, epidiyaskop ve tepegöz gibi opak ve saydam projektörlerin arasına en son katılan slayt makinesidir. Bu çalışmada kişisel diyapozitif arşivlerinin yeniden kullanılabilmesi için sanal slaytlara dönüştürülmesi bağlamında ortaya çıkan bulgular doküman incelemesi yoluyla incelenmiştir. Sanal slayt kavramı, ilk kez cerrahide patolojik hücre analizlerinde 1990’lardan itibaren kullanmaya başlanmıştır (Treanor, 2009:99). Kuramsal bölümde diyapozitif kullanımı hakkında genel bir değerlendirme yapıldıktan sonra, ilk aşamada 1980-2010 yılları arasında bizzat kullandığım diyapozitifler gözden geçirilerek sınıflandırılmıştır. Aralarında taramaya uygun olanlar bir tarayıcı cihaz ile uzun sayılabilecek bir sürede taranarak JPEG formatında kaydedilmiştir. Ardından diyapozitiflerin taranması sırasında öne çıkan noktalar belirlenmiş ve elinde diyapozitif arşivi olanların izlemesi gereken yollar üzerinde durulmuştur. Son aşamada ise, dijital görsele dönüştürülen diyapozitiflerin öğretimsel değeri üzerinde 21 akademisyenin görüşleri alınarak bir tartışma yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sanal slayt
• diyapozitif
• multimedya
• materyal

Kaynakça

1. Alım, M, - Girgin, M. (2011), Öğretmen ve öğrenci görüşlerine göre 9. sınıf coğrafya derslerinde yararlanılan araç-gereçler ile materyal ve öğretim yöntemleri. Doğu Coğrafya Dergisi S. 12, s. 25-42.
2. Driver, F. (2003). On Geography As a Visual Discipline. Editorial Board of Antipode, Malden (MA): Blacwell Publishing.
3. Fonyad, L., Gerely, L., Cserneky, M., Molnar, B., Matolcsy, A. (2010), Shifting gears higher - digital slides in graduate education - 4 years experience at Semmelweis University. Diagnostic Pathology, Volume: 5, Article Number: 73.
4. Krygier, J. B., Reeves, C., DiBiase, D., Cupp, J. (1997), Design, implementation and evaluation of multimedia resources for geography and earth science education, J.of Geography in Higher Education. C.21, S.17-39. DOI: 10.1080/03098269708725407.
5. Livingstone, D. N., Withers, C. W. J. (2007), Coğrafya ve Devrim (Çeviri: Cenkçiler, D.), İstanbul: YKY.
6. Özey, R., Demirci, A., (2008), Coğrafya Öğretiminde Yöntem ve Yaklaşımlar, Konya: Aktif.
7. Öztemel, E. (2018), Eğitimde yeni yönelimlerin değerlendirilmesi ve eğitim 4.0. Üniversite Araştırmaları Dergisi Arşiv Cilt 1, Sayı 1 s. 25-30. Erişim Tarihi: 02.03.2021. https://sites.google.com/view/egitim-teknoloji/e%C4%9Fitim-4-0#h.p_Txlgr5I3nPua
8. Öztürk, N. K. (2002), Liselerde coğrafya öğretiminde araç, gereç, materyal kullanımı ve önemi. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi S. 22, s. 126-129.

9. Roth, J. (Yapımcı), Newell, M. (Yönetmen) (2003), Mona Lisa Smile (Mona Lisa’nın Gülüşü) [Sinema Filmi], ABD: Columbia Pictures.
10. Sekin, S., Ünlü, M. (2002), Coğrafya dersinin temel öğretim sorunları. Marmara Coğrafya Dergisi, Sayı: 5, s. 43-53.
11. Sönmez, Ö. F., Çavuş, H., Merey, Z. (2009), Coğrafya Öğretmenlerinin Öğretim Teknolojileri ve Materyalleri Kullanma Düzeyleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. 2, 213-228.
12. Taş, H. İ., Özel, A., Demirci, A., (2007), Coğrafya öğretmenlerinin teknolojiye bakış açıları ve teknolojiden yararlanma seviyeleri. Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, S. 19, s. 31-52.
13. Treanor, D., (2009), Virtual slides: an introduction. Diagnostic Histopatology. Cilt 15, Sayı 2, S. 99-103. https://doi.org/10.1016/j.mpdhp.2009.01.006.
14. Trelease, R. B., (2016), From chalkboard, slides, and paper to e‐learning: How computing technologies have transformed anatomical sciences education. Anatomical Sciences EducationVolume 9, Issue 6. S. 583-602. https://doi.org/10.1002/ase.1620.
15. Üçışık, S., Ünlü, M., Özey, R., (2002), Coğrafya eğitim ve öğretiminde fotoğrafların önemi, Marmara Coğrafya Dergisi, Sayı: 5, s. 1-8.