ISIL DÖNGÜNÜN HASTA BAŞINDA KULLANILAN SERT ASTAR MATERYALLERİ İLE ASTARLANAN AKRİLİK REZİNLERİN TRANSVERS DAYANIMINA ETKİSİ
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı, ısısal farklılıkların hasta başında kullanılan sert astar materyalleri ile astarlanan akrilik rezinlerin transvers dayanımına etkisini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: İki farklı sert astar materyali ve geleneksel protez kaide rezini kullanılarak beş adet deney grubu oluşturuldu. Birinci grup, muflalama tekniğiyle üretilen geleneksel akrilik kaide rezininden (Akrilik rezin), ikinci grup görünür ışıkla polimerize olan rezinden (Triad), üçüncü grup otopolimerizan rezinden (Tokuyama), dördüncü grup görünür ışıkla polimerize olan rezin ile astarlanan akrilik rezinden (Triad Reline) ve beşinci grup ise otopolimerizan rezin ile astarlanan akrilik rezinden (Tokuyama Reline) oluşmaktadır. Her bir deney grubunda 65×10×3 mm3 boyutunda hazırlanan örnekler, rastgele kontrol ve ısıl döngü grubu olarak ikiye ayrıldı (n=10). Isıl döngü işlemi; sıcaklığı 50C-550C arasında değişen su banyolarında 5000 kez yapıldı. Sonrasında örneklerin transvers dayanım değerleri tespit edildi. Örneklerin transvers dayanımına ait veriler, iki yönlü varyans analizi ile değerlendirildi ve gruplar arasındaki farklılıkların tespit edilmesi için Tukey’s HSD post hoc testi kullanıldı (α=0.05).
Bulgular: Isıl döngü işleminin bütün gruplarda transvers dayanım değerlerini azalttığı belirlendi. Transvers dayanım astarlama yapılmayan akrilik protez kaidesinde en yüksek, astarlama yapılan kaidelerde ise daha düşük bulundu. Otopolimerizan hasta başı sert astarlama materyali (Tokuyama) ile astarlanan kaide, ışıkla polimerize materyale (Triad) göre daha yüksek transvers dayanım gösterdi.
Sonuç: Protez kaide ve astar materyallerinin dayanımı ısıl değişkenlerden etkilenmekte olup, otopolimerizan astar materyali ile astarlanan akrilik rezin, görünür ışıkla polimerize olan astar materyalleriyle astarlanan rezine oranla daha yüksek dayanım göstermektedir.
Anahtar
Kelimeler: Akrilik rezinleri, protez
astarlama, polimerizasyon
EFFECT OF THERMOCYCLING ON THE TRANSVERSE STRENGTH OF ACRYLIC RESINS RELINED WITH CHAIRSIDE HARD RELINING MATERIALS
ABSTRACT
Aim: The purpose of the present study is to evaluate effect of thermal cycling on the transverse strength of acrylic resins relined with chair side hard relining materials.
Materials and Methods: Five experimental groups were generated using two different hard relining and conventional denture base resin materials. Groups were consisted of conventional acrylic denture base resin (Acrylic resin), visible light polymerized resin (Triad), otopolymerized resin (Tokuyama), acrylic resin relined with visible light polymerized resin (Triad Reline), and acrylic resin relined with otopolymerized resin (Tokuyama Reline), respectively. For each experimental group, specimens with dimensions of 65×10×3 mm3 were divided into two groups as control and thermocycling (n=10). Thermocycling was performed for 5000 times in baths held 50C-550C water. Then, transverse strength of the specimens were measured. Transverse strength data of the specimens were analyzed using two-way analysis of variance and pairwise comparisons among the groups were evaluated with Tukey’s HSD test (α=0.05).
Results: Thermocycling decreased the transvers strength values of the materials in all groups. The transvers strength values were higher in non relined acrylic resin group, and lower in relined groups. Otopolymerized hard relining material (Tokuyama Reline) had higher transvers strength values than visible light polimerized resin (Triad Reline).
Conclusion: Denture base and reline resins were affected by thermal differences. Acrylic resins relined with otopolymerized relining material showed higher strength than acrylic resin relined with visible light polimerized resin.
Key Words: Acrylic resins, denture relining, polymerization
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Jagger DC, Jagger RG, Allen SM, Harrison A. An investigation into the transverse and impact strength of 'high strength' denture base acrylic resins. J Oral Rehabil 2002;29:263-7.
- 2. Meng TR Jr, Latta MA. Physical properties of four acrylic denture base resins. J Contemp Dent Pract 2005;6:93-100.
- 3. Haywood J, Basker R, Watson C, Wood D. A comparison of three hard chairside denture reline materials. Part I. Clinical evaluation. Eur J Prosthodont Rest Dent 2003;11:157-63.
- 4. da Cruz Perez LE, Machado AL, Canevarolo SV, Vergani CE, Giampaolo ET, Pavarina AC. Effect of reline material and denture base surface treatment on the impact strength of a denture base acrylic resin. Gerodontology 2010;27:62-9.
- 5. Matsumura H, Tanoue N, Kawasaki K, Atsuta M. Clinical evaluation of a chemically cured hard denture relining material. J Oral Rehabil 2001;28:640-4.
- 6. Polyzois GL, Lagouvardos PE, Frangou MJ. Flexural and bond strengths of relined denture polymers assessed by four‐point bending tests and Weibull analysis. Gerodontology 2012;29:e543-e52.
- 7. Bal Bt, Yavuzyilmaz H. Yumuşak Astar Maddeleri. Atatürk Üniv Diş Hek Fak Derg 2006;Suppl 1:53-60.
- 8. Murata H, Seo RS, Hamada T, Polyzois GL, Frangou MJ. Dynamic mechanical properties of hard, direct denture reline resins. J Prosthet Dent 2007;98:319-26.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
3 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
18 Haziran 2016
Kabul Tarihi
25 Ekim 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 27 Sayı: 3