EFFECT OF CURING UNITS AND ADHESION STRATEGIES ON MICROLEAKAGE OF BULK-FILL COMPOSITES: AN IN VITRO STUDY

ABSTRACT

Aim: This study was performed to investigate the effects of different light-curing units on microleakage of bulk-fill composites applied using different adhesion strategies (self-etch or selective etch).

Material and Methods: Twenty-six extracted third molar teeth were randomly divided into 2 groups (n=13) according to the light-curing units used: either a quartz tungsten halogen lamp or light-emitting diode lamp. Two standardized occlusal cavities (2×3×3 mm) were prepared on each tooth to create subgroups (self-etch or selective etch). Cavities in the elective etch subgroup were etched prior to restoration procedures using 37% orthophosphoric acid. All cavities were then restored with a nano-filler bulk-fill composite resin using Universal Bond (All-Bond Universal; Bisco, Schaumburg, IL, USA) as an adhesive. The light activations were performed according to the light-curing units. Teeth were thermocycled 2500 times at 5°C–55°C, then immersed in 0.5% basic fuchsin solution for 24 hours. Microleakage was quantitatively assessed using the dye-penetration method along with quantitative computer-aided image measurement. Data analysis was performed using the Mann–Whitney U test.

Results: The selective etch group had significantly lower microleakage measurements than the Universal Bond group (p<0.05) in both the quartz tungsten halogen lamp and light-emitting diode lamp curing groups. However, there was no significant difference between the self etch and selective etch subgroups according to the light-curing units used (p>0.05).

Conclusions: The selective etch method provides better adhesion when bulk-fill composites are used regardless of the light-curing units being used. 

Keywords: Bulk-fill composites, LED, self-etch technique, selective etch technique, QTH

IŞIK CIHAZLARI VE ADHEZYON STARTEJILERININ KÜTLESEL IŞIKLANABILEN KOMPOZITLERIN MIKROSIZINTILARI ÜZERINE ETKILERI: IN-VITRO ÇALIŞMA

ÖZ

Amaç: Bu çalışma, farklı ışık-polimerizasyon ünitelerinin farklı adhezyon stratejileri (self-etch veya selektif etch) kullanılarak uygulanan kütlesel ışıklanabilen kompozitlerin mikrosızıntısı üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: 26 adet çekilmiş üçüncü molar diş, kullanılan ışık-polimerizasyon ünitelerine göre quartz tungsten halojen (QTH) veya ışık yayan diyot (LED) olmak üzere 2 gruba (n=13) ayrıldı.  Alt grupları oluşturmak amacıyla (self-etch(SE) veya selektif etch (SLE)) her diş üzerinde iki standart okluzal kavite (2 ×3 ×3 mm) hazır- landı. SLE alt grubundaki kaviteler, %37'lik ortofosforik asit kullanılarak restorasyon prosedürlerinden önce hazırlandı. Tüm kaviteler daha sonra Universal Bond (All-Bond Universal; Bisco, Schaumburg, IL, ABD) bağlayıcı ajan kullanılarak bir nano dolduruculu kütlesel ışıklana- bilen kompozit rezinle restore edildi. Işık aktivasyonları ait oldukları grubun ışık-polimerizasyon ünitelerine göre ya- pıldı. Dişler, 5 °C-55 °C' de 2500 kez termal döngüye ta- bi tutuldu daha sonra 24 saat boyunca %0.5 bazik fuksin çözeltisinde bekletildi. Mikrosızıntı, boya-penetrasyon yöntemi kullanılarak, bilgisayar destekli görüntü ölçümü ile kantitatif olarak değerlendirildi. Veri analizi Mann-Whitney U testi kullanılarak yapıldı.

Bulgular: Selektif etch (SLE) grubu için hem quartz tungsten halojen hem de ışık yayan diyot gruplarında Universal Bond grubuna göre (p <0.05) anlamlı derecede düşük mikro-sızıntı ölçümleri bulgulandı. Bununla birlikte kullanılan ışık-polimerizasyon ünitesine göre self-etch ve selektif etch alt grupları arasında anlamlı fark görülmedi (p> 0.05).

Sonuç: SLE yöntemi, kullanılan ışık cihazından bağımsız olarak kütlesel olarak ışıklanabilen kompozitler kullanıldı- ğında daha iyi bir adezyon sağlamıştır.

Anahtar Kelimeler: Bulk-fill kompozitler, LED, self- etch tekniği, selektif etch tekniği, QTH