NİĞDE MÜZESİ’NDEN BİR GRUP TERRAKOTTA FİGÜRİN

Öz

Bu çalışma Niğde Müzesi’nde bulunmakta olan Arkaik, Hellenistik ve Roma İmparatorluk Dönemi’ne ait terrakotta figürinlerden oluşmaktadır. Terrakotta figürinler yoğun bir şekilde adak nesnesi olarak kullanılmaktadır. Müze içerisinde değerlendirmeye alınmış olan dört adet figürin bulunmaktadır. Bu figürinler ise Kourotrophos, Giyimli Ephebos, Kadın Figürini ve Tanrıçalardan oluşmaktadır. Terrakotta figürinler farklı tarihlendirilmiş örnekler ile karşılaştırılarak stilistik, tipolojik ve ikonografik bir değerlendirilmesi yapılmış olup, Arkaik, Hellenistik ve Roma İmparatorluk Dönemi’nde yapılmış olduğu tespit edilmiştir. Figürinler müzeye satın alma yolu ile kazandırılmış olduğundan eserlerin bulunduğu yapı ya da yapılar hakkında kesin bir bilgiye ulaşmak zordur. Niğde, Kapadokya Bölgesi içerisinde yer alan önemli bir yerleşim alanıdır; ancak sistematik arkeolojik bir kazının bulunmaması bölgenin sahip olduğu Yunan ve Roma İmparatorluk Dönemi ile ilgili bilgilerimizi sınırlandırmaktadır. Bu nedenle müzenin envanterinde yer alan eserlerin incelenerek gerekli çalışmaların yapılması ve bilimsel yayınlara dönüştürülmesi kentin Yunan ve Roma İmparatorluk Dönemi içerisindeki sosyal, kültürel ve inanç yapısına önemli katkıları olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Hellenistik Dönem
• Niğde Müzesi
• Roma İmparatorluk Dönemi
• Terrakotta
• Adak Heykelciği

A Group Terracotta Figurines From Niğde Museum

Öz

This study, The Archaic, Hellenistic and Roman Imperial Period terracotta figurines in the Niğde Museum. Terracotta figurines are used extensively as votive objects. There are four figurines that have been evaluated in the museum. These figurines are Kourotrophos, Dressed Ephebos, Female Figurine and Goddess Figurine. By comparing terracotta figurines with different dated samples, a stylistic, typological and iconographic evaluation was made and it was determined that they were made in the Archaic, Hellenistic and Roman Imperial Period. Since terracotta figurines have been acquired by the museum, it is difficult to obtain precise information about the structure or structures where the artifacts are found. Niğde is an important residential area within the Cappadocia Region; however, the absence of a systematic archaeological excavation limits our knowledge of the Greec and Roman Imperial Period of the region. For this reason, examining the works in the museum's inventory and making the necessary studies and transforming them into scientific publications will make important contributions to the social, cultural and religious structure of the city in Greec and the Roman Empire Period.

Anahtar Kelimeler

• Hellenistic Period
• Niğde Museum
• Roman Imperial Period
• Terracotta
• Votive Statues

Kaynakça

1. Alexander, Christine. (1934). “A Greek Terracotta Statuette”. The Metropolitan Museum of Art Bulletin, 29/7, s. 126.
2. Ammerman, Rebecca Miller. (2007). “Children at Risk: Votive Terracottas and the Welfare of Infants at Paestum”. Hesperia Supplements, 41, s. 131-151.
3. Ammerman, Rebecca Miller. (1991). “The Naked Standing Goddess: A Group of Archaic Terracotta Figurines from Paestum”. American Journal of Archaeology, 95/2, s. 203-230.
4. Budin, Stephanie Lynn. (2010). “A New Look at the Mavrospelio Kourotrophos”. Aegean Archaeology, 9, s. 91-103.
5. Bulba, Mustafa. (2019). “Kaunos Demeter Kutsal Alanı: Terakota Buluntular”. Cedrus, VII, s. 123-167.
6. Çekilmez, Murat. (2015). “Hyllarima’dan Bir Grup Figürin”. OLBA, XXIII, s. 371-395.
7. Çevirici-Coşkun, Figen. (2010). “Adana, Mersin ve Silifke Müzelerinde Bulunan Kourorophos Figürinleri”. 4. Uluslararası Eskişehir Pişmiş Toprak Sempozyumu 25-27 Haziran 2010. (s. 181-197), Eskişehir: Tepebaşı Belediyesi.
8. Dinç, Münteha. (2015). “Manisa Müzesi’ndeki Hellenistik-Roma Dönemi Heykeller”. Serra Durugönül (Ed.), Manisa Müzesi Heykeltıraşlık Eserleri. (s. 27-96). İstanbul: Mersin Üniversitesi KAAM Yayınları-3.

9. Fırat, Murat. (2009). “İzmir Arkeoloji Müzesi’nden Bir Grup Terrakotta Figürin”. Colloquium Anatalicum, VIII, s. 171-198.
10. French, Elizabeth. (1971). “The Development of Mycenaean Terracotta Figurines”. The Annual of the British School at Athens, 66, s. 101-187.
11. Hadzisteliou-Price, Theodora. (1978). Cults and Representations of the Greek Nursing Deities. London: Brill.
12. Hatzopoulos, Miltiades. (2004). La Formation Militaire Dans les Gymnases Helle´nistiques. D. Kah & P. Scholtz (Ed.), In Das Hellenistische Gymnasion. (s. 91-96). Berlin: Akademie Verlag.
13. Işın, Gül. (2007). Patara Terrakottaları Hellenistik ve Erken Roma Dönemleri. İstanbul: Ege Yayınları.
14. İnan, Jale.; Rosenbaum, Elisabeth. (1966). Roman and Early Byzantine Portrait Sculpture in Asia Minor I. London: The Oxford University Press .
15. Kleiner, Gerhard. (1984). Tanagrafiguren: Untersuchungen zur Hellenistischen Kunst und Geschichte. Jahrbuch des Deutschen Archäologischen Instituts 15. Berlin-New York.
16. Kleiner, Diana E. E. (1992). Roman Sculpture. Yale University Press.
17. Karageorghis, Vassos. (1998). The Coroplastic Art of Ancient Cyprus: The Cypro-Archaic Period Small Female Figırines. 5/119, s. 51.
18. Kansu, Şevket Aziz. (1946). İnsanlığın Kaynakları ve İlk Medeniyetler. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
19. Kaplan, Davut. (2009). Çanakkale Arkeoloji Müzesi Frank Calvert Koleksiyonu Terrakotta Figürinleri. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
20. Kennell, Nigel. (2004). “The Greek Ephebate in The Roman Period”. International Journal of The History of Sport, 26/2, s. 323–342.
21. Myres, John Linton. (1914). Handbook of The Cesnola Collection of Antiquities from Cyprus. New York: The Metropolitan Museum of Art, No:2147: 350.
22. Özbay, Aslıhan. (2019). Kadın Figürinleri. Gökhan Coşkun (Ed.), Afyonkarahisar Müzesi Terrakotta Figürinleri. (s. 56-76). Ankara: Bilgin Kültür Sanat Yayıncılık.
23. Özgan, Ramazan. (1995). Die Griechischen und Römischen Skulpturen aus Tralleis, Forschungsstelle Asia Minor im Seminar für Alte Geschichte der Westfälischen Wilhems-Universität Münster. AMS 15, Dr. Rudolf Habelt Verlag: Bonn.
24. Özgan, Ramazan. (2013). Roma Portre Sanatı II. İstanbul: Ege Yayınları.
25. Özgan, Ramazan. (2018). Hellenistik Devir Heykeltraşlığı III. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
26. Papageorgiou, Irini. (2005). “Eine reitende Kourotrophos-Göttin geometrisher Zeit im Benaki-Museum”. AM, 120, s. 1-38.
27. Pedrucci, Giulia. (2020). “Kourotrophia and Mothering Figures: Conceiving and Raising an Infant as a Collective Process in the Greek, Etruscan, and Roman Worlds. Some Religious Evidences in Narratives and Art”. Open Theology, 6, s. 145–166.
28. Pisani, Marcella. (2006). “The Collection of Terracotta Figurines in the British School at Athens”. The Annual of the British School at Athens, 101, s. 269-368.
29. Saraçoğlu, Aslı. (2004). “Aydın Müzesi’nden Bir Grup Portre Üzerine Gözlemler”. OLBA, X, s. 185-211.
30. Smith, Roland Ralph Redfern. (2002). Hellenistik Heykel. İstanbul: Homer Yayınları.
31. Taşpınar, Pınar.; Çekilmez, Murat. (2020). “Kyme Doğu Nekropolü (Habaş Kurtarma Kazısı 2010 Yılı) Arkaik Dönem Figürinleri”. Lycus Dergisi, 1, s. 45-68.
32. Thompson, Dorothy Burr. (1963). “A Clay Model of an Ephebe”. Hesperia: The Journal of The American School of Classical Studies at Athens, 32/1, s. 88-90.
33. Topçu, Y. S. (2010). Oylum Höyük Terrakotta Figürinleri. Yüksek Lisans Tezi, Erzurum.
34. Vermeule, Cornelius Clarkson. (1968). Roman Imperial Art in Greece and Asia Minor.
35. Yıldız, Volkan.; Şakar, Gözde. (2017). “Akhisar Arkeoloji Müzesi’nden Bir Grup Pişmiş Toprak Figürin”. MCBÜ, 15/1, s.397-430.